جوان آنلاین: انتشار کارنامه ۴۰ روزه تهاجم دشمن متجاوز به مناطق غیر نظامی کشورمان فراتر از یک گزارش آماری، یک ادعانامه جهانی علیه نقض سیستماتیک حقوق بشر است. هدف قرار گرفتن ۱۲۵هزارو۶۳۰ واحد غیرنظامی، شهادت ۲۶عضو کادر درمان و ۴۷۹زن و کودک، نشان دهنده خروج کامل متخاصمان از قواعد جنگ است.
اعداد مندرج در گزارش جمعیت هلالاحمر درباره جزئیات حملات ددمنشانه دشمن صهیونی- امریکایی، گویای یک راهبرد هدفمند برای فروپاشی زندگی روزمره شهروندان است. طبق این آمار، مجموع ۱۲۵هزارو۶۳۰ واحد غیرنظامی آسیب دیدهاند که تفکیک آنها عمق سیاهدلی و وحشیگری دشمن را بیشتر نمایان میکند:
الف) سرپناه مردم: ۱۰۰هزار واحد مسکونی. هدف قرار گرفتند. طبق ماده ۵۲ پروتکل اول الحاقی به کنوانسیونهای ژنو، حملات باید صرفاً محدود به اهداف نظامی باشد. تخریب گسترده خانههای مردم، نه یک اشتباه محاسباتی، بلکه نقض اصل تفکیک و مصداق بارز جنایت جنگی است. در حقوق بینالملل، تخریب اموال غیرنظامی که ضرورت نظامی آن را ایجاب نکند، به عنوان خباثت جنگی شناخته میشود.
ب) شلیک به کانونهای دانش: ۸۸۹ مرکز آموزشی و دانشگاهی. آمار تخریب، ۸۸۹ مرکز آموزشی و دانشگاهی، نشاندهنده جسارت متخاصمان به حریم علم و آینده ایران است. طبق حقوق بینالملل عرفی، مدارس مراکز دارای مصونیت ویژه هستند. حمله به این مراکز، طبق بند ۲ ماده ۸ اساسنامه رم، جنایت جنگی محسوب شده و نشان دهنده قصد عاملان برای آسیب زدن به ساختارهای تمدنی جامعه است.
شهادت کادر درمان و انهدام سیستم سلامت
یکی از هولناکترین بخشهای آمار مربوط به جنگ تحمیلی سوم، مربوط به جنایات ارتکابی در حوزه بهداشت، درمان و امداد است. طبق آمار، ۳۳۹ مرکز بهداشتی و درمانی به همراه ۱۵واحد استراتژیک و ۵مخزن سوخت مورد حمله قرار گرفتهاند.
الف) شهادت کادر درمان: ۲۶شهید کادر درمان و چهارشهید هلال احمر. شهادت ۲۶نفر از کادر درمان و چهارامدادگر هلال احمر، به همراه ۱۱۸مصدوم در این بخش، نقض صریح ماده ۲۴ کنوانسیون اول ژنو است که بر حفاظت مطلق از پرسنل پزشکی تأکید دارد. هدف قرار دادن کسانی که وظیفهای جز نجات جان انسانها ندارند، از منظر حقوق کیفری بینالمللی، جنایت علیه بشریت تلقی میشود.
ب) انهدام توان عملیاتی امداد: اصابت و آسیب به آمبولانس و بالگرد نیز یکی دیگر از موارد این مدت بوده است. وقایع ۴۰روز اخیر نشان میدهد که حتی مسیرهای انتقال مجروحان نیز امن نبوده است: انهدام ۴۳دستگاه آمبولانس و ۴۹خودروی امدادی، هدف قرار گرفتن ۲۰ مرکز هلال احمر و سرنگونی سه فروند بالگرد امدادی. طبق قواعد حقوق بینالملل بشر دوستانه، وسایل نقلیه هوایی و زمینی پزشکی که دارای علامت مشخصه (هلالاحمر) هستند، تحت حمایت ویژه بوده و حمله به آنها به معنای ممانعت عمدی از امدادرسانی و تلاش برای افزایش تلفات انسانی است.
مرثیهای برای ۲۲۱کودک و ۲۵۸ زن
طبق آمار جمعیت هلال احمر، ۲۲۱کودک (زیر ۱۸ سال) به شهادت رسیدند و ۲هزارو۱۱۵ نفر نیز در پی حملات وحشیانه «طبقه اپستین» مجروح شدند. همچنین ۲۵۸زن (شامل دو مادر باردار) به شهادت رسیدند و ۴هزارو۹۹۲ نفر مجروح شدند. شهادت زنان باردار و کودکان، سنگینترین نقض کنوانسیون چهارم ژنو است که بر حمایت ویژه از زنان و کودکان در زمان جنگ تأکید دارد. این ارقام نشان دهنده آن است که دشمنان وحشی امریکایی- صهیونی هیچ مرز اخلاقی و حقوقی برای حملات خود قائل نبودهاند. همچنین شهادت ۲۵۸زن و تخریب خانهها، به معنای حمله به کانون خانواده در ایران است.
از جنایت جنگی تا مسئولیت بینالمللی
با تکیه بر آمارهای ارائه شده، میتوان جنایت دشمنی صهیونی- امریکایی را از چندین منظر حقوقی تحلیل کرد:
۱. نقض نظاممند قواعد آمره: اصولی مانند تفکیک میان نظامی و غیرنظامی و تناسب در حمله، جزء قواعد قطعی و غیرقابل تغییر حقوق بینالملل هستند. وقتی از میان اهداف، ۸۸۹ مرکز آموزشی و ۳۳۹ مرکز درمانی هدف قرار میگیرند، مفهوم تناسب کاملاً از بین رفته است. این حجم از کشتار غیر نظامیان (مجموعاً بیش از ۴۷۰زن و کودک شهید)، نشان دهنده یک راهبرد کشتار جمعی است.
۲. مسئولیت کیفری آمران و عاملان: مطابق اساسنامه رم، حملات عمدی به بیمارستانها، آمبولانسها و مراکز آموزشی، در صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی است. آمران این حملات که دستور شلیک به بالگردهای امدادی یا مراکز مسکونی در تهران و استانها را صادر کردهاند، باید به عنوان جنایتکار جنگی تحت پیگرد قرار گیرند.
۳. حق جبران خسارت و بازسازی: طبق قواعد مسئولیت بینالمللی دولتها، دشمنان متجاوز به کشورمان موظف به جبران کامل خسارات ۱۲۵هزار واحد غیرنظامی هستند. این جبران شامل بازسازی مراکز درمانی، پرداخت دیه به خانواده شهدای کادر درمان و کودکان و همچنین اعاده وضع به حال سابق در بخش زیرساختی است.
عدالت نباید فراموش شود
۱۲۵هزارو۶۳۰ واحد غیرنظامی تخریب شده صرفاً یک آمار نیست، این عدد نشان دهنده این است که ۱۲۵هزار خانواده زخمی و هزاران کودک بیسرپناه شدهاند. ملت ایران در حالی که با اقتدار از تمامیت ارضی خود دفاع میکند، از حق بازخواهی خون ۲۲۱کودک و ۲۵۸زن شهید خود نخواهد گذشت. این آمار ۴۰روزه، لایه واقعی از تمدن مهاجمانی را نشان میدهد که بالگردهای امدادی و مدارس را اهداف نظامی میبینند. تاریخ شهادت خواهد داد که در بهار ۱۴۰۵، حقوق بینالملل زیر آوارهای ۸۸۹ مرکز آموزشی ایران دفن شد، اما اراده ملت برای دادخواهی، هرگز خاموش نخواهد شد.
