تیمملی کشتی آزاد ایران درحالی با کسب چهار طلا، یک نقره و سه برنز به عنوان قهرمانی دست یافت که باتوجه به وضعیت خاص و جنگی کشور با شرایط ایدهآل راهی قزقیزستان نشد جوان آنلاین: تیمملی کشتی آزاد ایران درحالی با کسب چهار طلا، یک نقره و سه برنز به عنوان قهرمانی دست یافت که باتوجه به وضعیت خاص و جنگی کشور با شرایط ایدهآل راهی قزقیزستان نشد.
با وجود این پژمان درستکار، سرمربی تیمملی کشتی آزاد ایران تأکید دارد او و شاگردانش از همان ابتدا همقسم شده بودند برای کسب عنوان قهرمانی. موفقیتی که بهرغم تمام مشکلات موجود این روزها به دست آمد: «در شرایط سختی راهی قرقیزستان شدیم. برای حضور در مسابقات قهرمانی آسیا سفری بسیار سخت، دشوار و تجربه نشده را تجربه کردیم. مسیر از شمال تا مرز را ۲۳ ساعت با اتوبوس طی کردیم و پس از استراحت کوتاه به طور زمینی تا وان، از آنجا با پرواز به استانبول و سپس به قرقیزستان رفتیم. از سوی دیگر با توجه به شرایط اردوهایی که داشتیم، نتوانستیم طبق روال تمرینات را انجام دهیم، اما موفق به کسب عنوان قهرمانی شدیم و به همین دلیل از نتایج به دست آمده راضی هستم و باید بابت آن به تمامی تیم یک خسته نباشید بگویم.»
البته همانطور که درستکار نیز به آن اشاره دارد، برخی کشتیگیرانی، چون یوسفی که طلای جوانان جهان، امیدها و قهرمانی آسیا را در کارنامه داشت در حد و اندازههای خود ظاهر نشد و میتوانست عملکرد بهتری در مصاف با جمالاف داشته باشد، همچنین پیمان نعمتی.
برخی، اما به مانند میلاد والیزاده فراتر از خود ظاهر شدند: «۵۷ کیلوگرم وزن سختی در آسیاست، با وجود این میلاد کشتیهای خوبی گرفت. اوج کار او، اما در فینال و مصاف با حریف عنواندار مغولستانی بود که چند ماه پیش در جام یاریگین توانسته بود قهرمان جهان از کرهشمالی را مغلوب کند، اما مقابل دوبندهپوش ایران تاب نیاورد. همچنین مبین عظیمی که کشتیهای درخشانی گرفت.»
سرمربی تیم ملی کشتی آزاد، اما خاطرهانگیزترین اتفاق رخ داده در مسابقات قهرمانی آسیا را بوسه به پرچم ایران میداند: «ما در شرایط جنگ بودیم، در روزهایی که کشورمان بمباران میشد و کشتیگیران از لحاظ روحی، روانی آن شرایط قبل را نداشتند، اما همقسم شدن آنها و کسب عنوان قهرمانی در این شرایط نشان داد که کشتیگیران دلشان در گرو مردم و بالا رفتن پرچم کشورشان است. بوسه تیمی به پرچم کشورمان پس از عنوان قهرمانی هم پیشنهاد خود بچهها بود. این پرچم اهمیت خاصی داشت. هم در جنگ ۱۲ روزه و هم در جنگ رمضان پیکر پاک شهدای ما در آن پیچیده شده و متبرک به شهدا بود. اعضای تیم برای اینکه بگویند کنار کشور و مردمشان هستند و به پرچم ایران عشق میورزند این حرکت بسیار پهلوانانه و ارزشمند را با جان و دل انجام دادند و امیدوارم که این پرچم همیشه بالا بماند و در ادامه راه که مسابقات جهانی ۲۰۲۶ است بتوانیم بار دیگر عنوان قهرمانی را بهدست آوریم.»