رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور میگوید: ۳۵هزار کلاس درسی، سیستم گرمایشی استاندارد ندارند. این یعنی سلامت و جان دانشآموزان زیادی در این کلاسهای درس در خطر است و تا دیر نشده باید مسئولان از خواب زمستانی بیدار شوند و برای رفع این مشکل اقدامی اساسی انجام دهند.
زنگ که به صدا درمیآید، دانشآموزان به سمت کلاسهای درس حرکت میکنند و روی نیمکت مینشینند. قرار است معلم به کلاس بیاید و دروس مختلف را آموزش دهد. هیچ کدام از دانشآموزان نمیدانند که خطر سیستم گرمایشی غیراستاندارد آنها را تهدید میکند و والدین آنها نیز تصور میکنند که همه چیز امن و امان است.
اما تعداد زیادی از مدارس کشور به خصوص در مناطق محروم، ایمن نیستند و آنطور که رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور میگوید، ۳۵هزار کلاس درسی، سیستم گرمایشی استاندارد ندارند. این یعنی سلامت و جان دانشآموزان زیادی در این کلاسهای درس در خطر است و تا دیر نشده باید مسئولان از خواب زمستانی بیدار شوند و برای رفع این مشکل، اقدامی اساسی انجام دهند.
روز گذشته حمیدرضا خانمحمدی، رئیس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور درباره آمادگی مدارس برای مقابله با سرما در روزهای سرد زمستانی گفت: «امسال بعد از دو سال تعطیلی به واسطه کرونا، شاهد بازگشایی مدارس بودیم و پیگیری فراوانی برای بازبینی تأسیسات گرمایشی مدارس مخصوصاً در مناطق سردسیر انجام شد. باید منابعی را تأمین میکردیم، خوشبختانه دولت مبلغی را برای سیستمهای گرمایشی تخصیص داد که به موقع هم تزریق و ۷۲۵میلیارد تومان در اواسط آبان برای بهروزرسانی سیستمهای گرمایشی مدارس در استانها توزیع شد. تزریق بودجه بموقع انجام شد و مشکل سیستمهای گرمایشی ۱۴هزار کلاس درس را حل کردیم، اما خب مسئله فراتر از اینهاست.»
او ادامه داد: «۹۱درصد کلاسهای درس به لحاظ سامانههای گرمایشی استانداردسازی شدهاند، اما ۴۹هزار کلاس وجود دارد که برخی ممکن است شعله مستقیم داشته باشند و مطابق استانداردهای ما نباشند. در این کلاسهای درس باید از سیستم گرمایشی متمرکز، اسپیلت یا بخاری گازی کممصرف استاندارد که حرارت مستقیم ندارند، استفاده شود، البته مشکل تقریباً ۱۴هزار کلاس درس با اعتبار جدید برطرف شده است و برای مابقی در بودجه سال۱۴۰۲ عددی را پیشبینی کردهاند.»
پرواضح است که وجود وسایل غیراستاندارد گرمایشی در مدارس علاوه بر ایجاد خسارات اقتصادی، مشکلات جبرانناپذیر زیادی را برای دانشآموزان و همچنین جامعه به همراه دارد و در صورت بروز حوادث ناشی از آن، سالیان سال خانوادهها را درگیر خود خواهد کرد.
هنوز از یادها نرفته است که آذرماه ۱۳۹۱، بخاری نفتی یک کلاس درسی در شینآباد موجب آتشسوزی شد و ۲۸دانشآموز را سوزاند و جان دو نفر از آنها را هم گرفت. این حادثه، صورت و جسم و روح کودکانی را سوزاند که بیخبر از ناایمن بودن کلاس نشسته بودند و با هزاران امید و آرزو درس میخواندند. آنها سوختند تا مسئولان آموزش و پرورش درس بگیرند که وجود بخاری نفتی در هر مدرسهای میتواند واسطهای برای رخ دادن و تکرار حادثه برای کودکان و نوجوانان در کلاس درس باشد.
بنابراین مسئولان نوسازی مدارس کشور و همچنین مسئولان آموزش و پرورش باید عزم خود را جزم کنند تا قبل از بروز حادثهای تلخ در اثر نبود سیستم گرمایشی استاندارد در مدارس، آنها را ایمنسازی کنند و نگذارند سلامت دانشآموزان به خطر بیفتد.
