دود از کنده بلند می‌شه

دنیا حیدریبی‌شک یکی از با اخلاق‌ترین بازیکنان این چند ساله فوتبال است نه به این دلیل که دو بار به عنوان بازیکن اخلاق سال فوتبال انتخاب شده بلکه به این دلیل که از همان سال‌های اول تاکنون، شاید کمتر کسی باشد که برخوردی نامناسب را از باقری به یاد داشته باشد.کریم که همیشه یکی از مؤثرترین بازیکنان پرسپولیس و تیم ملی بود (چه در جوانی و چه اکنون که می‌توان گفت سن و سالی از او گذشته) هرگز به واسطه اینکه بازیکنی خوب و محبوب است، پارا فراتر از گلیم خود نگذاشته و این اجازه را به خود نداده که به کسی بی‌احترامی کند. او به واسطه همین اخلاق خوب و قابل ستایشش برای دومین بار به عنوان بازیکن برتر اخلاق سال فوتبال انتخاب شده که این می‌تواند قابل توجه جوانانی باشد که این روزها در فوتبال هنوز قوره نشده مویز می‌شوند و اولین کاری که یاد می‌‌گیرند بی‌احترامی به بزرگ‌تر است. اما کریم باقری از زمانی که قوره بود تا زمانی که مویز شد، احترام به دیگران را سرلوحه کارخود قرار داد و هرگز به هیچ بهانه‌ای، نه بزرگ شدن، نه محبوب شدن و نه هیچ بهانه دیگری، به آنچه سرلوحه کار خود قرار داده بود بی‌اعتنا نشده. البته این را هم نباید فراموش کرد که کریم از نسل امروز فوتبال نیست به نسلی تعلق دارد که احترام به دیگران، برایشان بیش از هر چیز دیگری اهمیت داشت. اما در روزگاری که فوتبال بازیچه دست پسرکان شده که با اولین ضربه‌‌ای که به توپ می‌زنند. دیگر خدا را هم بنده نیستند، کریم باقری که هم از لحاظ اخلاقی و هم فنی جزو بهترین‌هاست، می‌تواند سرمشق خوبی برای جوانان فوتبالمان باشد. انتخاب کریم باقری به عنوان بهترین بازیکن اخلاق سال فوتبال علاوه بر اینکه به خود این بازیکن انگیزه زیادی می‌دهد، می‌تواند برای بازیکنان جوان‌تر نیز ایجاد انگیزه کند. چرا که وقتی بازیکنی به عنوان بهترین اخلاق سال فوتبال انتخاب می‌شود، بازیکنان می‌دانند زیر نظر هستند و طوری رفتار خواهند کرد که دیگر اتفاقات غیر اخلاقی در فوتبال رخ ندهد.