جوان آنلاین: جرئت میخواست رفتن به سمت پیمان حدادی، مدیرعاملی که کارد میزدند خونش در نمیآمد، درست مثل همان زمانی که از روی سکوها باخت تیمش را ناباورانه به تماشا مینشست. البته با این تفاوت که این بار صرفاً یک هوادار نیست که حرص خوردن تنها کاری باشد که از دستش برمیآید. امروز او مدیرعامل است. مدیری که هم خوب میداند خواسته هواداران در این مقطع چیست و هم به واسطه اجازهای که هیئت مدیره به او داده دستش برای هرگونه اقدامی جهت مقابله با ناکامیهای ناتمام پرسپولیس بازباز است.
پرسپولیس درست در شبی که میتوانست یک جهش جدولی را رقم بزند، به سبک هفتههای قبل برخلاف انتظار بازی و فرصتسوزی کرد، بهطوریکه گویی هیچ علاقهای برای تکیه زدن بر صدر جدول ندارد. حداقل تا زمانیکه عادت به باخت را ترک نکرده و دست از نتیجهگیریهای سینوسی برنداشته است. نتیجه رقم خورده مقابل گلگهر صرفاً یک باخت ساده نبود، بلکه چهارمین باخت پیاپی پرسپولیس در بازیهای خارج از خانه بود که امتیازهای از دست رفته همین چند هفته اخیر را دو رقمی کرد (۱۲). اتفاقی که در طول ۴۹ سال گذشته رقم نخورده بود. همچنین این نخستین بار از زمان حضور گلگهر در لیگ برتر بود که پرسپولیس نتیجه را به این تیم واگذار میکرد. تیمی که به لطف پرسپولیس، طعم صدرنشینی را هم در این فصل چشید.
اوسمار خوب میدانست در بازگشت به پرسپولیس با چه چالشهای مواجه خواهد شد، اما اوضاع در نیمفصل نخست چنان خوب پیش رفت که تصورش را هم نمیکرد نیمفصل دوم با چنین کلاف سردرگمی مواجه شود. اما کار در نیمفصل دوم چنان گره خورده که مرد برزیلی نیمکت پرسپولیس را مستأصل کرده است. اوسمار نه اهل طفره رفتن است و نه توجیه کردن، بلکه اهل جنگیدن است و تلاش و امتحان راههای متفاوت. به همین دلیل هم بعد از پشت سرگذاشتن یک نیمه فاجعهبار مقابل شاگردان تارتار، دست به تغییر سیستم زد. او دنیل گرا و فرزین معاملهگری، مدافعان چپ و راست تیمش را با وظایف تهاجمیتر روانه میدان کرد. وظیفه آنها در نیمه دوم عبور از مدافعان رقیب در خط طولی بود به جهت ایجاد فرصت برای مهاجمان و گلسازی. اما فضای خالی بین خطوط، عدم هماهنگی لازم، جاگیری نامناسب و اشتباهات فردی و تکنیکی بازیکنان اجازه تغییر اوضاع را به پرسپولیس نداد، چراکه سرخها همانطور که در هفتههای قبل نیز نشان دادند، در مدیریت لحظات حساس با مشکل مواجهند و به همین دلیل هم نمیتوانند از فرصتها و فضاهای ایجاد شده به بهترین نحو استفاده کنند. البته گل زیبای سرگیف که با شوتی سرکش روی پاس دقیق علیپور ساخته و پرداخته شد، نشان داد خط حمله پرسپولیس میتواند زهرآگین عمل کند و شاید فقط به تمرین بیشتری نیاز دارد برای هماهنگی که نتیجه گوشهای از آن را در اواخر نیمه نخست بازی با گلگهر در سیرجان به وضوح دیدیم.
اما با وجود تکگل دیدنی سرگیف، افت محسوس ریتم بازی پرسپولیس در فاز تهاجمی در سیرجان هم مانند بازیهای قبلی مشهود بود. فاصله قابل توجه بین خطوط، گردش توپ کند، عدم هماهنگی میان هافبکها و مهاجمان که باعث میشود مالکیت توپ صرفاً آماری باشد تا کاربردی، پرسپولیس را در چهارمین بازی زمینگیر کرد. شاید، چون تارتار هم به خوبی تیم اوسمار را آنالیز کرده بود که با دیوار دفاعی منسجم و فشرده عملاً پرسپولیس را به کنارهها هدایت کرد تا ارسالهای بیهدف و قابل پیشبینی، کوچکترین خطری برای دروازه تیمش ایجاد نکند. از سوی دیگر تارتار خوب میدانست که در پرسپولیس دیگر خبری از آن ساختار منظم و فشرده خط دفاعی نیست و یکی از نقاط ضعف حریف بازگشت خط دفاعی است. مسئلهای که باعث غافلگیر شدن آن در ضدحملات میشود و دقیقاً از روی همین نقطه با حملات سریع و استفاده از فضای پشت مدافعان کناری که بیش از حد جلو کشیده بودند و در بازگشت به عقب نیز کند بودند، استفاده لازم را برای نتیجهگیری برد. به همین دلیل نمیتوان گلهای خورده پرسپولیس را حاصل اشتباهات فردی و ساده خواند، چراکه تکرار مکرر این اتفاق نشان میدهد مسئله نتیجه ناهماهنگی تیمی است که هنوز راهحلی برای آن تعریف نشده که اگر شده بود، دروازه پیام نیازمند در سیرجان سه مرتبه باز نمیشد.
در چنین شرایطی، یکی از ایرادهای وارده به کادر فنی، اصرار به استفاده از یک الگوی تکراری و قابل پیشبینی، بهخصوص در بازیسازی است. نبود تنوع در حمله، کمتحرکی مهاجمان، بهویژه در حرکت در عمق و آمار پایین شوت از راه دور باعث شده مدافعان حریف عمدتاً با کمترین تغییر، خط حمله پرسپولیس را کنترل و مهار کنند. حال آنکه هر دو گل زده شده توسط سرگیف (مقابل سپاهان و گلگهر) نشان داد کوچکترین حرکت خارج از عرف پرسپولیس یا جابهجایی در میانه میدان میتواند منجر به باز شدن دروازه حریف شود. شاید به دلیل همین بیتوجهیهاست که هیئت مدیره باشگاه بعد از رقم خوردن پنجمین باخت این فصل از مدیرعامل خواست تا بدون هیچ اغماضی به بررسی عوامل ناکامیهای تیم بپردازد. جدیتی که نشان میدهد حتی شخص سرمربی هم در حاشیه امنیت قرار ندارد. هرچند که اوسمار قبل از بیانیه باشگاه صراحتاً گفت که نگران بهتر شدن تیمم هستم، نه اخراج شدن: «اشتباهاتمان زیاد است. درست مثل پاسهای اشتباهی که فکر میکنم تأثیر زیادی روی روند بازی دارد. اینکه هر چهار گل را از بیرون محوطه جریمه میخوریم، یعنی باید روی اعتماد به نفس بازیکنان هم کار کنیم. من نگران خروج از تیم نیستم. نگران این هستم که تیم را بهتر کنم. ماندن یا نماندن من در تیم به مدیریت باشگاه بستگی دارد، اما تا وقتی هستم تمام تلاشم را برای بهتر شدن میکنم.»
