نامه سرگشاده یک کارگردان به خاموشی

«بهزاد بهزادپور» در نامه سرگشاده خود به رئیس سازمان تبلیغات اسلامی نوشته است: رسیدن به نتیجه مثبت در حیطه اختیارات من نیست ولی اعتراض به تصمیمات سرنوشت‌ساز غلط و دفاع از حقیقت جزو وظایف من است و تا جایی که توان دارم در انجام این وظیفه کوتاهی نمی‌کنم.«بهزاد بهزادپور» بازیگر و کارگردان سینما و تئاتر و از هنرمندان قدیمی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی،که در کارنامه خود بازی در آثاری چون توبه نصوح،دستفروش ،بلمی به سوی ساحل و... وکارگردانی فیلم خداحافظ رفیق در ژانر دفاع مقدس و کارگردانی برنامه معظم شب آفتابی را دارد در این یک نامه سرگشاده که نسخه‌ای از آن را به جوان ارسال کرده خطاب به حجةالاسلام خاموشی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی نوشته است: «جناب آقای خاموشی سلام، مدیران جدید حوزه هنری که منصوب حضرت‌عالی هستند شب جمعه گذشته به دفاتر هنرمندان قدیمی حوزه حمله کرده‌اند، قفل‌ها را شکسته‌اند، اموال و آثار و مدارک‌شان را برده‌اند و اتاق‌های‌شان را پلمپ کرده‌اند. ساده لوحی است اگر از شما بپرسم که آیا در جریان این وقایع هستید یا نه؟ چرا که شأن شما در جریان بودن یا نبودن نیست، شأن شما جریان‌سازی است و طراحی و مدیریت اتفاقاتی از این قبیل. شما همان زمانی که مدیریت جدید حوزه هنری را منصوب می‌کردید مطمئنا چنین اتفاقی را (اگر نگویم طراحی) لااقل پیش‌بینی می‌کردید و کاملا مطلع بودید که حکم نابودی حوزه هنری را صادر می‌کنید و قطعا نمی‌توانید ادعا کنید که از سر بی‌اطلاعی و ندانم‌کاری چنین فاجعه‌ای را رقم زده‌اید، چرا که در همان زمان یعنی قبل از صدور حکم، کم نبودند افراد پیشکسوت و دلسوز و کار آشنایی که تبعات این حرکت را برایتان روشن کردند و شما را از انجام آن بر حذر داشتند ولی شما طبق روال متداول‌تان همان زمان که نصایح مشفقانه هنرمندان و کارشناسان متعهد و دلسوز و پرتجربه را تأیید می‌کردید و قول انصراف از این اقدام را می‌دادید، بر سرعت و سماجت‌تان بر انجام این کار می‌افزودید و برای زمینه‌سازی و جا انداختن مدیر موردنظرتان تلاش می‌کردید و انصافا هم کاری سخت و باری سنگین و تلاشی طاقت‌فرسا را پیش رو داشتید.کارگردان فیلم خداحافظ رفیق در بخش دیگری از این نامه آورده است: شما می‌خواستید کسی را به عنوان مدیر حوزه هنری معرفی کنید و جا بیندازید که جز همان چند نفر انگشت‌شمار این نان را در سفرتان گذاشته بودند در میان تمامی اهالی فرهنگ و ادب و هنر نظر مثبت و موافقی برای مدیریت ایشان پیدا نمی‌کردید و اگر قرار بود یک فهرست صدهزار نفری برای مدیریت حوزه هنری تهیه و پیشنهاد شود قطعا ایشان در آن فهرست نمی‌گنجید و خود شما بیشتر از هر کس در جمع‌های ادبی و هنری شاهد پوزخند و اظهار تأسف‌ها در قبال این تصمیم‌تان بودید ولی همچنان که خودتان بارها به طور مستقیم فرموده‌اید، اقداماتی از این دست (یعنی جا انداختن آدم بی‌ربط برای یک مسئولیت خطیر و اتخاذ تصمیمات پرمخالف) را نشانه زرنگی و اقتدار و جزو اعجازها و توانمندی‌های مدیریتی ویژه خودتان به حساب می‌آورید.بهزادپور در بخش دیگری از این نامه نوشته است: من درحال نوشتن این نامه نه تنها امیدی به تغییر و تحول مثبت در حوزه هنری ندارم که با یک نگرانی جدی‌تر دست بگریبانم و آن این که در پی اعتراض‌ها و مخالفت‌هایی که نسبت به این تصمیم غلط شده و می‌شود، پس فردا اتفاقی رخ دهد که به همین اندازه که امروز قدر آقای بنیانیان را می‌شناسیم فردا قدردان آقای مؤمنی شویم! ممکن است بپرسید که اگر من امیدی که به بهتر شدن اوضاع ندارم پس چرا زحمت نوشتن این نامه را به خودم می‌دهم، جواب این است که رسیدن به نتیجه مثبت در حیطه اختیارات من نیست ولی اعتراض به تصمیمات سرنوشت‌ساز غلط و دفاع از حقیقت جزو وظایف من است. من تا جایی که توان دارم در انجام این وظیفه کوتاهی نمی‌کنم.