نیروگاه ۴/۲ مگاواتی زیستتوده تهران در راستای توسعه برنامه برق تجدیدپذیر آماده بهرهبرداری است و این نیروگاه از تزریق سالانه ۷۵هزار تن کربن دیاکسید به جو جلوگیری میکند.
به گزارش تسنیم، یکی از مهمترین منابع تأمین برق در دنیا، زیستتودهها هستند. زیستتودهها سهم بزرگی میان دیگر انواع منابع انرژیهای نو دارا هستند، به طوری که پس از زغالسنگ، نفت و گاز طبیعی، زیستتوده چهارمین منبع بزرگ انرژی در دنیاست.
در راستای تعریف زیستتوده، مجموعه گازهای تولیدشده از تجزیه و تخمیر موادی که در گروه زیستتوده جای میگیرند، شامل فضولات حیوانی، انسانی، پسماندهای گیاهی را بیوگاز مینامند. نیروگاههای بیوگازسوز از بخشهای مختلفی تشکیل میشوند که عمدتاً بر اساس نوع مواد اولیه و شرایط محیطی، هزینههای نیروی انسانی، هزینههای انرژی و میزان سرمایهگذاری مجری طرح میتوان نسبت به انتخاب تجهیزات مورد استفاده در پروژه اقدام کرد.
معمولاً بخشهایی که در چیدمان یک نیروگاه بیوگازسوز در نظر گرفته میشود، شامل موارد واحد پذیرش مواد اولیه، تجهیزات موردنیاز در بخش تغذیه نیروگاه، مخازن (دایجستر یا هاضم)، همزنها، لولهکشیها، برق و الکترونیک، مبدلها، بخش تولید انرژی (CHP)، واحد تصفیه گاز، کمپرسورها، مشعل و تجهیزات کنترل است. در ایران با توجه به اهمیت بهرهبرداری از نیروگاههای زیستتوده، برنامه توسعه ۴۰۰ مگاواتی واحدهای نیروگاهی بر این پایه طرحریزی شده است.
رضا صمدی، رئیس کارگروه توسعه نیروگاههای زیستتوده سازمان انرژیهای تجدیدپذیر و بهرهوری برق ایران گفت: در کلانشهرهای کشور، ۶۵درصد از پسماندهاتر هستند که ۶۰درصد آن قابل تبدیل به کمپوست یا انرژی هستند. پسماندهای خشک نیز ۳۵درصد از پسماندهای عادی را تشکیل میدهند و بازیافت آنها توجیه اقتصادی بالایی دارد که هماکنون حدود ۱۰درصد آن نیز بازیافت میشود.
وی افزود: یکی از زنجیرههای اصلی، صحیح و پایدار برای عبور از بحرانهای زیستمحیطی موجود، تولید انرژی از طریق منابع زیستتوده است که روشی بهینه و اقتصادی برای ایجاد انرژی در جهان به شمار میرود و باعث کاهش حجم زباله و اثرات مخرب آن و همچنین تولید کالای مفید مانند برق و حرارت میشود. صمدی تأکید کرد: برنامهریزی شده است در این پویش ساخت نیروگاههای جدید مخصوصاً در شهرهای شمالی کشور و کلانشهرها در دستور کار قرار گیرد
