جوان آنلاین: روزنامه یدیعوت احارانوت در یادداشتی که به قلم سرهنگ الداد شاویت پژوهشگر ارشد اندیشکده امنیت دانشگاه تلآویو منتشر شد، با وجود تلاش برای سرپوش نهادن بر شکست راهبردی اسرائیل در جنگ علیه ایران، اعتراف کرد، اسرائیل ضعیفتر از گذشته و یا حداقل با توانمندی محدودتری نسبت به قبل از آغاز این جنگ خارج شده است.
به گزارش تسنیم، در این یادداشت آمده است: تفاهمات حاصل شده بین ایالات متحده و ایران که قرار است جمعه آینده در مراسمی امضا شود، یک توافق تاریخی و مطمئناً یک توافق هستهای جدید نیست.
به اعتراف این رسانه عبری، آنچه شاهد آن هستیم در واقع تلاشی از سوی آمریکا برای فرار از جنگی است که ترامپ دیگر نمیخواهد در آن باشد.
پس از ماهها تشدید تنشها، کاهش شدید قیمت انرژی، افزایش فشار سیاسی داخلی و ترس از درگیری منطقهای، رئیس جمهور آمریکا به دنبال راهی برای خروج از این جنگ بود و او اکنون آن را به عنوان یک پیروزی به تصویر میکشد.
از منظر ترامپ او اکنون روایتی برای ارائه کردن آن به مردم آمریکا دارد و میتواند اینگونه ادعا کند که او از زور استفاده کرد، ایران وحشت کرد، تنگه هرمز بازگشایی خواهد شد، تهران قول داده است که به دنبال سلاحهای هستهای نرود و از همه مهمتر، جنگ تمام شده است. اما در پشت این اعلامیه و شوی بزرگ، واقعیتی بسیار پیچیدهتر نهفته است. بیشتر مسائل بغرنج همچنان حل نشده باقی ماندهاند. برنامه هستهای برچیده نشده است. سرنوشت اورانیوم غنیشده همچنان مورد مناقشه است. نظارت نامشخص است. تحریمها و داراییهای مسدود شده در قلب مذاکرات قرار دارند؛ و موضوع نیروهای (متحد) ایران، به رهبری حزبالله، هم مبهم و هم خطرناک است.
به گزارش یدیعوت احارانوت، فرصت ۶۰ روزه مذاکرات که اکنون قرار است آغاز شود، تضمینکننده دستیابی به توافق (دلخواه آمریکا و اسرائیل) نیست.
این در حالی است که ترامپ که پیش از این پیروزی خود را اعلام کرده است، بازگشت سریع به یک جنگ تمامعیار را که دستاورد سیاسی مورد نظرش را به خطر میاندازد، برایش دشوار خواهد یافت.
در بخش دیگری از این یادداشت آمده است، با وجود حملات سنگین مشترک انجام گرفته توسط آمریکا و اسرائیل، اما مهمترین سوال فقط این نیست که چگونه با هم بجنگیم، بلکه این است که چگونه با هم به عملیات پایان دهیم؛ و اینجاست که شکاف پدیدار شد.
به اعتراف این تحلیلگر، در سطح منطقهای نیز کشورهای منطقه محدودیتهای قدرت آمریکا و اسرائیل را تشخیص دادهاند، ایران آسیب دیده است، اما شکست نخورده است. برنامه هستهای آن برچیده نشده است، مسئله اورانیوم کنار گذاشته نشده است و انتظار میرود تهران امتیازات اقتصادی کسب کند. تنگه هرمز که به عنوان ابزاری برای اعمال فشار بر اقتصاد جهانی و واشنگتن مؤثر بوده است، تا حد زیادی تحت کنترل آن باقی خواهد ماند. حکومت نیز سقوط نکرده است. برعکس، دوام آورده و بقای آن به عنوان مدرکی برای مقاومت آن در برابر ایالات متحده و اسرائیل خواهد بود.
به زعم نویسنده، نگرانی اصلی اسرائیل اکنون آزادی عمل آن است. انتظار میرود این آزادی به طور قابل توجهی علیه خود ایران محدود شود. هرگونه اقدام اسرائیل علیه تأسیسات، مقامات ارشد یا داراییهای استراتژیک ایران میتواند در واشنگتن به عنوان تلاشی برای تضعیف توافقی که ترامپ به عنوان یک دستاورد شخصی از آن یاد میکند، تلقی شود. در لبنان، اسرائیل ممکن است هنوز از آزادی عملیاتی بیشتری برخوردار باشد، اما حتی در آنجا، هرگونه حمله بزرگ به حومه جنوبی بیروت یا علیه برنامههای بازسازی حزبالله منوط به یک سوال اساسی خواهد بود: آیا چنین حملهای تفاهمات با ایران را به خطر میاندازد؟
این کارشناس صهیونیست بعد از آن تلاش کرد تا به اسرائیل چهره یک شکست خورده تمام عیار نداده و مدعی شود آنچه که اسرائیل را در این جنگ ناکام گذاشته آن است که قابلیتهای نظامی جایگزینی برای استراتژی پایان دادن به جنگ یا سیاست بلند مدت در قبال ایالات متحده در اختیار ندارد.
در عین او حال به سرگردانی اسرائیل در صحنه سیاسی آمریکا هم اشاره کرده و تاکید نمود: در سالهای اخیر، اسرائیل تمام مرکز ثقل و اعتبار خود را به ترامپ و اردوگاه جمهوریخواهان سپرده است، در حالی که روابط آن با دموکراتها، اردوگاه لیبرالها و برخی از بخشهای جامعه یهودی تا مرز فروپاشی رو به وخامت گذاشته است.
از اینرو هر زمان که اختلاف نظر به طور خاص با ترامپ پیش میآید، میزان کاهش فضای مانور تلآویو هم در واشنگتن آشکار میشود.
همچنین اذعان کرد، آورده جنگ برای اسرائیل صرفا محدود شدن دامنه فعالیتش بود در حالی که به این نتیجه رسید که توان نظامی برتر نمیتواند تضمین کننده موفقیت سیاسی هم باشد.
