اتفاق رقمخورده در جریان دیدار شمسآذر قزوین با ذوبآهن بار دیگر نیاز و لزوم وجود VAR در فوتبال ایران را به رخ کشید. مسئله این نیست که در صحنه جنجالی این دیدار توپ وارد دروازه حریف شده یا نه، مسئله این است که در چنین صحنههای حساسی کمکداور ویدئویی میتواند مانع از بروز حاشیه و جنجال شود.
طی دو روز گذشته، رسانهها سراغ کارشناسان متعدد داوری رفته و بارها و بارها تصاویر مربوط به این صحنه را بازبینی کردهاند، اما تماشای صحنه از یک زاویه نمیتواند تعیینکننده باشد، به همین دلیل هم هست که برخی آن صحنه را گل میخوانند و برخی دیگر تصمیم داور مبنی بر عدم ورود توپ به دروازه را صحیح قلمداد میکنند. با این وجود ابهامات همچنان به قوت خود باقی است. ابهاماتی که در صورت وجود VAR تا حد زیادی برطرف خواهد شد، آنهم در فوتبال ایران که طی سالهای اخیر به دلیل افت فاحش سطح کیفی داوران با قضاوتهای پرحرف و حدیث همراه بوده و حاشیههای پرتعدادی را رقم زده است. حال آنکه استفاده از این تکنولوژی حتی میتواند روی انگیزه داوران جهت ارتقای سطح کیفی داوریهایشان نیز تأثیرگذار باشد، چراکه دیگر هیچ بهانهای برای توجیه اشتباهات نیست و همین مسئله میتواند کیفیت قضاوت در فوتبال ایران را بالا ببرد. هرچند دود نداشتن VAR در فوتبال ایران تنها در چشم تیمهای لیگ نمیرود و ضرر آن متوجه جامعه داوری هم میشود.
تا همین چند سال پیش، لیست الیت ایران را داورانی تشکیل میداند که جدا از توانمندیهایشان، نام هر کدام مثابه یک وزنه قابل توجه بود، اما امروز عدم آشنایی داوران ایرانی با کمکداور ویدئویی و ندیدن آموزشهای لازم در این راستا، آنها را از قضاوت در مجامع بینالمللی نیز دور کرده است. جایگاهی که دستیابی بدان رقابت شدیدی بین داوران ایجاد میکرد و همین رقابت دلیل اصلی بالا رفتن سطح کیفی قضاوتهای آنها میشد. درحالیکه امروز نه خبری از کیفیت هست و نه رقابت برای ارتقای سطح آن، روندی که ارتباط مستقیمی با عدم استفاده از VAR در ایران دارد. تکنولوژی که هر هفته بعد از برگزاری رقابتهای لیگ، ضرورت لزوم استفاده از آن اثبات میشود، اما کو گوش شنوا برای مهیا کردن شرایط جهت استفاده از این تکنولوژی در فوتبال ایران!
