مجتبی خورشیدی، سرپرست سابق تیم ملی فوتبال معتقد است مبالغی را که خودش و بقیه اعضای کادر تیم ملی به عنوان دستمزد و پاداش در یافت کردهاند، مبالغ ناچیزی بوده و آنها مستحق دریافت بیشتر از اینها بودهاند.
چند ماه قبل بود که انتشار مبالغ دریافتی اعضای کادر فنی تیم ملی در زمان ریاست عزیزیخادم بر فدراسیون فوتبال تحت عنوان حقوق ماهانه و پاداشهای آنچنانی سروصدای زیادی به راه انداخت. مبالغی که تعجب همگان را برانگیخت، اما حالا و با گذشت چند ماه، سرپرست سابق تیم ملی در اظهارنظری تأملبرانگیز مدعی است نه تنها زیاد نگرفته که کم هم گرفته است. بهزعم جناب خورشیدی، ۷۰۰ میلیون پاداشی که گرفته در مقابل پاداشهایی که بقیه دریافت کردهاند اصلاً مبلغ زیادی نیست. البته خورشیدی برای اینکه تنها نباشد به ۱۰۰ میلیون دریافتی حمید استیلی هم اشاره میکند که بنا به نظر خورشیدی، چون یک گل به امریکا زده ما تا قیامت باید سپاسگزار او و مادرش باشیم! خورشیدی میگوید: «حقوق من ۳۰ میلیون بود که فکر میکنم مبلغ قابل توجهی نیست. ببینید من چه کمکهایی کردم و تیم ملی را به جام جهانی بردم. ماساژور یک تیم لیگ برتری سال گذشته ۸۰۰ میلیون گرفت و قرارداد مربیان در لیگ دو، ۲میلیارد است، آیا ۷۰۰ میلیونی که من پاداش گرفتم، زیاد است؟ بروید ببینید سرپرستهای قبلی تیم ملی چقدر گرفتهاند. حمید استیلی ۱۰۰میلیون گرفته، درحالیکه این حقوق برایش کم است، چون گلی به امریکا زده که ما تا قیامت به آن افتخار میکنیم.»
حالا چند سؤال باید از سرپرست سابق تیم ملی پرسید؛ اول اینکه اگر حمید استیلی و شما بابت حضور در تیم ملی و گلزنی به امریکا و صعود به جام جهانی اینقدر پول گرفتهاید و میگویید کم است، پس قیمت جان کسانی که در راه استقلال و حفظ تمامیت ارضی ایران فدا شدهاند، چقدر است؟ کسانی که عضوی از بدنشان را تقدیم این آب و خاک کردهاند را چگونه باید ارج نهاد؟ کسانی که حتماً شما و امثال شما حتی نامشان را هم نمیدانید. حتماً فردا فلان متخصص پزشکی هم میتواند ادعا کند که جان یک نفر را نجات داده و باید پاداش آنچنانی بگیرد یا مثلاً یک دانشمند، یک طراح و یک برنامهریز هم میتواند مدعی شود که برای کارش باید پاداش آنچنانی بگیرد! قیمت مدیریت خود را چرا با مدیریت یک رئیسقوه یا یک وزیر یا یک استاندار مقایسه نمیکنید؟
اینها همه نشاندهنده زیادهخواهیهای تمام نشدنی کسانی است که با فوتبال ایران سروکار دارند. اینقدر پول بیتالمال و مردم را خوردهاند و بالا کشیدهاند که حالا حتی دریافتهای میلیاردی و چندصدمیلیونی هم راضیشان نمیکند. در روزهایی که مردم به سختی روزگار میگذرانند، این اوج وقاحت فوتبال است. در بخشهایی از فوتبال، گویا دیگر عقل، منطق و شعور حاکم نیست. وقاحت، بیشرمی و کجفهمی حاکم است.
