کتاب دو امام مجاهد در شش گفتار تهیه و تألیف شده که حاوی گفتار رهبر معظم انقلاب اسلامی طی سالهای ۵۱ و ۵۲ است. گفتار اول کتاب، شامل دو سخنرانی ایشان در فروردین سال ۵۱ است که در حسینیه ارشاد تهران انجام شدهاست. معظمله در این دو جلسه که به مناسبت ایام شهادت امام حسن (ع) در آخر ماه صفر برگزار شد، علاوه بر شرح نظریه «انسان ۲۵۰ساله» به جایگاه والا و مهم امامحسن (ع) در این دوران و چرایی دست کشیدن از جنگ و علل پذیرفتن آتشبس و بیان تفاوت شرایط امامحسن و امامحسین (علیهمالسلام) پرداختهاند.
گفتار سوم تا پنجم اثر، اختصاص به سه سخنرانی ایشان در شب تاسوعا، عاشورا و شام غریبان محرم ۱۳۹۴ هجری قمری (مصادف با بهمن ۱۳۵۲) با موضوع «تحلیل قیام حسینی» دارد. این سه سخنرانی در مسجد کرامت مشهد ایراد شدهاند.
در گفتار چهارم به اهداف قیام حسینی اشاره شدهاست و برای روشنشدن مطلب به تحلیل ریشههای آن میپردازند. ایشان با انقلاب دانستن بعثت پیامبر اکرم (ص)، دگرگونیهایی را که پس از ظهور پیامبر اسلام در جامعهجاهلی آن روز ایجاد شد، برمیشمرند. معظمله اهم اهداف پیامبر را گستراندن تفکر توحیدی و نفی عبودیت طواغیت، از بین بردن اختلافات طبقاتی و ناعدالتیها و تکریم انسان میدانند. ایشان با پرداختن به موضوع انحراف جامعه اسلامی از اهداف بعثت، به ترسیم شرایط دوران خلفای سهگانه اول به ویژه خلیفه سوم میپردازند.
در گفتار پنجم پس از مرور سریع مباحث دو گفتار قبل، به دوران امامحسین (ع) و اقدامات ایشان اشاره میکنند و بحث مستوفا و مستندی را در این زمینه ارائه میدهند. نکته جالبتوجه در این گفتار، قسمت پایانی آن است که با دعوت مخاطب به تفکر در اهداف قیام امامحسین (ع) با نقل داستان «طوطی و بازرگان» همگان را به انقلاب بر ضد یزیدیان دعوت میکنند.
گفتار آخر این اثر مربوط به سخنرانی شب عاشورای معظمله در محرم سال ۱۳۹۳ هجری قمری (مصادف با ۲۴بهمن۱۳۵۲) در این هیئت است. در این گفتار با نقد سه نظریه در باب قیام حسینی، نظریه چهارمی بهعنوان نظریه صحیح اثبات میگردد. ایشان هدف قیام حسینی را تجدید حیات انقلاب پیامبر اعظم (ص) میدانند و در این گفتار نیز به طور ضمنی و در لفافه مخاطب خود را دعوت به الگوبرداری از حرکت امام حسین (ع) در قیام بر ضد دشمنان اسلام و حاکمان طاغوتی میکنند.
