امین ارشادی
برخی این اقدام را در راستای امنیت ملی مصر و برخی دیگر آن را دیواری برای حفاظت از اسراییل و خدمتی بزرگ از سوی دولت مصر به رژیم صهیونیستی میدانند.
گفتوگویی را با عبدالله الاشعل معاون وزیرخارجه پیشین مصر درباره ابعاد انتقادات و نگاه قوانین بینالمللی به این مقوله داشتیم که از نظر میگذرد.
1-سالگرد جنگ غزه با محکومیتهای زیادی در سرتاسرجهان و برخی شهرهای بزرگ غرب مثل نیویورک، پاریس و لندن همراه بود. این محکومیتها و انتقادها تا چه حد میتواند جدی باشد؟
این محکومیتها به یاد جهان میآورد که مردم فلسطین همچنان تحت اشغال هستند و یک سال پس از حمله صهیونیستها به غزه اوضاع بدتر شده است. این انتقادها در واقع تکلیفی را برای اعراب و فلسطینیان دارد که لازم است فشارهای خود را علیه اشغالگران افزایش دهند. از این رو این تظاهراتها مفید هستند و افکار عمومی مردم جهان را بیدار نگه میدارد و بر ضرورت تعقیب و محاکمه جنایتکاران تأکید میکند.
2-محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان در یک کنفرانس مطبوعاتی خواستار تعقیب سران صهیونیستها شد و در همین حال مسؤولیت جنگ و اوضاع نابسامان غزه را متوجه اسراییل و جنبش حماس کرد، اساساً عباس جدیتی برای تعقیب صهیونیستها دارد و چه هدفی را از این اظهارات دنبال میکند؟
من معتقدم که محمود عباس در هماهنگی کامل با اسراییل عمل میکند تا بتواند از دست حماس خلاصی یابد. برای عباس اصلاً مردم فلسطین اهمیتی ندارند و حتی پیش از این هم از طرح تأسیس دیوار فولادی حمایت کرد. از این جهت عباس درسوی دیگر جبهه فلسطینی قرار گرفته است و تنها به فکر به سقوط کشاندن حماس است. او در جبهه رژیم صهیونیستی قرار دارد و روز حسابرسی جرایم سنگین و هزینهبالایی را باید بپردازد. زیرا مردم فلسطین به خوبی میدانند که چه کسی مقاومت میکند و چه کسی از اشغالگران حمایت میکند و تنها سخن از دفاع از حقوق مردم بر زبان میراند. حتی فلسطینی بودن عباس هم جای سؤال و تردید دارد.
3-همانطور که میدانید غزه در واقع خط مقدم جبهه دفاع از امنیت ملی مصر است. ساخت دیوار فولادی در مرز غزه و مصر که ظاهراً نوعی خود زنی به نظر میرسد، چه منافعی برای دولت مصر دارد؟
مصر در واقع پس از تأیید رسمی آمریکا و اسراییل به طرح دیوار فولادی در مرز غزه اعتراض کرد. دولت مصر این توجیه را مطرح کرده است که میخواهد با این اقدام امنیت ملی خود را حفظ کند و از ورود سلاح به غزه جلوگیری کند اما همه میدانند که این اقدام از ثمرات همکاری و هماهنگی مصر با اسراییل و آمریکاست. اما از اینها مهمتر این واقعیت است که مردم مصر احساس یأس و ناامیدی میکنند وقتی میبینند که دولت مصر در حال انجام کاری است که اسراییل و آمریکا از آن عاجز بودهاند. این احساس در غزه هم وجود دارد. یعنی مردم غزه شعارهای مصر در راستای برادری با فلسطینیان و حمایت از غزه را پوچ و تهی میبینند و احساس تأسف میکنند که دولت مصر به جای اسراییل آنان را تهدیدی برای امنیت ملی خود میداند. در واقع و به بیانی دیگر امنیت مصر با امنیت اسراییل ممزوج شده و گره خورده است. این اقدام دولت مصر در واقع بزرگترین خدمت به طرح صهیونیستهاست که نسلهای بعدی مصر بهایش را خواهند پرداخت.
4-از منظر قوانین بینالمللی دیوار فولادی مصر چه جایگاهی دارد؟
دیوار فولادی مصر جزئی از نظام جنایی بینالمللی شده است. درباره این دیوار خیلی بحثهای حقوقی مطرح شده است و اینکه تا چه حد با قوانین بینالمللی در تعارض است. توجیه مصر در واقع بازخوانی غلط مفهوم امنیت ملی و ناشی از درک نادرست حکم دادگاه بینالمللی لاهه در سال 2004 است. بر اساس حکم این دادگاه اسراییل حق دارد دیواری برای تأمین و حفاظت در (مرزهایش سرزمینهای اشغالی) ایجاد کند. اما حکم محکمه بینالمللی در مورد رژیم اشغالگر، هر چند که اساساً ناعادلانه است، در مورد مصر تعمیم نمییابد. این حق هر کشوری است که در داخل مرزهای خود هر اقدامی را برای امنیت مرزها انجام دهد اما قاعده ثابت در قوانین بینالمللی این است که اقدام تأمین ملتزم به متضرر کردن غیر قانونی همسایه خود نباشد. در مورد غزه که از شمال در محاصره دریاست، از شرق و جنوب در معرض تعرضات مداوم و تهاجمات صهیونیستها و هم مرز مناطق اشغالی است و در مرز غربی خود تنها مصر میتواند روزنه امیدی را نه تنها برای نجات غزه از تهاجمات وحشیانه صهیونیستها بلکه برای کمک رسانی و انتقال کالاهای ضروری و حیاتی به روی مردم آن بگشاید، این اقدام مصداق زیر پانهادن قواعد همجواری است.
به علت اینکه مصر تنها منفذ غزه برای نجات از نسل کشی اشغالگران مهاجمی چون صهیونیستها و از سوی دیگر تنها مسیر ارسال کمکهای معیشتی و حیاتی به این بخش است، قانون بینالملل التزامات و تعهدات بیشتری را برای مصر به همراه دارد، از دیدگاه قوانین بینالمللی باز نکردن گذرگاه رفح و سایر منافذ نجات مصداق شراکت در نسل کشی است.
