در منطقه ۱۸ شهرداری تهران محلهای وجود دارد که به «کوی ۱۷ شهریور» شهرت دارد؛ محلهای پر از کارخانجات بزرگ و پاساژها و مراکز تجاری و بازار بزرگ آهن تهران، اما با وجود این ساکنان این محله که در بلوار شهید هادی طارمی (خیابان ۱۷ شهریور) و خیابانهای شهید اصغری و شهید میرزایی و شهید سرحدی ساکن هستند، گویا اصلاً به حساب نیامده و مسئولان منطقه هم نمیدانند چنین جایی هم در محدوده مدیریت و خدماترسانی قرار دارد.
کوی ۱۷ شهریور را همه انقلابیها میشناسند. جایی که رهبر معظم انقلاب شخصاً به منزل چند شهیدش تشریف بردهاند و کوچهای در آن وجود ندارد که برای نامگذاری بین شهدایش رقابت نباشد.
از ویژگیهای این محله همین بس که کوچه شهید برادران پاکند با ۱۳ شهید تنها کوچه تهران است که بیشترین خانواده شهید در آن زندگی میکند. شهید هادی طارمی، از محافظان سردار دلها حاج قاسم سلیمانی که به همراه ایشان در عراق ترور و به فیض والای شهادت رسید هم ساکن این محله بوده و حالا بلوار ۱۷ شهریور به نام این شهید بزرگوار مزین شدهاست.
ولی با تمام این اوصاف، متأسفانه گویا ماههاست مسئولان شهری منطقه ۱۸ فراموش کردهاند اصلاً محلهای به این نام در منطقه وجود دارد و مدتهاست اینجا نه کاشت نهال و درخت و گل و بوتهای به خود دیده و نه خدمات و امکاناتی که ساکنانش را دلخوش کند.
من تازه به این منطقه آمدهام!
به گفته ساکنان کوی ۱۷ شهریور، منطقه ۱۸ به سکوی پرتاب و پیشرفت افرادی تبدیل شده که چند صباحی در منطقه مسئولیت میگیرند و بعد سمت بالاتری گرفته و به دنبال کار خود میروند. همین موضوع کافی است وقتی به سراغ مسئولی میروند، بدون گردن گرفتن کمبودها و کاستیها و مشکلات و معضلات موجود، این پاسخ را بشنوند که «بنده تازه به این منطقه آمدهام و مسئول بروز معضلات نیستم، اما برای آینده برنامههایی دارم!».
اما به گواه شهروندان، ماههاست هیچ کوچهای نه جارو خورده و نه جوی آبی نظافت شدهاست. گواه این ادعا همین بس که تقریباً جوی کوچک موجود در همه کوچهها به لجنزاری تبدیل شده که دیگر ساکنان هم جرئت تمیز کردنشان را ندارند، چون بوی تعفن و لجن همه محل را میآزارد.
با اینکه چند ماه پیش علیرضا زاکانی، شهردار تهران اعلام کرد همه زبالهگردها از تهران جمعآوری خواهند شد، اما در کوی ۱۷ شهریور تقریباً به ازای هر سطل زباله چند زبالهگرد وجود دارد و آنها با پاره کردن کیسههای زباله و مخلوط کردن آشغالها باعث شدهاند هر سطل با بوی بسیار مشمئزکنندهاش به محل تجمع حشرات و حیوانات موزی تبدیل شود. همچنین ترکیب زبالهها شیرابهای در خیابان راه میاندازد که پزشکان حاضر در این محله معتقدند اکثر بیماریهای بچهها و بزرگترها به خاطر خشکشدن شیرابهها و ورود آنها به همراه گرد و غبار به حلق و بدن ساکنان است.
منطقهای بدون نظارت
اینجا گویی همه میدانند کسی برای نظارت و سرکشی و احتمالاً بازخواست وجود ندارد، زیرا وقتی در اواخر سال گذشته چند سطل فلزی زباله که دیگر قابل استفاده نبودند تعویض و سطلهای نو جایگزین آنها شد، پیمانکار و کارگران خالی کردن سطلها از بیتعهدی و بیخیالی مدیران بالادستی الگو گرفتند و شبها چنان سطلها را بعد از خالی کردن به گوشه خیابان پرتاب میکنند که در عرض چند ماه، از آنها فقط قراضههایی بدون چرخ که هرگز در جای خود قرار نمیگیرند، باقی ماندهاست.
شهروندان میپرسند، مگر مسئولان شهری هزینههای جمعآوری زباله و نظافت را از آنها نمیگیرند؟ مگر قبضهایی که سالانه به در منزلشان میرود و آنها برای جریمهنشدن، در اسرع وقت پرداخت میکنند، برای گرفتن خدمات نیست؟ پس چرا مسئولان حتی یکبار از این خیابانها نمیگذرند تا اوضاع را ببیند؟!
ناگفته نماند پیمانکاران برای خالی نبودن عریضه، هر از گاهی شبها اقدام به شستن سطلهای زباله میکنند. به این نحو که آبی به درون این سطلها میگیرند و تمام شیرابهها و کثافات درون آن را به خیابان حواله میدهند. بعد از هر بار شست و شوی سطلها، تا مدتها تمام محله بوی متعفن و آزاردهندهای میدهد که این اتفاق در حال حاضر و با گرمی هوا غیرقابل تحمل شدهاست.
حتی سنگفرشها هم مشکل دارد
اگر تا چند سال پیش در خیابانهای این محله چند درخت وجود داشت، حالا همه آنها خشکشده و حتی در روز درختکاری که سالی یکبار است هم یک نهال در این محله کاشته نمیشود، چه برسد به گل و بوته و شمشاد!
سنگفرشهای پیادهروها سالهاست تعمیر نشدهاست و متأسفانه در محلهای که افتخارش تقدیم صدها شهید به انقلاب است، اوضاع به قدری نامناسب است که حتی تردد هم با مشکلاتی همراه شدهاست.
با توجه به عکسها و فیلمهای موجود، خبرنگار روزنامه «جوان» وضعیت محله کوی ۱۷ شهریور را پیگیری کرده و آماده است تا به همراه شهردار به انعکاس اقدامات و تغییرات احتمالی یا در غیر این صورت گزارش ادامه وضعیت موجود بپردازد.
