جوان آنلاین: حملات اسرائیل به نوار غزه تقریبا هر روز صورت می گیرد و ساکنان این منطقه احساس می کنند مردمی فراموش شدهاند.
یک خودرو بر اثر اصابت پهپاد در شهر غزه سوخته، سقفش از بین رفته و دود از آن بلند میشود. خیابانها با تلی از آوار احاطه شده اند، امدادگران در حال خارج کردن مجروحان و کشته های حملات از زیر آوار هستند، حملاتی که به گفته ارتش اسرائیل، هدفمند و علیه حماس بوده است.
اما زندگی در غزه، علیرغم آتشبس ادامه دارد؛ آتشبسی که حدود هشت ماه پیش اعلام شد، اما به هیچ وجه پایدار نبوده است.
عامر الفرا از ساکنان غزه که یکی از بستگانش را در یکی از حملات هوایی اسرائیل از دست داده است، می گوید: ما شبانهروز در هراس هستیم. آتشبس، دروغی است که به ما اعلام شده است، از زمان شروع آتش بس بیش از یک هزار نفر جان خود را در این منطقه از دست دادهاند.
شای گرونبرگ از سازمان حقوق بشر گیشا در تل آویو میگوید که وضعیت انسانی در غزه همچنان فاجعهبار است و آتشبس فقط روی کاغذ وجود دارد.
وی با تاسف میافزاید: مردم همچنان کشته می شوند، خانوادهها در چادرها و ویرانهها زندگی میکنند. ارسال کمکها محدود و بازسازی متوقف شده است.
این عضو سازمان گیشا ادامه می دهد: آزادی جابجایی مردم در غزه به شدت به خاطر خط زرد که قلمروی آن هم نامشخص است، محدود شده و این خط بسیار خطرناک و دائماً در حال جابجایی است و جمعیت را مجبور به مهاجرت به منطقهای میکند که همچنان در حال کوچک و کوچک شدن است.
اسرائیل بیش از نیمی از نوار غزه را در کنترل خود دارد
گرونبرگ اضافه میکند که اکثر جمعیت غزه در کمتر از نیمی از قلمروی باقیمانده متمرکز شدهاند و اسرائیل ۶۴ درصد از نوار ساحلی را در کنترل دارد.
به گفته وی، مردم اغلب وقتی در چادرهای خود از خواب بیدار میشوند، خود را در آن سوی خط زرد مییابند.
محمود شبات یکی دیگر از ساکنان غزه تجربه مشابهی در شهر غزه دارد. این مرد ۴۲ ساله وسایل خود را با یک گاری بار میکند و از محاصره خانواده خود توسط اسرائیل به هنگام شب می گوید.
وی می افزاید: اگر سرپناهی داشتیم، اینجا را ترک میکردیم. ارتش اسرائیل حتی بالای سر ما تیراندازی می کنند. ما فقط نشستیم و دعا می کنیم که خدا ما را نجات دهد. ما گاهی فقط ۵۰ متر با تانکهای اسرائیل فاصله داریم.
بر اساس این گزارش، مردم بارها و بارها در نزدیکی بلوکهای بتنی زردرنگ که خط مرزی پشت آن را مشخص میکنند، جان خود را از دست میدهند؛ خطی که ارتش اسرائیل از زمان شروع آتشبس در پشت آن مستقر بوده است.
جهان سلیم امدادگر اردنی میگوید شبها هوا تاریک است و نمیتوان یک متر جلوتر را دید. وی به نمایندگی از شورای پناهندگان نروژ، در حال سازماندهی چادر برای مردم غزه است و می افزاید: در حال حاضر، آوارگان از گرما در چادرهایشان رنج میبرند.
سلیم ادامه می دهد: گرما درون چادرهایی که جنس آنها پلیاستر و فقط برای سرپناههای اضطراری در نظر گرفته شده است. بیداد می کند.
وی می گوید: عمر این چادرها حداکثر شش ماه است اما اکنون سه سال است که از آن استفاده می شود. تخمین میزنیم که حدود یک میلیون نفر در غزه به سرپناه نیاز دارند. چادرها راه حل نیستند. گرما و سیل چادرها را خراب میکند و باید تعویض شوند.
این امدادگر هشدار میدهد که مردم بارها در زیر ساختمانهای آسیبدیده دفن میشوند، جایی که به دنبال پناهگاه میگردند، زیرا جای دیگری برای رفتن ندارند. حتی اگر خانوادهها چادر داشته باشند، اغلب فضای کافی برای برپا کردن آن وجود ندارد. سلیم تأیید میکند که خط زرد، مردم بیشتری را به فضاهای بسته میراند.
مراد ابو زمار، پناهندهای که از رفح آمده، میگوید که مردم مورد حمله موشها قرار میگیرند.
او میگوید کودکان در چادرها زندگی میکنند و موشها آنها را زنده زنده میخوردند.
تاگس شو در پایان اضافه کرد: بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل اخیراً اظهار داشت که اسرائیل بیش از ۶۰ درصد نوار ساحلی را کنترل میکند و او به ارتش دستور داده تا قلمرو اشغال را تا ۷۰ درصد گسترش دهد.
