امید به آینده، شادی و نشاط، حرکت و جنب و جوش، گفتوگوی اقناعی و منطقی، اینها کلیدواژههایی است که بخش اعظمی از دغدغهها و دنیای نوجوانان امروز را ترسیم میکند و همه نیز متصل و مرتبط به هم هستند. داشتن امید متأثر از فضای اجتماعی شاد است و در عین حال، شادمانی، اشتیاق برای فعالیت و حرکت و تکاپو را تسهیل میکند. نوجوانی سنی است که فرد هرچند به لحاظ فیزیکی و شخصیتی از دوران کودکی دورشده و نزدیک به آغاز دوره جوانی است، اما همچنان روحیه پرسشگری یک کودک، در او قوی است، با این تفاوت که سؤالهایش بسیار جدی و هدفمند و بسیاری از آن، معطوف به آینده است. حال اگر نتوانیم پاسخی قانعکننده به او بدهیم، اگر نتوانیم بستر رشد و تربیت او را به خوبی و به دور از آفات فراهم کنیم و اگر نتوانیم به حداقل نیازهای ماهوی او که نشاط و انرژی است پاسخ بدهیم، بیتردید مسیر را گم خواهد کرد. اگر نوجوان مسیر را گم کند، بدون شک آینده جامعه نیز در هالهای از ابهام و سرگشتگی خواهد بود. هشتم آبان، روز نوجوان که مزین به نام و خاطره حماسهآفرینی شهید حسین فهمیده است، انگیزهای است تا خانواده ایرانی و مسئولان فرهنگی با رسالت سنگین خود در قبال نوجوانان با جدیت و دغدغه بیشتری مواجه شوند. فراموش نکنیم فرزندان ما به آینده خود و ایران میاندیشند و ما وظیفه داریم با ایجاد بستر و مسیر صحیح و سازنده، این اندیشه متعالی آنان را در وجودشان تبدیل به حرکتی پویا کنیم.
