جوان آنلاین: آذربایجان غربی، این سرزمین کهن که همواره با نام «دیار آب» شناخته شده، امروز نیز همچون آیینهای روشن، جلوههای ناب طبیعت ایران را در دل خود نگه داشته است. وجود ۴۰ تالاب کوچک و بزرگ در این پهنه زیبا، استان را به یکی از مهمترین زیستبومهای آبی کشور تبدیل کرده؛ تالابهایی که ۱۳ مورد از آنها دائمی، ۲۷ تالاب فصلی و شش تالاب نیز در فهرست بینالمللی سایت رامسر ثبت شدهاند.
در میان این گنجینههای آبی، تالاب قوپی باباعلی مهاباد همچون نگینی بکر و آرام میدرخشد. این تالاب ۵۰۰ هکتاری که تنها ۳۰ کیلومتر با مهاباد فاصله دارد، سالهاست پناهگاه پرندگان مهاجر و گونههای کمیاب است. سکوت و آرامش این تالاب، که تنها با بالزدن پرندگان شکسته میشود، آن را به یکی از ارزشمندترین زیستگاههای طبیعی شمالغرب کشور تبدیل کرده است.
اینجا خانه دستکم پنج گونه پرنده در خطر انقراض است؛ و در روزهای آغازین مهاجرت، میتوان رد پرواز اردک مرمری، اردک سرسفید و حتی میشمرغ را نیز در آسمان تالاب دید. سالهای کمبارش، نفس این تالاب را به شماره انداخته بود و مهاجرت پرندگان را کاهش داده بود؛ اما بارشهای اخیر جانی دوباره به آن بخشید. از بهمنماه گذشته تاکنون ۳ میلیون مترمکعب آب وارد تالاب شده و ۷۰ درصد پهنه آبی آن دوباره احیا شده است؛ احیایی که نفس زندگی را به طبیعت بازگرداند.
همین زیبایی بکر و این تجلی دوباره حیات، باعث شده هر سال بهویژه در بهار و تابستان، گردشگران داخلی و خارجی برای دیدن این چشماندازهای کمنظیر راهی مهاباد و تالاب قوپی باباعلی شوند. عضویت این تالاب در کنوانسیون رامسر، اهمیت حفاظت از آن را دوچندان کرده است؛ زیرا بقای این تالابها نهتنها تضمینکننده تنوع زیستی منطقه است، بلکه بخشی از تعادل اکولوژیک شمالغرب کشور و سرمایهای مهم برای توسعه گردشگری طبیعتمحور به شمار میرود.
افزون بر قوپی باباعلی و کانیبرازان به عنوان تالابهای بینالمللی استان، دهها تالاب دائمی و فصلی دیگر نیز در پاییز و بهار مأمن پرندگان مهاجر میشوند؛ تالابهایی که هر کدام میتوانند مقصدی تازه برای گردشگران و عاشقان طبیعت باشند، که باید قدرشان دانسته شود.
