هر روز که صفحات مجازی باز میشود عکس پروفایلش تغییر کرده است، یک روز زاویهای که فلان برند ماشین را نشان میدهد و روز دیگر علامت فلان ماشین در کادر عکس است. یک روز در تراس ویلا و روز دیگر استخر ییلاق!
از کیفیت مطلوب گوشی برند خود حرف میزند و معتقد است گوشی که فقط او دارد آسایش را فراهم میکند و دائماًً این موضوع را تکرار میکند. هر بار او را ببینی درباره آخرین لباسی که خریده صحبت میکند. در هر مهمانی باید با یک لباس حاضر شود. هر سال تمام وسایل خانه را نو میکند و بلافاصله هم مهمانی راه میاندازد تا وسایل جدید را در معرض دید مردم قرار دهد.
وقتی با او حرف میزنی سر حرف را به همان قسمتهایی هدایت میکند که بتواند راجع به آخرین سرویس طلایی که خریده حرف بزند.
افرادی که اهل پز دادن هستند و داشتههای خود را به رخ دیگران میکشند، جز درباره خانه شیک، ماشین آخرین مدل و حقوق میلیونی خود حرف نمیزنند. البته که دایره پز دادن به حیطههای اجتماعی هم رسیده است. افرادی که اگر جایی مشغول کار شوند به بهانه سمت جدید و شیرینی دادن سعی در پررنگ جلوه دادن جایگاه اجتماعی خود در نگاه دیگران دارند. پدر و مادر با قبولی فرزند خود در فلان دانشگاه پز میدهند، خواهر با دکتر شدن برادر و برادر با مهندس شدن خواهر پز میدهد و افرادی که حتی رفاقت با فلان شاعر و نویسنده را وسیلهای برای فخر فروشی میکنند.
درواقع هیچ برتری به دلیل خوشایند شخصی و اهداف مهم و درازمدت در زندگی این افراد وجود ندارد. نه بُعد مادی و آسایش آن و نه بعد معنوی و امنیت روانی برایشان چندان قابل اهمیت نیست، اما پز دادن و فخر فروشی برای آنان اهمیت دارد.
علاقه به دیده شدن یا میل به جلب توجه و بهتر دیده شدن، عرض اندام، جذب نگاه دیگران و مواردی که تماماً به ظواهر بر میگردد... افرادی که فقط یک هدف دارند و آن نمایش دادن برای دیگران است. گویی باید برای دیگران همانند یک ویترین، زندگی خود را به نمایش بگذارند تا بازخوردی را که میخواهند از دیگران دریافت کنند.
سفر کردن برای آنها نه برای تفریح و لذت بلکه صرف رفتن برای اعلام کردن به دیگران است، برای اینکه یک سفر دیگر به آمار سفرهای خود اضافه کنند. اگر لباس میخرند نه از روی نیاز بلکه برای خودنمایی و جلب توجه بیشتر است. اگر تغییری در زندگی ایجاد میکنند نه هدفمند و با هدف آسایش بیشتر خود، بلکه صرف نمایش به دیگران است. لذت خود را در تأیید و تمجید دیگران میبینند و ذرهای به این فکر نمیکنند که داشتههای آنان برای به قول معروف کورکردن چشم دیگران تا چه حد ممکن است بر نگرش و مناسبات زندگی در خانوادههای دیگر اثر منفی بگذارد. در سالهای اخیر هم که فضای مجازی این فرصت را برای نمایش لباسهای رنگارنگ و مارکهای معروف و گشت و گذارها بیشتر فراهم کرده است.
حال آنکه افراد اصیل و به قول معروف آدم حسابیها دنبال خودنمایی نیستند، چراکه معتقدند داشتههای واقعی آنها فارغ از هر نمایشی به چشم دیگران میآید و اساساً افرادی که خودنما نیستند تمایلی هم به دیده شدن بر اساس داشتههای ظاهری خود ندارند. آنان خودشان هم ترجیح میدهند دیگران آنها را با داشتههای باطنی بسنجند! این درحالی است که افراد فخر فروش کمیت گرا هستند و هر چیز را با کمیت ظاهری به سنجش عوام میگذارند. اعتقادی به کیفیت ندارند و ملاک آنها پر کردن چشم دیگران است.
دوست عزیز! پولداری درست، با کلاسی درست، خوش تیپی درست، دکتر و مهندس هستی آفرین، در شغلت ارتقا پیدا کردی احسنت، اما جار نزن و با اصرار، داشتههایت را در چشم دیگران فرو نکن!
جمله اخر بی نطیره اصلا پز دادن ته بی کلاسیه 
