خانجون من ۹۰ سال را رد کرده و به قول قدیمیها یک دور تسبیح نوه و نتیجه و نبیره دارد، اما تقریباً جز اسم بچهها و نوهها بقیه اسامی را نمیداند. نوشتم نمیداند، اما به نظر میرسد میداند، اما نمیتواند ادا کند یا حتی شاید ترجیح میدهد ادا نکند! یعنی خانجون اسامیای مثل تارا، ساتیا، ستیلا، سلاله، مانلی، مانیکا، بارانا، مهرسا، سام، آراکو، آرشا و روشا را میداند، اما نمیتواند در خاطر بسپارد و آن را صدا کند یا شاید... خانجون حتی اسامی ساده، چون ملیکا، کیمیا، حسنا، آرین، غزل و ترانه را هم فراموش میکند.
از جایی به بعد اسامی بچهها برای خانجون چنین تلفظی دارد: دختر فلانی، پسر دوم فلانی و... و بعضاً خانجون حتی اسم نوهها را هم فراموش میکند و میگوید نوه فاطمه، نوه علی یا زمان احوالپرسی میگوید «این بچه جدیده حالش چطوره؟!». خانجون میداند که «سلاله» نتیجه اوست، اما نسبت او را با نسبت فرزند خود میسنجد و صدا میکند، چون خانجون این اسامی را فراموش میکند، اما برعکس اسم نوه خالهام را که فاطمه است به خاطر دارد یا میداند اسم نوه داییام ریحانه است. در واقع هویت نسل جدید برای نسل قدیم به پدران و مادران آنها گره خورده است؛ همان هویتی که والدین به آنها بخشیدند. داشتم همین موضوعات را برای همکارم تعریف میکردم که گفت مادربزرگ او به پسرش «پارسا» میگوید «پارسال»!
آن یکی همکارم گفت که پدربزرگ او به نوه خود میگوید «بچه»، چون تلفظ «سامیار» برای او سخت است و به قول معروف در دهان او نمیچرخد.
البته که ما برای فرزندانمان اسامیای انتخاب نمیکنیم که پدر و مادربزرگ ۹۰ ساله ما بتوانند تلفظ کنند یا فراموش نکنند، اما قطعاً انتخاب اسم فرزندان حقی بر گردن والدین محسوب میشود. در سالهای اخیر انتخاب اسامی خاص (شما بخوانید نامتعارف و لاکچری!) فراوانی گرفته است؛ اسمهایی که بعضاً برای اولین بار میشنویم و ظاهراً هدف والدین از انتخاب این اسامی نیز دقیقاً همین است؛ اسمی که متفاوت و کمتر شنیده شده باشد. بیشک همه والدین به معنای اسامی توجه میکنند، اما در این میان دنبال اسمهای پرتکرار و بامعنی نیستند بلکه هدف پیدا کردن اسامی متفاوت است!
بد نیست والدین قبل از انتخاب اسم برای فرزندان خود به چنین سؤالاتی فکر کنند که: آیا این تربیت است که بیشترین تأثیر را روی فرزند میگذارد و او را متمایز از سایرین میکند یا اینکه اسم انتخابی والدین برای فرزند به او هویت متفاوتی میبخشد؟! آیا اسمی که منحصربهفرد باشد، در منحصربهفرد کردن او نیز مؤثر است، یعنی در آینده جامعه نگرشی منحصربهفرد به خاطر اسم فرزند شما به او خواهد داشت؟! و بالاخره آیا آموزههای تربیتی شما با اسمی که برای فرزندتان انتخاب میکنید، همسویی دارد؟