حتماً آدمهای زیادی را دیدهاید که هیچ فرصتی برای سر خاراندن ندارند. همیشه برنامهشان پر است و اگر پزشک باشند وقت ویزیت را برای شش ماه بعد یا اگر وکیل باشند، قرار ملاقات با شما را به هفته بعد موکول میکنند. مشاورهایی که هر نیم ساعت بیمار بعدی را ویزیت میکنند بین آن حتی فرصت چای نوشیدن ندارند. چیزی که برایشان مهم است تعداد مراجعات و در نتیجه پولی است که به جیب میزنند.
حتماً شما هم با چنین افرادی روبهرو شدهاید. مدیرهایی که سخت میشود آنها را پیدا کرد. حتی در مهمانیهای خانوادگی و دوستانه کمپیدا هستند و همیشه یا در ترافیک هستند یا سفر و جلسه. اگر برای شام دعوتشان کنی عذر میخواهند. هر وقت مناسبت خانوادگی است نیستند و پیام تبریک یا تسلیت غیر حضوری میفرستند. بدتر از آن کسانی هستند که صفحه پیامرسانشان پر از پیامهای ناخوانده است ولی آنها فرصت بازکردن پیام ندارند و وقتی روی هم تلنبار میشوند، اغلب بیجواب میمانند.
شاید هم خودتان جزو همین دسته افراد باشید. آنهایی که زندگی برایشان مثل یک کلاس درسی فشرده است که هیچ ساعتی را نباید از دست بدهند یا به فراغت بگذرانند. شاید از آنهایی هستید که مدام کار دارید، درس میخوانید، تست میزنید و هرگز برای خودتان وقت نمیگذارید. حق دارید. شما عاشق زندگی کردن هستید و انرژی بالایی برای زیستن دارید ولی به چه قیمتی؟ با جلسات متعدد خود را فرسوده میکنید. بین جلسات با عجله و در حال گفتگو با میهمان ناهار میخورید و وقتی در حال رفتن سمت خودرو هستید با گوشی گفتگوهای مهم کاری را انجام میدهید.
ولی کاش بدانید میان این همه عجله برای زندگی و کار، بد نیست بعضی وقتها را به هیچ کاری نکردن اختصاص دهید. یعنی برای خودتان باشید. استراحت کنید. چای بنوشید، مراقبه کنید یا حتی یک چرت کوتاه نشسته بزنید. باور کنید دنیا متوقف نمیشود اگر شما بین دو جلسه یا برنامه کاری سراغ گوشی نروید و پیامک چک نکنید و به دنیا و آدمهایش هم برنمیخورد اگر یک بار بدون داشتن میهمان برای خودت چای سفارش بدهی و کنار پنجره بدون فکر به کار یا دغدغه بعدی فقط زندگی کنی و آرام باشی. آرام بودن هنر بزرگی است که میتواند آدمها را در دنیای شلوغ و پرکار امروز از دست فرسودگی زودهنگام خلاص کند. همان چند دقیقه کوتاه میتواند جرقهای برای شروع دوباره و گرفتن تصمیمهای درست باشد. اگر خانهدار هستی و لیست کارهایت را چک میکنی، بهتر است وقتی هم برای هیچ کار نکردن بگذاری و از سکوت و آرامش لذت ببری. برای خودت چای بریزی یا بیدلیل کمی بخوابی. پرکار و هدفمند بودن به این معنا نیست که مدام در حال فکر یا تصمیم گرفتن باشید. گاهی همان چای هوس کرده میان جلسه یا کارهای مدام، معجزه میکند. کافی است اینگونه لحظهها را
پیدا کنی و در برنامهریزی کاری و زندگی خودت قرار دهی. این بار که برنامهات را دیدی به ستون «هیچکار نکردن» نگاهی بینداز. ببین چقدر برای حال دل خودت وقت
صرف کردی؟!
