امیر کوشا
بهانه ای که این روزها بر زبان تمامی معترضان به قضاوت های لیگ برتر و جانبداری ها به سپاهان وارد می شود، شاید ریشه در تخیل جماعتی دارد که پیش از این چندی از مسئولین کنونی فدراسیون فوتبال ایران را به خوبی در منسب های مختلف دیده و شناخته بودند. شاید همین تخیلات که محصولی است از رفتارهای دیروز تعدادی از دستاندرکاران فعال کنونی فدراسیون و مقامات بالارتبه فوتبال کشور باعث شده تا امروز هر تصمیمی در بازی های سپاهان از سوی کادر داوری، با واکنش های تند گروهی از منتقدان فدراسیون و البته هواداران و مدیران و مربیان سایر تیم ها باشد.
می توان به یک مصاحبه مشترک اشاره کرد. جایی که دو سرپرست باشگاه های استقلال و پرسپولیس در فصل گذشته مدعی شدند چون در فدراسیون فوتبال صاحب پارتی بزگری نیستند، نمی توانند از حمایت خاصی در آرای کمیته انضباطی برخوردار باشند و در قضاوت داوران، گاهی دچار ضرر می شوند. همین اشاره کافی بود تا کسانی که با مهدی تاج، نایب رییس اول فدراسیون فوتبال همکاری مشترکی را در یک روزنامه ورزشی داشتند، به یاد بیاورند که نایب رییس کنونی فدراسیون فوتبال و عضو اسبق هیات مدیره باشگاه سپاهان که البته نقشی عمده در باز شدن بودجه دولتی کارخانه فولاد مبارکه اصفهان در جیب این باشگاه را داشت، تا چه حد در رسانه ای کردن موفقیت های سپاهان توسط رسانه اش دخیل بود.
تاج در حقیقت نمایی هوادارگونه را از خود در یاد منتقدانش به جای گذاشته بود. بسیاری به یاد می آوردند در روز بازی فینال جام حذفی میان سپاهان و پرسپولیس که با قضاوت مسعود مرادی، سپاهان قهرمانی اش را به دست آورد، همین عضو بلندپایه هیات مدیره باشگاه سپاهان، تمامی پرسنل روزنامه ورزشی اش را به صرف شیرینی ویژه دعوت کرد و البته از سردبیر همان روزنامه خواست به هیچ عنوان به مسئله داوری بازی فینال پرداخته نشود. شادی های زاید الوصف صاحب امتیاز روزنامه ورزشی در سال بعد، وقتی سپاهان باز هم در دقایق پایانی بازی نیمه نهایی جام حذفی با اعلام پنالتی مشکوک همین محسن قهرمانی، به تساوی رسید و بعد در وقت های تلف شده پیروز شد و به فینال رفت نیز از یاد همان منتقدان نمی رود. بسیاری به یاد دارند فرزند ذکور مهدی تاج روزی پس از بازی، باز هم ضیافت شیرینی خوران در روزنامه برپا کرد و البته کلامی در مورد اشتباهات سهوی داوری نوشته نشد. تمامی نقدهای آن روزنامه نگاران و حتی مصاحبه هایی که روی خبرگزاری ها می آمد با نظر سردبیری که تحت امر مهدی تاج قلم می زد خط می خورد! این سبقه، البته مهدی تاج را باز هم در مضام انتقاداتی تند قرار می دهد. انتقاداتی که به حفظ روابط صمیمانه با مجموعه مدیریتی باشگاه سپاهان، حتی پس از استعفای از هیات مدیره باشگاه به وجود می آید!
نایب رییس فدراسیون فوتبال البته هرگز نتوانست از خود دفاعی محکم داشته باشد. اویی که سعی می کند بیشتر اخبار واقعی مربوط به تیم ملی، مربیانی که اتهام دلالی در موردشان به وجود آمده و شکست ها را توجیه کند، سعی داشت در مورد خبر حمایت هایش از باشگاه های اصفهانی و بخصوص سپاهان سیاسیت سکوت را در پیش بگیرد. او در حقیقت محکوم به گذشته ای بود که در زندگی هر فردی می توان یافت. دادکان هم روزی بازیکن پرسپولیس بود که در فدراسیون فوتبال به مقام ریاست رسید. ولو این که در تمامی سال های مدیریتش پرسپولیس فقط یک بار و به صورت کاملا اتفاقی در روز آخر و بازی آخر جام قهرمانی را از دست استقلال ربود. شاید همین انتقادات را می شد به داریوش مصطفوی هم وارد دانست... اما این که چرا مهدی تاج تا این حد در سال جاری محکوم به دست داشتن در نتایج سپاهان و اشتباهات سهوی اما مکرر داوران به سود این تیم می شود، سئوالی است بی پاسخ!
***
می توان تمامی آنچه در مورد مهدی تاج، نایب رییس اول فدراسیون فوتبال و رییس کمیته تیم های ملی در مورد سپاهان وجود دارد را یک مشت تراوش بیهوده و بی پایه و اساس فکری دانست که برذهن کند و بی استدلال شکست خورده هایی نقش می بندد که نمی توانند موفقیت سپاهان را ببینند! اما امروز که تقریبا همه اهرم های موفقیت به صورت سهوی در لیگ برای کامیابی سپاهان فراهم شده، می توان از همین اهالی فدراسیون فوتبال خواست تا لیگ را تعطیل و سپاهان را قهرمان اعلام کنند. دوباره لیگی تازه با 17 تیم را استارت بزنند و از تیم های حاضر بخواهند صرفا برای مقام دوم و سوم بجنگند
