اقدام نایل‌ست و عرب‌ست در قطع برنامه‌های العالم نتیجه نمی‌دهد

عصبانیت تروریست‌های رسانه‌ای از افشا شدن

اقدام نایل‌ست و عرب‌ست در قطع برنامه‌های العالم نتیجه نمی‌دهدعصبانیت تروریست‌های رسانه‌ای از افشا شدنایمان مطهری منش بعد از گذشت چندماه از توقف برنامه‌های شبکه ماهواره‌ای العالم و بازگشت دوباره این شبکه به ماهواره‌های عربی، ‌طی هفته‌های گذشته بار دیگر پخش برنامه‌های این شبکه عرب‌زبان از طریق برخی از ماهواره‌ها قطع شد. ‌در همین حال، ‌روشنفکران و اهالی رسانه جهان عرب به قطع برنامه‌های این شبکه واکنش نشان دادند. ‌بهانه تازهاین‌بار، ‌بهانه‌های مسؤولان ماهواره‌های عرب‌ست و نایل‌ست نپرداختن هزینه‌ها از سوی العالم و اتخاذ تصمیمات و سیاست‌های علیه دولت‌های قاهره و ریاض است. ‌بهانه نخست را العالم به کل تکذیب می‌کند، ‌اما درباره بهانه دوم، ‌سایت رسمی شبکه العالم اقدام به بازنشر یادداشتی از ‌«غالب قندیل»، نویسنده عرب کرد که پیش‌تر در روزنامه لبنانی «النهار» نوشته بود: ‌کسانی که برنامه‌های سیاسی شبکه العالم را دنبال می‌کنند می‌توانند ملاحظه کنند که این شبکه مواضع و دیدگاه‌های متعدد را در مسائل داخلی مصر و عربستان مراعات و منعکس می‌کند و این نشان می‌دهد که شبکه العالم به انعکاس دیدگاه‌های مختلف علاقه‌مند است، چرا که العالم در مقابل شخصیت‌های مخالف دولت با سخنگویان دولت یا شخصیت‌های نزدیک به دولت نیز در برنامه‌ها مصاحبه می‌کند. ‌منشا سیاسی بهانه‌های دروغینالبته به نظر می‌رسد، ‌این اقدام بیش از هرچیز رنگ و بوی سیاسی بدهد و به عنوان عامل فشار علیه ایران استفاده شود. ‌همزمانی این اقدام با جنگ رسانه‌ای غرب علیه جمهوری اسلامی ایران طبیعتاً هیچ‌ نشانه‌ای از حمایت از آزادی بیان و رسانه و اتحاد جهان اسلام ندارد. ‌در این‌باره، ‌قندیل در ادامه یادداشتش می‌نویسد: ‌تبدیل آزادی رسانه در منطقه به ابزاری برای کشمکش سیاسی و فشارهای متقابل اقدامی خطرناک و آزار دهنده به شمار می‌رود و برخلاف بدیهیات آزادی بیان و آداب و رسوم گفت‌وگو است. در این‌باره، ‌«نادر عز‌الدین»، نویسنده لبنانی در سایت «الانتقاد» یادآوری می‌کند: ‌تصویب قانون آمریکایی برای محدود کردن رسانه‌های آزاد و اقدام برخی کشورهای عربی در پیشگامی برای اجرای دستورات واشنگتن در این ارتباط تسلیم در مقابل تصمیمات لابی صهیونیسم است که توسط دستگاه‌های قانونگذاری آمریکا ‌تصویب می‌شود. ‌‌العالم متوقف نمی‌شوداما آیا این اقدامات و تکرار آن، ‌مانع پیشبرد اهداف العالم و رسانه‌هایی چون المنار می‌شود؟ قندیل در این‌باره نیز می‌نویسد: ‌شبکه العالم به پوشش و پخش برنامه‌های خود از طریق ماهواره اروپایی که در زاویه دریافت ماهواره نایل‌ست قرار دارد ادامه می‌دهد و بینندگان عرب این شبکه توانستند بدون تلاش زیاد برنامه‌های آن را دنبال کنند. ‌این تصمیم زمینه را برای تبلیغ شبکه العالم فراهم کرد و این سؤال در بینندگان عرب مطرح شد که چرا از دریافت این شبکه منع شده‌اند؟و این‌گونه است که توجه افکار عمومی بار دیگر به سوی شبکه العالم و فحوای کلام این رسانه معطوف می‌شود. ‌نکته‌ای که عکسِ خواستِ قلبی ریاض، ‌قاهره و محافل سیاسی و دولت‌هایی است که تحریک‌کننده چنین اقدامی هستند. تروریست‌های رسانه‌‌ای مدعیان جهان آزاد ارتباطات و حق مخاطب و آزادی داشتن و ... ‌در عالم رسانه هم همان روش را دنبال می‌کنند که در ترورهای فیزیکی دنبال کرده‌اند. اقداماتی چون ترور عماد مغنیه و المبحوح را می‌توان در کنار خاموش کردن صدای العالم و سایر صداهای حق‌طلبانه ارزیابی کرد. ‌استراتژی آنان، ‌خاموش کردن و قطع صدای مخالف است، اما به روشی شیک و مردم فریب. تکرار پروژه شکست‌خورده در 22 بهمنبا این همه، ‌تکرار چنین اقداماتی بیش از هرچیز برملا کننده ادعاهای توخالی حمایت از آزادی بیان و قلم و عقیده است. ‌اقدامی که موارد مشابه آن، ‌بارها و بارها رخ داده است، ‌اما با بایکوت خبری رسانه‌های غربی و بعضاً عربی مواجه شده است. ‌به طور مثال، ‌می‌توان به روزهای اخیر ایران نگاهی انداخت. ‌درست در سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران، ‌رسانه‌های دوست و دشمن متوجه زمان سخنرانی رئیس‌جمهور بودند، ‌درحالی‌که برخی از این رسانه‌ها انتظار پروژه اسب تروا را می‌کشیدند و دلیل توجه به مراسم 22 بهمن نیز چیزی جز آن نبود. ‌چنان که گمان می‌کردند وسط سخنرانی رئیس‌جمهور، ‌ناگهان پرچم‌های سبز اموی بالای دست‌ها می‌رود و همه اینها از ماهواره‌ها به جهان مخابره می‌شود. ‌در همین حال بود که بعد از شکست اسب تروای‌شان و ناامیدی رسانه‌های دشمن، ‌تصمیم به قطع برنامه پخش سخنرانی محمود احمدی‌نژاد گرفتند که خوشبختانه با تدبیری نرم‌افزاری و سخت‌افزاری که پیش‌تر از سوی مسؤولان برگزاری مراسم اتخاذ شده بود در نرساندن پیام رئیس‌جمهور به جهان ناکام ماندند. به نظر می‌رسد، ‌اقدام نایل‌ست و عرب‌سب بیش از هرچیز اقدامی از روی عصبانیت است. ‌اقدامی که به دلیل نداشتن دستاویز برای ناکام گذاشتن جنبش رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران، ‌با چنین وجهی بروز می‌کند. مجموع این اتفاقات، ‌بار دیگر به ما یادآوری می‌کند که سرگرم جنگی تمام عیار در فضای رسانه‌ای هستیم. ‌جنگی که فعلاً، ‌دشمن را عصبی کرده است.