به گزارش خبرنگار «جوان»، هفتم مهرماه سال 87 مأموران پلیس از وقوع یک نزاع در باشگاه بدنسازی واقع در خیابان فلسطین باخبر شدند. مأموران کلانتری 107 فلسطین دریافتند که یوسف و پژمان به خاطر جراحات وارد شده به بیمارستان آران اعزام شدهاند که یوسف بر اثر شدت جراحت جان باخته است.
پژمان به مأموران پلیس گفت که با یوسف درگیر شده و برای دفاع از خود او را با ضربه چاقو به قتل رسانده است.
روز گذشته جلسه رسیدگی به اتهام قتل متهم در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی عزیزمحمدی برگزار شد. در ابتدای جلسه اصغری، نماینده دادستان متن کیفرخواست را قرائت کرد و در ادامه قاضی اولیای دم را به جایگاه فرا خواند. مادر یوسف به قاضی گفت: من با مرارت بسیار فرزندم را بزرگ کردهام. ظهر روز حادثه به خانه آمد و ساک ورزشیاش را برداشت و به من گفت که پژمان در تماس تلفنی مرا تهدید کرده است. من او را به آرامش فرا خواندم، اما دو ساعت پس از رفتن او از مرگش باخبر شدم. او گفت: من هنوز مقابل باشگاه میروم و منتظر بازگشت یوسف میمانم.
مادر یوسف به قاضی گفت که تقاضای قصاص را دارم.
وکیل خانواده مقتول در برابر دادگاه
در ادامه جلسه وکیل مدافع مقتول خطاب به دادگاه گفت: از آنجا که مقتول از اقلیتها است درخواست قصاص در پرونده مطرح نشده است. اگر متهم بداند که سرانجام عمل او به قصاص منجر نخواهد شد مجرمان در ارتکاب جرم جدیتر خواهند شد و اگر دادگاه با درخواست قصاص موافقت کرد درخواست میکنم متن کیفرخواست برای اصلاح به دادسرا فرستاده شود و در غیر این صورت تقاضای اشد مجازات متهم را دارم.
شاهد در دادگاه
قاضی عزیزمحمدی، فرامرز یکی از شاهدان را به جایگاه فرا خواند. او درباره روز واقعه به قاضی گفت: یوسف آن روز که از در وارد شد حالت همیشگی را نداشت. او با پژمان سابقه رفاقت دیرینه داشتن. پژمان با برداشتن میلهای شروع به زدن یوسف کرد. یوسف میله را از دست او گرفت و به کناری انداخت. او را به زمین زد و با ضربات مشت شروع به زدن او کرد. من یوسف را به عقب کشیدم و از او خواستم که او را به مغازه ببرم. یوسف گفت که دستش شکسته است. او نگران پژمان شد که داخل باشگاه افتاده بود. بنابراین به داخل باشگاه بازگشت. من چاقو زدن پژمان را ندیدم.
قاتل
قاضی پس از شنیدن اظهارات دیگر شاهدان، متهم را به جایگاه فرا خواند و او را تفهیم اتهام کرد. قاتل اتهام قتل را پذیرفت و به قاضی گفت که برای دفاع یوسف را به قتل رسانده است.
متهم گفت: من و یوسف به صورت شراکت، ملکی را در خیابان گرگان خریداری کرده بودیم. همچنین جواز احداث 14 واحد را گرفته و در حال گودبرداری بودیم. یوسف هربار نظر متفاوتی میداد و درخواست جدیدی برای استفاده از مکان ارائه میداد. من افراد بسیاری را برای واسطه نزد او فرستادم، اما فقط به حرف خودش تکیه میکرد.
او درباره روز حادثه به قاضی گفت: یوسف آن روز آماده دعوا بود هنگامی که وارد باشگاه شد به من ناسزا گفت: من قدرت درگیری با یوسف را نداشتم و با میلهای او را مضروب کردم. او دستش را حواله من کرد که ابروی سمت چپ من شکافت و با هم گلاویز شدیم. او میله را از من گرفت و با ضربهای که به سرم زد نقش زمین شدم و با ضربات مشت مرا مضروب کرد. یوسف از باشگاه خارج شد و من با دشواری سرپا شدم و مقابل باشگاه که رسیدم دوباره او را مقابل خودم دیدم و با چیزی که دم دستم بود به او حمله کردم که منجر به قتل او شد.
قاضی خطاب به متهم گفت: یوسف جوانمرد بود چون زمانی که میله را از دست تو گرفت با آن تو را مضروب نکرد و با مشت تو را زد. متهم گفت: یوسف قوی بود و من توان زدن او را نداشتم.
در ادامه جلسه وکیل متهم به قاضی گفت: قاتل جز دفاع مشروع هیچ انگیزهای نداشته است. قاضی پس از شنیدن اظهارات وکیل، متهم را بار دیگر تفهیم اتهام کرد و با مستشاران دادگاه وارد شور شد. در نهایت قاتل را به پرداخت دیه و اشد مجازات حبس محکوم کرد.
