می‌خوام شبیهت بشم

همانندسازی به فرایندی اطلاق می‌شود که فرد، طی آن نگرش‌ها و الگوهای رفتاری شخص دیگری را برای خود سرمشق قرارمی‌دهد وبا تقلید از نگرش‌ها وویژگی رفتاری وی احساس می‌کند که مقداری ازقدرت وکفایت او را نیز به دست آورده است. منبع اصلی همانندسازی در دوران کودکی والدین هستند؛ زیرا کودک، اولین و بیشترین برخورد را در زندگی با والدین خود دارد؛ اما در دوران نوجوانی که فرد از والدینش فاصله می‌گیرد، الگوهایی را که خود را با آنها شبیه کرده است، از دست می‌دهد و در درون او خلأیی به وجود می‌آید. چنین خلأیی می‌باید از طریق یافتن الگوهای دیگر، یعنی از طریق همانندسازی‌های جدید با دیگری، پر شود. به اعتقاد روانشناسان، همین خلأ ‌و احساس ناامنی ناشی از آن باعث می‌شود که نوجوان در مسیر خود به راه حل‌هایی متوسل شود که این راه حل‌ها از طریق همانندسازی با شخصیت‌هایی است که الگوی نوجوان قرار می‌گیرند. این شخصیت‌ها ممکن است چهره‌های محبوب و معروف یا گروه خاصی (مانند هیپی‌ها) باشند و جوان خود را از نظر ظاهری شبیه آنها ساخته، در شیوه لباس پوشیدن و طرز رفتار با آنان همانندسازی کند؛ به محض اینکه یک هنرمند یا ورزشکار لباسی را بپوشد و در صحنه‌ای ظاهر شود، جوانان با وی همانندسازی نموده، سعی می‌کنند به عنوان مد، آن را در جامعه طرح کنند.