واقعه ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ منشأ خیرات بسیاری برای نظام جمهوری اسلامی ایران شد. در این نوشتار به سه نکتهای که از این واقعه سرمنشأ گرفتند، میپردازیم.
-۱ دوازدهم بهمن ۱۳۵۷ نقطه عطفی در تاریخ معاصر کشورمان است. در این روز نه تنها حضرت امام از تبعید ۱۵ ساله به میهن بازمیگشت که نهادهای انقلابی مثل کمیته و حتی سپاه نیز نفرات خود را میشناختند و مقدمات تشکیلشان را پشتسر میگذاشتند. شاهد این مدعا حضور جوانان انقلابی در کمیته استقبال از حضرت امام بود که تنها ۱۱ روز بعد با تشکیل رسمی کمیتههای انقلاب اسلامی در ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ بسیاری از همین جوانها (که سازماندهی شده بودند) در تهران و دیگر شهرها کمیتههای انقلاب را تشکیل دادند. چند ماه بعد نیز با تشکیل رسمی سپاه، نیروهای کمیته از اولین گزینههای ورود به این نهاد انقلابی بودند.
البته نباید از نظر دور داشت که ریشه کمیته انقلاب اسلامی در مساجدی بود که در دل محلات، سنگر اصلی انقلاب شدند، اما وقایعی، چون ۱۲ بهمنماه و سپس درگیریهای به وقوع پیوسته پس از ۱۹ بهمن و دیدار همافران با حضرت امام (ره)، انسجام جوانهای انقلابی را بیش از پیش کرد و نهایتاً کمیته انقلاب اسلامی اولین نهادی بود که تنها یک روز پس از اعلام پیروزی انقلاب اسلامی اعلام وجود کرد.
-۲ رژه باشکوه فرزندان در گهواره امام روحالله (ره) از دیگر نکاتی است که میتوان از واقعه ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ درک کرد. حضرت امام پیش از تبعید خود در سال ۱۳۴۲، عنوان کرده بود که ارتش ایشان در گهوارهها و در آغوش مادرانشان هستند. کودکانی که شاید در آن مقطع زمانی به چشم نمیآمدند، ولی در آیندهای نزدیک قدرت خود را نه تنها به رژیم شاه که به تمام جهان نشان دادند.
۱۲ بهمن ۱۳۵۷، آن کودکی که زمان تبعید حضرتامام (ره) در گهواره بود، حداقل به سن ۱۵ سالگی رسیده است. تاریخ انقلاب مملو از حماسهآفرینی همین نوجوانهای کم سنوسال است که در مقطع انقلاب حماسهها خلق کردند. به عنوان نمونه در ۱۳ آبان ۱۳۵۷، دانشآموزان در کنار دانشجویان تظاهرات گستردهای در تهران به راه انداختند که منجر به شهادت تعداد زیادی از آنها شد. این واقعه باعث شد تا بعد از پیروزی انقلاب، ۱۳ آبان به روز دانشآموز نامگذاری شود؛ بنابراین روز بازگشت حضرت امام از تبعید ۱۵ ساله، این سربازان نوجوان و جوان، با حضور در کنار دیگر آحاد مردم، چنان استقبال تاریخی از حضرت امام انجام دادند که بیشباهت به یک رژه قدرت عظیم و باشکوه نبود.
ارتش امامخمینی تنها دو سال پس از پیروزی انقلاب وارد بحث دفاعمقدس شد و نبض اصلی جبههها را به دست گرفت. همه میدانیم که جوانهای دهه ۴۰ بیشترین سابقه حضور در هشت سال دفاع مقدس را داشتند، چراکه این دهه (همان بچههایی که امام آنها را سربازان در گهوارهشان نامیده بود) در دوران جنگ، به مقطع سنی جوانی و نوجوانی رسیده بودند و به شکل طبیعی بیشترین حضور در جبههها را به ثبت رساندند.
-۳ تسریع در روند پیروزی انقلاب یکی دیگر از نکاتی است که میتوان از واقعه ۱۲ بهمنماه استخراج کرد. ضرب آهنگ پیروزی انقلاب از ۱۲ بهمن سرعت قابل توجهی گرفت و شمارش معکوس برای فروپاشی رژیمشاه از همین روز آغاز شد. امام شمعی بود که پروانهها را گرد خود جمع کرد و وجودش دلها را گرما بخشید. واقعه ۱۹ بهمن و دیدار همافران با حضرتامام (ره) تنها یکی از نتایج ورود ایشان به ایران بود. پس از بیعت همافرها، بدنه ارتش به وضوح اعلام کردند که آمادهاند به مردم بپیوندند و به این ترتیب، حمله نیروهای گارد به همافران، اعلان جنگ به مردم و به بدنه انقلابی ارتش بود. نظامیان مسلمانی که نیاز به یک جرقه برای اعلام برائت از رژیم شاه داشتند. این اتفاق (حمله گاردیها به همافرها) باعث ایجاد جنگ مسلحانهای شد که در ۲۰ و ۲۱ بهمن ماه به اوج خود رسید و در روز ۲۲ بهمن هم که ارتش اعلام بیطرفی کرد و انقلاب اسلامی به پیروزی رسید.
