دست‌های خالی در صنایع دستی

دست‌های خالی در صنایع دستی‌سفرهای نوروزی به پایان رسیده است و ادارات، دانشگاه‌ها، مدارس و ... ‌فعالیت‌های خود را از سر گرفته‌اند. بسیاری از ما ایرانیان در این ایام به نقاط مختلف سفر کردیم و با شگفتی‌های بسیاری روبه‌رو شدیم و از آن لذت بردیم. یکی از لذتبخش‌ترین قسمت‌های سفر خرید سوغات برای دوستان و آشنایان است و مسافران در انتظار دیدن محصولات جدید هر شهر به سراغ مغازه‌ها و یا بازارچه‌های فروش این محصولات و بخصوص صنایع دستی آن استان می‌روند و انتظار دارند بتوانند محصولات تولیدی هموطنان خود در آن استان را خریداری کنند تا به این طریق هم سوغاتی خریده باشند و هم کمکی به چرخه اقتصاد صنایع دستی کشورمان کرده باشند، ‌ولی با شگفتی باور نکردنی با ارائه محصولات وارداتی چینی و هندی و ... ‌روبه رو می‌شوند، ‌‌که تبدیل به رقیبی شکست‌ناپذیر در مقابل صنایع دستی تولید داخل شده است. این یکی از بزرگ‌ترین معضلات سفرهایی است که در ایامی خاص مانند نوروز اتفاق می‌افتد و حتی در بازارچه‌هایی که توسط سازمان میراث فرهنگی، ‌گردشگری وصنایع دستی نیز گشایش یافته است با چنین مشکلی روبه‌رو می‌شویم که جای بسی تأسف دارد. صنایع دستی و تولید آن توسط صنعتگران ایرانی با مشکلات بسیاری از جمله تهیه مواد اولیه و کارگاه و ... ‌همراه است و از سوی دیگر بیشتر این افراد از نبود بازار فروش محصولات تولیدی خود شکایت دارند، این درحالی است که بسیاری از محصولات وارداتی چینی و ... ‌با قیمت‌های پایین وارد بازار می‌شوند و بازار فروش محصولات تولید داخل را با مشکل روبه‌رو می‌سازند. حال آنکه صنعتگر و هنرمندی که در شهرستان‌های ایران از طریق تولید صنایع دستی امرار معاش می‌کند باید در انتظار روزی باقی بماند که شاید سایه تولیدات چینی و ... ‌از سر او و صنایع دستی که با رنج تولید می‌شود برداشته شود. ‌آیا آن روز می‌رسد؟