«دونالد ترامپ» رئیس جمهوری آمریکا در مراسم استقبال از «چارلز سوم» در کاخ سفید، با پایبندی به متن از پیش آماده شده بر خلاف عادتش، از اشاره به اختلافات و تنشهای جاری میان واشنگتن و لندن در پی جنگ علیه ایران خودداری کرد؛ رویکردی که بیش از آنکه ناظر بر واقعیتهای جاری روابط دو کشور باشد، بر نمایش نمادین و حفظ چارچوب تشریفاتی این دیدار تاکید داشت. جوان آنلاین: دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده روز سه شنبه به وقت محلی در کاخ سفید از چارلز سوم، پادشاه انگلیس، با سخنانی استقبال کرد که بر تحول روابط میان واشنگتن - لندن تمرکز داشت.
به گزارش ایرنا، ترامپ در جریان این سخنرانی، بهجز چند لحظه کوتاه و غیررسمی، به متن از پیش آمادهشده خود پایبند ماند و با تجلیل از روابط مشترک آمریکا و انگلیس، هیچ اشارهای به تنشهای جاری میان دو کشور نکرد.
او بر تاریخ نظامی مشترک دو کشور تاکید کرد، هرچند درخواستهای پیشین خود مبنی بر لزوم افزایش نقش انگلیس در گشتزنی در تنگه هرمز یا پیوستن به جنگ با ایران را تکرار نکرد.
همچنین با وجود ادای احترام به وینستون چرچیل، رهبر برجسته بریتانیا در دوران جنگ، ارزیابی پیشین خود مبنی بر اینکه کییر استارمر، نخستوزیر کنونی، «چرچیل نیست» را نیز تکرار نکرد.
ترامپ بر فرهنگ و تاریخ مشترک دو کشور تاکید کرد؛ سرنوشتی که به گفته او «قوسی طولانی از چمنزار رانیمید تا خیابانهای فیلادلفیا» را شکل داده است.
این سخنرانی نشاندهنده وجههای از ترامپ بود که به متن از پیش آماده شده پایبند بود برخلاف همیشه که با ضد و نقیض گویی، پریشان گویی و حتی کنایه و توهین، میهمانان خود را آزار میدهد و به نظر میرسید مصمم است در آغاز این دیدار که میزبانی آن را مایه افتخار خود میدانست، از هرگونه موقعیت ناخوشایند با چارلز سوم پرهیز کند.
ترامپ از چمن جنوبی کاخ سفید گفت: «در سایه بناهای یادبود جورج واشنگتن و توماس جفرسون، بزرگداشت پادشاه بریتانیا ممکن است آغازی طعنهآمیز برای جشن ۲۵۰ سالگی استقلال آمریکا به نظر برسد. اما در واقع، هیچ ادای احترامی مناسبتر از این نیست.»
وی افزود: «آمریکاییهایی که در سال ۱۷۷۶ برای استقلال ایالات متحده جنگیدند، رگهایی سرشار از شجاعت آنگلوساکسونی داشتند. قلبهای آنان با ایمانی انگلیسی و با ایستادگی در برابر آنچه درست، خوب و حقیقی بود، میتپید.»
ترامپ همچنین اضافه کرد: «قدرتمندترین درختان، همانند بزرگترین ملتها، باید بر ریشههایی مستحکم و عمیق استوار باشند. در قرنهایی که از پیروزی ما در جنگ استقلال گذشته است، آمریکاییها هیچگاه دوستی نزدیکتر از بریتانیاییها نداشتهاند.»
ترامپ با روایت خاطرهای شخصی از مادرش، دیدار رسمی با چارلز سوم را به فضایی احساسی و غیرسیاسی کشاند و گفت مادرش، که اصالتا اسکاتلندی بود، شیفته خاندان سلطنتی و ملکه الیزابت دوم بود و هنگام پخش برنامههای مربوط به حضور ملکه در مراسمهای رسمی، «به تلویزیون چسبیده بود».
ترامپ افزود مادرش با تحسین به او میگفت: «نگاه کن دونالد، چقدر زیباست». او همچنین خاطرهای از علاقه مادرش به چارلز جوان نقل کرد و گفت: «او خیلی واضح میگفت: چارلز—نگاه کن، چقدر بامزه است. مادرم به چارلز علاقه داشت. میتوانید باور کنید؟»
رئیسجمهور آمریکا در این دیدار بسیار تلاش کرد به جای ورود به موضوعات حساس و اختلافبرانگیز، بر بازنمایی یک رابطه تاریخی و عاطفی میان دو کشور تأکید کرده است؛ رویکردی که اگرچه میتواند از تنشهای لحظهای بکاهد، اما لزوماً به معنای حل یا حتی مواجهه با اختلافات ساختاری میان دو متحد سنتی نیست.