جشنواره ونیز امسال از اول تا یازدهم سپتامبر برگزار میشود، شایعات و جنجالهای زیادی به راه انداخته است، از جمله گفتههای پوپیآواتی فیلمساز 72ساله که حدود 30فیلم ساخته است و با فیلم «جوانی بدون مرز» در جشنواره امسال شرکت کرده بود، اما فیلمش از بخش مسابقه کنار گذاشته شد. به جای او فیلمسازی دیگر به نام آسانیو سلستینو انتخاب شده است.
آواتی گفته: «خودم فهمیدم که فیلمم از بخش مسابقه کنار رفته، بقیه از چهار روز پیش میدانستند که فیلمهایشان قرار است در بخش مسابقه به نمایش دربیاید. اما من از همان ابتدا میدانستم که فیلم من کنار گذاشته خواهد شد.»
برخی معتقدند که این توهم توطئه آواتی است که فیلمهایش همواره در بهترین سینماهای ایتالیا اکران میشود و هرجا مسابقهای رسمی برگزار شود نام او هم در آن یافت میشود بهخصوص از وقتی که برلوسکونی نخستوزیر ایتالیا به قدرت رسیده است. ارتباط مستقیمی میان موفقیت (نسبی) آواتی و طولانی بودن حضور سیاسی برلوسکونی در ایتالیا وجود دارد، آواتی درمیان فیلمسازان چپگرا هرگز جایی نداشته است. او تمایل شدیدی به راستها دارد و در فیلمهایش نیز این امر مشهود است.
آقای آواتی که دل پرخونی دارد، ادامه میدهد: «من سالهاست که در این حرفهام. هرگز انتظار چنین رفتار مبهمی نداشتم بهخصوص که از طرف مارکو مولر بوده است که یکی از مهمترین جشنوارههای جهانی را مدیریت میکند. من نتوانستم دردم را در دل پنهان کنم و بهتر دیدم با بقیه هم درمیان بگذارم؛ آقای کارگردان اعتراف میکند واقعاً گریه کرده است!
راستها هم به این شایعه دامن زدهاند بدون آنکه فیلم را دیده باشند. از جمله یک عضو راستگرای پارلمان میگوید: «ما دوست نداریم که در انتخابهای جشنواره، مسائل عقیدتی دخالت داده شود. هرکس به نامهای برگزیده در بخش مسابقه نگاه کند، دچار چنین تردیدی میشود. این نکته ثابت میکند که همه کسانی که از سانسور شکایت میکنند خودشان هم بلد هستند چگونه از آن استفاده کنند.»
از اینجا میتوان فهمید که این کارگران چقدر برای راستها اهمیت دارد. او در هر مسابقهای باید حاضر باشد اما در حقیقت این کارگردان که از سال 1983 دستکم هر دو سال یک فیلم ساخته است، هنرمند چندان کار بلدی نیست و عمده شهرت خود را مدیون حمایتهای رسانهای دم و دستگاه برلوسکونی است که به او لقب استاد داده است.
