
اوشو OSHO
یکی از عرفان های نوظهور هندی اوشو میباشد.
اوشو متولد سال 1931 و متوفی سال 1990 می باشد . نشریهٔ ساندی تایمز در لندن، او را به عنوان یکی از « هزاران آینده ساز قرن بیستم» و نشریهٔ ساندی میددی تایمز در هندوستان، او را به عنوان یکی از ده موردی که سرنوشت کشور هند را تغییر دادهاند، در کنار گاندی، نهرو و بودا نام بردهاست.وی در سال 1980 با دعوت مریدانش بنام سان یاسین ( به معنای دوستداران عشق ) وارد آمریکا شد و سال 1985 از آنجا اخراج شد . علت اخراج اوشو ( از آمریکا ) بعنوان بزرگترین مرد معنوی جهان ، فساد جنسی و اخلاقی بوده است . وی بت معنوی جهان و بسیاری از جوانان داخل کشور می باشد .اوشو هفت هزار سخنرانی کرده که سخنانش در هفتصد و پنجاه کتاب گرد آوری شده است . مریدانش سخنانش را نوشته اند ولی اجازه ویرایش به سخنانش را نداده و گفته مطالب را همانطور که گفته ام باید به دیگران و نسلهای بعدی منتقل بشود .از هفتصد و پنجاه کتاب به زبان انگلیسی حدود هفتاد کتاب در چند سال اخیر به زبان فارسی منتشر شده و یکی از مهمترین آثار اوشو بنام مراقبه های اوشو که اخیرا مجوز چاپ گرفت و منتشر شد.
جملات بسیار زیبایی در باب عشق دارد . حاصل هفتاد کتاب اوشو را در یک جمله می توان باز گو کرد . عشقی را که اوشو از آن می گوید این است که عشق همانند درخت است ، درخت دو سر دارد از یک طرف ریشه در زمین دارد و ز سوی دیگر برگها ، تنه و شاخه به سمت آسمان . اوشو می گوید به میزانی که ریشه درخت در زمین فرو رود شاخه های آن به سمت آسمان بلند می شود . نسبت عکس است میان ارتفاع شاخه و ریشه دواندن ریشه در درون خاک . عشق تعالی است اما عشق از خاک آغاز می شود اگر عشق در خاک جایی نداشته باشد هرگز به آسمان بلند نمی شود . ( مانند درخت) لذا عشق با قداستی که شروع می شود به عشق خاکی می رسد . عشق خاکی عشق زمینی است و عشق زمینی که اوشو بیان می کند چیزی جز سکس نیست . لذا پایان معنویت اوشو و نهایت و عصاره و خلاصه عرفان و معنویت اوشو عشق است که هم عشق زمینی و خاکی که در یک در یک کلمه خلاصه می شود و آن همان علتی بود که اوشو را از آمریکا اخراج کردند .
یک محقق فرهنگی در کتاب خود اسم عرفان اوشو را عرفان سکس گذاشته یعنی هیچ چیز دیگری نیست و احساس می شود این همه اقبالی که در خارج بخصوص در آمریکا و نیز در ایران وجود دارد یکی از علل آن همین می باشد . عرفان اوشو عرفان بدون شریعت است عرفان بدون آسمان و خدا هست . عرفان زمینی و دنیوی است . اوشو بر این اساس ضد فلسفه است در تعبیری می گوید: فیلسوفان سگان تاریخ اند و مفصل در این باره بحث می کند . ضد تکنولوژی و ضد تمدن بشریت معاصر است . ضد استدلال برای همه چیز حتی برای خدا است . ضد اخلاق گرائی ، ضد فقه است . تشبیهات بسیار مستهجنی برای فقها و قانون گذاران بشر دارد . اساسا ضد قانون است . شعار اصلی اوشو این است یک قانون تنها در دنیا وجود دارد و آن اینکه هیچ قانونی وجود ندارد . شعار اون این است که نظم در هرج و مرج است و باید رسوم و عادات را شکست تا نظم آسمانی و نظم خدایی که فقط از اتحاد دو جنس زن و مرد ایجاد می شود پدید بیاید. حدود هفتاد جلد از آثار اوشو که اکنون به زیان فارسی وجود دارد چندین جلد آن بدون شک آموزش عشق زمینی و خاکی است . اوشو امروز برای بسیاری از جوانان به یک بت معنوی مبدل شده است . اوشو در سال 1985 از آمریکا و نه کشور اسلامی بدلیل فساد اخلاقی اخراج شد . برای آنکه آمریکا را متوجه باشید سه منطقه آمریکا ، اروپا و خاور میانه را در نظر بگیرید . بارزترین کشور اروپایی ایتالیا و آلمان است . نسبت ایران به ایتالیا و آلمان مانند نسبت ایتالیا و آلمان به آمریکاست. بت معنوی معاصر از چنین کشوری به دلیل فساد اخلاقی اخراج میشود و متاسفانه این فرد فاسد معلوم الحال صنم بسیاری از جوانان ایرانی است .
از جمله اقـدامـات طـرفـداران اوشو ، راه انـدازی رسمـی و همـراه با تبلیغات گستــرده ی «اوشو پارک» هاست که جذابیت زیادی برای برخی افراد و نیز گردشگران بازدید کننده از هند برخوردار است و شعبه هایی از آن نیز در دیگر کشورها تاسیس شده است .در این مکانها ، نوعی زندگی زناشویی و جمعی فارغ از قیود اخلاقی و رسمی ترویج میشود .که شباهت های زیادی به نظریه های زندگی اشتراکی و جمعی در آرای برخی متفکران دارد .هواداران این نوع زندگی ، سبک زیستن خود را راهی برای رهایی از قید و بند های اخلاقی و اجتماعی دانسته اند .