تالار ویسکونتی موزه لوور درحال حاضر یک چاله گلآلود بزرگ 12متری است، اما وقتی سال 2011 تمام شود (یا بهتر بگوییم رمضان سال 2011 به پایان برسد) این بخش از موزه که درحال ساخت است به بخش هنرهای اسلامی تبدیل خواهد شد.
این بخش 4600 مترمربع وسعت دارد و در آن 13هزار قطعه از مجموعه هنر اسلامی موزه را در خود جای خواهد داد. شکل آن به پارچهای نرم و پرنور شبیه است و هزینهای که برای آن درنظر گرفته شده بیش از 98میلیون و 500هزار یورو بوده است. کار با دستور ژاک شیراک درسال 2003 آغاز شد، او میخواست روند جهانشمولی پربازدیدترین موزه جهان را تسهیل کند و نخستین سنگبنای آن را نیکلاسارکوزی دو سال پیش گذاشت.
هزاران مترمربع زمین را زیر و رو کردهاند. گروه متصدی احداث این بخش، زمین اطراف سالنی را که در آن تابلوی تاجگذاری ناپلئون به نمایش درآمده است، کندهاند. آنها از تکنیکهای پیچیدهای استفاده کردند که مشابه همان فنونی است که درپایگاه یادبود حوادث 11سپتامبر به کار گرفته شده است. از جمله این تکنیکها، تزریق بتن با فشار بسیار بالا به زمین است.
اما مسأله اصلی پوشش شیشهای است که قرار است مثل چادر روی بنا قرار گیرد و ساخت آن، چالش فنی و زیباشناسی بسیاری را رویاروی سازندگان قرارداده است. ماریو بلینی معمار ایتالیایی میگوید: «ما از پنج سال پیش در رویای ساخت این چادر بودهایم، حالا این رویا را باید تحقق بخشیم و این کار آسانی نیست.» جسم شیشهای شامل 1600 مثلث خواهد بود که هرکدام اندکی با دیگری متفاوت است، همین تفاوت جزئی باعث خواهد شد تا چادر حالتی موج مانند و زیبا به خود بگیرد. در قسمت بالای چادر دولایه آلومینیومی اضافه خواهد شد: لایه اول مخلوطی از رنگ سبز و قرمز، شکلی شبیه رنگینکمان را تداعی میکند و دومی با ظرافت بیشتری ساخته میشود که به مجموع سازه، ته رنگی زرین میبخشد و باعث میشود تا چادر بهرغم ضخامت یک متر و 20سانتیمتری شیشهای، نرم و لطیف بهنظر برسد.
آنری لویرت مدیر لوور معتقد است که ساخت این بخش از موزه هم کاری هنری است و هم سیاسی. او معتقد است که این چادر خوشرنگ ابزاری درخشان است که مجموعه ما را با جلال و شکوه نشان میدهد و شاهدی است برعظمت این تمدن بزرگ (اسلامی).
منبع:اکسپرس
