حمید سجادی در طول دو سالی که تصدی وزارت ورزش را برعهده داشت، مدیریتی پرنوسان و تقریباً ضعیف را به نمایش گذاشت. تصور میشد حضور او به عنوان یک چهره ورزشی و یک قهرمان مدالآور بتواند بخش عمدهای از مشکلات ورزش را حلوفصل کند، اما سجادی نتوانست از عهده این کار بزرگ برآید. دریافت سه کارت زرد از مجلس در طول همین دو سال مؤید این واقعیت است، اما حالا اوضاع فرق میکند.
سیدحمید سجادی، وزیر ورزش به دلیل عارضه ناشی از سقوط بالگرد و ضرورت ادامه درمان تاکنون دو بار تقاضای استعفای خود را تقدیم رئیسجمهور کرده است. شنیدهها حاکی از آن است که سجادی در روزهای اخیر نیز به دلیل آسیبی که به طحال وی در سانحه هلیکوپتر وارد شده، تحت عمل جراحی قرار گرفته است، به همین دلیل ادامه کار پرحجم و پرفشار برای مدتی برای او مقدور نیست. همین مسئله باعث شده گمانهزنیهای رسانهها این باشد که آیتالله رئیسی، رئیسجمهور برای رعایت حال سجادی اینبار با استعفای او موافقت کند.
از استیضاح تا استعفا
وزیر ورزش تا مرز استیضاح هم پیش رفت، مجلس هم آماده بود تا او را به صحن علنی بیاورد و کار را یکسره کند، اما حالا خبر استعفای حمید سجادی شرایط را بهگونهای دیگر تغییر داده تا تمام نگاهها متوجه رئیسجمهور شود. اگر رئیسجمهور با استعفای سجادی موافقت نکند، یعنی او با قدرت بیشتر ماندگار خواهد شد. هرچند در صورت چنین اتفاقی آن وقت سجادی باید خود را آماده جلسه استیضاح در مجلس کند که معلوم نیست بتواند سربلند از آن بیرون بیاید.
اما اگر رئیسجمهور با استعفای سجادی موافقت کند که بنا بر اخبار منتشر شده از سوی رسانهها بسیار محتمل به نظر میرسد، آنوقت باید منتظر انتخاب سرپرست برای وزارت ورزش بود. سرپرستی که باید تا زمان برگزاری جلسه رأی اعتماد مجلس امور ورزش کشور، آن هم در حساسترین زمان ممکن، یعنی در آستانه برگزاری بازیهای آسیایی را برعهده بگیرد.
حالا باید منتظر ماند و دید کار به کجا کشیده میشود. اما آنچه مسلم است اینکه ورزش کشور در این برهه حساس نیازمند یک مدیر است و همین مسئله یکی از دلایل مهمی است که میتواند بهرغم تمام مشکلات و مخالفانی که سجادی برای ادامه حضور در وزارت ورزش دارد، مانع از قبول استعفای او از سوی رئیسجمهور شود.
گزینههای جایگزینی.
اما بلافاصله بعد از رسانهای شدن خبر استعفای حمید سجادی گمانهزنیها در خصوص جانشینان او در وزارت ورزش هم شروع شد. در میان گزینههای احتمالی چند نام آشنا دیده میشود؛ نامهایی که سابقه مدیریت در ورزش را دارند.
کیومرث هاشمی یکی از این گزینههاست. هاشمی معاون سابق سازمان تربیت بدنی، قائممقام سابق وزیر آموزش و پرورش در دولت دهم و رئیس سابق کمیته ملی المپیک است. هاشمی قبل از سجادی یکی از گزینههای مطرح شده جهت وزارت ورزش بود و محبوبیت نسبتاً خوبی هم در میان ورزشکاران دارد.
محمد آخوندی دیگر چهره مدیریتی ورزش است که نامش در لیست کاندیداهای جانشینی سجادی دیده میشود. محمد آخوندی سابقه مدیرکلی در وزارت ورزش را دارد و اکنون با رأی مردم تهران عضو شورای اسلامی شهر تهران است. او از کاندیداهای قبلی ریاست فدراسیون فوتبال و از دیگر گزینههایی است که نامش برای وزارت ورزش هم مطرح میشود.
بعد از این دو چهره ورزشی از یک چهره غیرورزشی هم نام برده میشود و جالب اینجاست که شانس این چهره برای نشستن روی صندلی وزارت بیشتر از بقیه است! محسن منصوری، مدیرعامل سابق بنیاد علوی از نهادهای زیرمجموعه بنیاد مستضعفان و استاندار سابق تهران، گزینه سرپرستی وزارت ورزش است. منصوری در حال حاضر معاون اجرایی ریاست جمهوری است که باید دید ارتباط نزدیکش با ریاست جمهوری میتواند او را به صندلی وزارت برساند یا اینکه از این وزارت دورش خواهد کرد.
علیرضا احمدی، معاون پارلمانی وزیر کشور هم یکی دیگر از گزینههاست. گزینهای که با چراغ خاموش در جمع کاندیداها قرار گرفته و احتمال حضورش در وزارت هم کم به نظر نمیرسد. بنابراین اگر در میان تمام نامهای برده شده نام او از صندوق بیرون بیاید اصلاً تعجب نخواهیم کرد.
نامهای تکراری
یک احتمال قوی دیگر هم وجود دارد. چنانچه رئیسجمهور با استعفای سجادی موافقت کند، این احتمال وجود دارد که تا زمان رسیدن به جمعبندی برای انتخاب وزیر جدید ورزش امر سرپرستی وزارت به سیدمحمد پولادگر، معاون توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش سپرده شود. در کنار پولادگر از وحید یامینپور، معاون امور جوانان وزارت هم برای سرپرستی این وزارتخانه نام برده میشود. دو ماه مانده به بازیهای آسیایی بدترین اتفاق ممکن برای ورزش کشور همین بود که رخ داده است. حالا اگر سجادی باقی بماند اوضاع بر همین منوال پیش خواهد رفت، اگر سرپرست انتخاب شود که قدرت اجرایی چندانی نخواهد داشت و اگر بهصورت فوقالعاده وزیر انتخاب شود تا زمان جا افتادن در وزارت، ورزش ایران به باد رفته است.
