همزمان با عید سعید غدیر، خبری مبنی بر «دستیابی نیروگاه اتمی بوشهر به رکورد تولید ۸۰ میلیارد کیلوواتساعت برق» منتشر شد، ولی حجم اخبار خیلی اجازه نداد برجسته شود. این رکورد در کنار اهمیت فنی و صنعتی، آثار اقتصادی گستردهای نیز برای کشور به همراه داشته است، به طوری که حاصل این میزان تولید برق، صرفهجویی در مصرف ۱۳۱ میلیون بشکه نفت خام یا ۲۱.۳ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی بوده است که در صورت نبود تولید برق هستهای باید در نیروگاههای حرارتی مصرف میشدند. تولید برق یکی از بزرگترین بخشهای مصرفکننده سوخت در کشور به شمار میآید و طبعاً این حجم برق تولیدشده در نیروگاههای فسیلی به مصرف حجم قابل توجهی از نفت یا گاز نیاز دارد، اما نیروگاه اتمی بوشهر طی سالهای فعالیت خود بخشی از بار شبکه سراسری برق را بر عهده گرفته و مصرف سوختهای فسیلی را کاهش داده است و نتیجه قهری این روند، حفظ منابع انرژی کشورمان است.
یک بار دیگر عدد را مرور کنیم؛ ۱۳۱ میلیون بشکه نفت خام! چنین حجمی از نفت نقش مهمی در تأمین نیازهای اقتصادی کشور ایفا میکند و ظرفیت حضور در بازارهای صادراتی، پالایشگاهها و صنایع پاییندستی را پیدا میکند. بنابراین این حجم نفت خام، بخشی از ثروت ملی محسوب است و طبعاً با کاهش مصرف آن در بخش تولید برق، فرصت بهرهبرداری اقتصادی بیشتری را فراهم کرده است. همچنین صرفهجویی ۳/۲۱ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی نیز دارای اهمیت مشابهی است، چه آنکه گاز طبیعی خوراک اصلی بسیاری از صنایع بزرگ کشور به شمار میآید و بخش مهمی از فعالیت واحدهای صنعتی و پتروشیمی بر پایه این منبع ارزشمند شکل گرفته است. از طرفی، استمرار تولید برق در این مجموعه، نقش مؤثری در تأمین نیاز کشور به انرژی الکتریکی ایفا کرده و وابستگی به مصرف سوختهای فسیلی را کاهش داده است. همین موضوع جایگاه نیروگاه بوشهر را در ساختار انرژی کشورمان برجسته میکند و به ما یادآوری میکند کسانی که با چرتکه به صنعت هستهای نگاه میکنند، کافی است یک ضرب و تقسیم ساده انجام دهند.
