جوان آنلاین: در اوج التهابات حاکم بر روابط ایران و امریکا، حسن روحانی در یک اظهارنظر وحدتشکن و انسجامسوز، باز دیگر به میز وعظ و خطابه نشست و برای ناوهای کدخدا به خوش رقصی پرداخت.
روحانی در افاضات خود، حمله دوازده روزه به جمهوری اسلامی ایران را نقطهای حساس دانسته و با رد این نگاه که چنین حملاتی صرفاً ناشی از رفتارهای غیرعقلانی طرف مقابل بوده، ادعا کرده است: «تجربه چهار سال نخست ریاستجمهوری ترامپ نشان داد که حتی در اوج تخاصم نیز میتوان تنشها را مدیریت کرد.» اشاره او به مدیریت تخاصم، به ماجرای ساقط شدن پهپاد مهاجم امریکا به دست نیروهای مسلح باز میگردد که به زعم او به طریق تدبیر سیاسی و مدیریت تخاصم مانع از گسترش درگیری شده است! اما به این نکته توجه نمیکند که پهپاد امریکایی به مرز هوایی ایران تجاوز کرده و با اقدام قاطع و بموقع نیروهای مسلح، ساقط شد. حتی پس از آن حادثه، خویشتنداری نیروهای مسلح در ساقط نکردن هواپیمایی که حامل چند سرنشین بود، پیام تشکر ترامپ از جمهوری اسلامی ایران را به همراه داشت، اما اکنون روحانی آن اقتدار ایران و التماس ترامپ را به نام خود سند میزند که با مدیریت تخاصم توانسته است کشور را از یک جنگ دور کند و اکنون کشور را متهم میکند به اینکه مدیریت تخاصم بلد نیست که امریکا و رژیم صهیونیستی، جنگ ۱۲ روزه را به کشور تحمیل کردند.
سخنان دیروز رئیسجمهور پزشکیان در حرم مطهر امام که گفت خواص پر مدعا و پرهزینه هستند و باید رضایت مردم را جلب کرد، شاید مصداق عینی آن روحانی و امثال او باشند که، چون از مسئولیت فاصله میگیرند، روشنفکر و اپوزیسیون نظام میشوند.
مواضع متضاد و متناقض روحانی به این موارد خلاصه نشده و او برخلاف مشی همه سالهای حضور در مدیریتهای کلان کشور که به عنوان یک شخصیت متکبر شناخته میشد و کمترین ارتباطی با مردم و حتی مدیران خود داشت، در اظهارات جدیدش حاکمیت را به شنیدن اعتراضات مردم توصیه کرده که «صدای اعتراض مردم باید پیش از خیابان شنیده شود.»، اما گویی فراموش کرده است که اولاً بسیاری از اعتراضات و مطالبات انباشته امروز مردم، ناشی از سوء مدیریت او در دهه رکود ۹۰ است که تمام زندگی مردم را معطل نگاه به بیگانه معطوف کرد و شد برجامی که به اعتراف رئیس وقت بانک مرکزی نتیجهای جز «تقریباَ هیچ» برای مردم نداشت و آخر هم با یک امضای ترامپ به خاطره پیوست. هرچند آثار و عوارض آن همچنان جریان دارد. ثالثاً او که اکنون حاکمیت را به شنیدن اعتراض مردم پیش از خیابان توصیه میکند، حوادث بنزینی سال ۹۸ را فراموش کرده است که چه خساراتی به کشور وارد کرد و چه خونهایی که به خاطر سوء مدیریت او به زمین ریخته شد. اما آن روزها بلد نبود از این موعظهها بکند، بلکه با اظهار بیاطلاعی از آنچه اتفاق افتاده است، از پذیرش مسئولیت این ناکارآمدی شانه خالی کرد. روحانی امروز از شنیدن صدای مردم و معترضان میگوید، اما هنگامی که در یکی از شرکتهای صنعتی حضور پیدا کرد حتی حاضر نشد از خودروی خود برای لحظاتی خارج شود و با کارگران خوش و بشی کند. او اساساً اعتقادی به مردم نداشت، کمترین سفر استانی داشت و هربار به بهانه سرما یا گرما از رفتن به میان مردم ابا داشت. خیر آقای رئیسجمهور رؤیا فروش! برخلاف توییت آن مشاور امنیتیات، این مواضع دردمندانه، اندرز و هشدار نیست، نفرتافکنی، تفرقه و نیشتر زدن به زخم مردم و بازی در زمین دشمن است. آن هم در هنگامهای که دشمن وحشی پس از سیلی خوردن از حضور انسجام بخش مردم در جنگ ۱۲ روزه و ۲۲ دیماه، به صرافت افتاده است که با تخریب انسجام و اتحاد ملی زمینه را برای تجاوز بعدی فراهم کند. وقتی آنچه را که خودت عامل آن نبودی- چه در جلبنظر مردم، چه درباره ناآرامیها - حالا از دیگران مطالبهگر باشی، مصداق «کبر مقتا عند الله ان تقولوا ما لا تفعلون» میشوی که بالاترین خشم خدا از کسانی است که چیزی را که عمل نمیکنند به زبان بیاورند.
