هرچند پرسنل زحمتکش و کادر درمان بخش اورژانس این بیمارستان از هیچ تلاشی برای بیماران دریغ نمیکنند، اما فاجعه زمانی آغاز میشود که عقربههای ساعت از ۱۱ شب عبور کند. اگر بیماری در این ساعات با دردهای شدید و اورژانسی (مانند شک به آپاندیسیت) به بیمارستان البرز مراجعه کند و نیاز فوری به سونوگرافی داشته باشد، با یک حقیقت تلخ و غیرقابل باور مواجه میشود: «این بیمارستان تخصصی در شیفت شب پزشک متخصص سونوگرافی ندارد!» این کمبود عجیب و غیرقابل توجیه باعث میشود بیماری که ثانیهها برای زنده ماندنش حیاتی است، برای یک تشخیص ساده پزشکی به بیمارستان «کمالی» ارجاع داده شود. طی کردن این مسیر و انجام مراحل پذیرش و آزمایش در نیمهشب، حدود دو ساعت زمان میبرد؛ دو ساعتِ طلایی و دلهرهآور که به دلیل حساسیت بیماری، هر لحظه احتمال دارد به قیمت جان بیمار تمام شود. جای شگفتی است بیمارستانی که با حمایتهای دولتی و از جیب همین مردم و کارگران بیمهشده بنا شده، چگونه به بهانه کمبود بودجه، از تأمین یک پزشک سونوگرافی برای شیفت شب عاجز است؟ آیا در یک مرکز تخصصی، جان انسانها باید قربانی کاستیهای مدیریتی و مالی شود؟ این درد عظیم و خطر بالقوه را باید به گوش کدام مقام سیاسی، مسئول پزشکی یا نهاد نظارتی رساند تا پیش از وقوع یک فاجعه جبرانناپذیر و از دست رفتن جان یک انسان در مسیر انتقال، ترتیب اثری داده شود؟ از بازرسان محترم، وزارت بهداشت و مسئولان سازمان تأمین اجتماعی انتظار میرود در سریعترین زمان ممکن برای رفع این معضل حیاتی اقدام کنند. به امید روزی که در نظام بهداشت و درمان ما، هیچ بیماری جز رنج بیماری، دغدغه شبیخونِ کمبود امکانات را نداشته باشد. ولی ابراهیمی - سرپرست روز جوان در استان البرز
