از اشغال افغانستان قریب به هشت سال میگذرد. طرح اشغال افغانستان در ابتدا توسط آمریکا ترسیم شد، آن هم به بهانه مبارزه با تروریسم و مواد مخدر؛ بهانهای که به حضور بیش از 110 هزار نیروی نظامی آمریکا منجر شده است. اما با توجه به حضور این تعداد نیرو، آمریکاییان از عهده القاعده و طالبان برنیامدند. شکست از طالبان و القاعده در زمینه مبارزه با تروریسم و مواد مخدر باعث شد تا باراک اوباما برای فرار از انتقادهای روزافزون دست به دامان استراتژی جدیدی شود. اگر چه نیروهای ایساف (ائتلاف) دلیلی قاطع برای افزایش نیروی نظامی در افغانستان نمیدیدند اما طمع به دست آوردن سهم بیشتر از افغانستان آنها را به این امر راضی کرد تا هفت هزار نیروی بیشتر به خاک این کشور اعزام کنند. افغانستان کشوری است در موقعیت مناسب استراتژیکی که سرزمینهای نفتخیز غرب (خاورمیانه) را به کشورهای نیازمند این منبع در شرق (چین و هند و ...) متصل میکند.
این کشور به لحاظ معادن بسیار غنی است تا جایی که 24 نوع مواد معدنی در 89 منطقه این کشور وجود دارد اما تاکنون تقریباً از این معادن بهرهبرداری صورت نگرفته است. از جمله این معادن و ذخایر میتوان به اورانیوم، گاز، نفت، طلا، آهن و لاجورد اشاره کرد. معادن اورانیوم در دو منطقه این کشور از جمله استان هلمند به ثبت رسیده است.
نفت و گاز در بسیاری از قسمتهای این کشور وجود دارد. منطقه انگوت به تنهایی 10 میلیون تن ذخایر نفتی دارد. افغانستان دارای معادن وسیع طلاست که تاکنون تنها شش معدن آن از سوی کشورهای اشغالگر کشف شده است.
افغانستان جزو آن دسته از کشورهایی است که دارای مرغوبترین نوع آهن است. ذخایر تودهای این کشور به 108 میلیارد تن بالغ میشود، بنابر این افغانستان میتواند به عنوان مکان مناسبی برای سهمخواهی مورد توجه قرار گیرد. در این میان انگلستان، یار همام و گلستان آمریکا تجارت مواد مخدر را به خود اختصاص داد به گونهای که تولید مواد مخدر طی این هشت سال 40 برابر افزایش پیدا کرده است؛ موضوعی که از سال 2001 یکی از بهانههای حمله به افغانستان شده بود، امروزه تبدیل به منبع مالی انگلستان شده است. فرانسه، کشوری که تا قبل از ریاست جمهوری نیکلا سارکوزی از حضور در ناتو دوری میجست، در این برهه به همراهی با آمریکا پرداخته و در منطقه کاپیسا مستقر شد تا از منابع وسیع این کشور بهرهبرداری لازم را بکند.
کاپیسا منطقهای است که دارای بزرگترین معادن سنگهای قیمتی از نوع زمرد است. زمردهای افغانستان مشابه زمردهای کشور کلمبیاست. ارزش این معدن در سال 2005 بالغ بر 12 میلیون دلار تخمین زده شده است. در رقابت با فرانسه آلمان نیز حضور گرمتر و پررنگتری در افغانستان پیدا کرد. ارتش آلمان هم اکنون به طور متوسط در 20 ولایت از 34 ولایت افغانستان حضور جدی دارد. دولت آلمان اعلام کرده است در نظر دارد کمکهای خود را جهت ایجاد توسعه در کشور افغانستان از 125 میلیون یورو به 250 میلیون یورو در سال افزایش دهد. این دولت همزمان با این اقدام شمار نیروهای پلیس آموزش دیده خود در افغانستان را به 200 نفر افزایش خواهد داد. این موضوع قرار است از سوی دولت آلمان در کنفرانس لندن، به اطلاع سایر مجامع بینالمللی برسد. کنفرانس افغانستان در اواخر 28 ژانویه سال جاری میلادی (هشتم بهمن) در لندن، مرکز انگلستان برگزار خواهد شد. در این میان نباید از تلاشهای آشکار و پنهان روسیه به عنوان رقیب جدی آمریکا و اروپا در معادلات منطقهای و فرامنطقهای که در خاک افغانستان به نمایش گذاشته است چشم پوشید. روسیه از یکسو میخواهد از بروز افراطگرایی و طالبانیسم در آسیای میانه و قفقاز جلوگیری کند و از سوی دیگر با حضور در افغانستان در معادلات سیاسی این کشور تأثیر بگذارد تا همه منافع و منابع موجود نصیب آمریکا و غرب نشود.
