به طور متوسط، ماهانه یا حتی روزانه شاهد ظهور ویروسهای جدید در گوشهای از جهان هستیم. این ویروسها از طریق تنفس یا استفاده از آب و هوای آلوده منتقل میشوند. تا زمانی که اطلاعرسانی از طریق کانالهای متداول و رسمی انجام شود، صدها نفر از انسانها و حیوانات در نقاط مختلف زمین قربانی خواهند شد.
از آنفلوآنزای مرغی گرفته تا زکام حیوانات، گونههای مختلف جانوری میتوانند در چرخههای پاندمی انسانی و حیوانی قرار گرفته و باعث تلفات گسترده شوند. همراه با پیشرفت فناوریها و دستاوردهای نوین، عوارض و آسیبهای جدیدی نیز وارد جوامع انسانی شدهاند. پس از وقوع این خسارات، کمکم مراکز علمی و فناوری به دامنه آسیبهای وارده پی بردهاند.
برخی از دانشمندان و صاحبان خرد و اندیشه، به جای انزوا و احتکار دستاوردهای علمی خود برای منافع شخصی، با سخاوت و گشادهرویی، فناوریها و تجربیات علمی خود را مبادله کرده و در زمینه تبادل علمی و تجربی گامهای سودمندی برداشتهاند.
اما برخی دیگر از مراکز پژوهشی و علمی در برخی کشورها، با انواع ترفندها و شیوههای پنهان، اقدام به دزدیهای علمی و حتی ترور فیزیکی دانشمندان و محققان سایر کشورها کردهاند؛ اقداماتی بزدلانه و ناعادلانه در سرقتهای علمی و فناوری. نمونههای بارز آن شامل ترورهای ناجوانمردانه شهیدان تهرانیمقدم، احمدیروشن، محسن فخریزاده، شهید عسگری، شهید محمدرضا صدیقی صابر و دهها دانشمند ناشناس و شناخته شدهاست که جان خود را فدای اهداف عالیه علمی کشور کرده و خون پاکشان را در پای نهال دانش جمهوری اسلامی هدیه کردند. در این میان، ویروسها و بیماریهای گمنام نیز قربانیان متعددی گرفتهاند. یکی از این ویروسهای ناشناخته، «فابینگ» نام دارد. این اختلال رفتاری که در بسیاری از افراد، بدون توجه به جنس، سن یا تحصیلات، مشاهده میشود، شامل بیاعتنایی به دیگران و خیرهشدن به تلفن همراه است. این اختلال رفتاری پدیدهای نوظهور است که باعث میشود مهارتهای کاربردی در محیطهای اجتماعی، مانند خانه یا محل کار، به جای بهرهگیری منطقی و مفید از سواد دیجیتال، به مسیرهای نادرست کشیده شود، بنابراین لازم است رسانهها و بهویژه صدا و سیما، آموزشهای عمومی مناسبی در این زمینه ارائه دهند.
