با تغییر مدیریت بنیاد سینمایی فارابی قرار است آثار بررسیشده در قالب طرح موسوم به حمایت از فیلمهای اقتباسی به طور مجدد بررسی شود.
به صاحبان آثار برگزیدهای که قرار بود در قالب طرح حمایت از آثار اقتباسی بنیاد فارابی مورد حمایت قرار بگیرد، اعلام شده که این آثار باید مجدداً مورد بررسی قرار بگیرد، به نحوی که حتی پابرجا ماندن این طرح برای آنها در هالهای از ابهام است.
به نظر میرسد با تغییر مدیریت بنیاد فارابی در دولت جدید به طور عادی روند حمایت از فیلمنامهها دچار تغییراتی بشوند، چراکه اساساً رویکرد مدیران جدید در حمایت از تولید فیلم به موضوعات خاصی محدود میشود و مانند مدیریت قبلی این مرکز بدون راهبرد و چارچوب نخواهد بود.
دوران مدیریت علیرضا تابش در بنیاد سینمایی فارابی بود که طرحی برای حمایت از آثار اقتباسی بنا گذاشته و فراخوانی با عنوان «طرح حمایت بنیاد سینمایی فارابی از تولید فیلم اقتباسی» منتشر شد که طی آن فارابی در خبری رسمی عنوان کرد که «تصمیم دارد آثار برگزیده در گونههای مختلف ادبیات داستانی پس از انقلاب را بر اساس جذابیتهای داستانی، اولویتهای فرهنگی و قابلیتهای سینمایی، برای تولید فیلم مورد حمایت قرار دهد.
سرانجام نیز در سال ۹۹ شورایی به ارزیابی آثار ارائه شده پرداختند که در نهایت چهار اثر «زیبا صدایم کن» نوشته فرهاد حسنزاده، ارائهشده توسط رسول صدرعاملی تهیهکننده، فیلمنامهنویس: کامبوزیا پرتوی، کارگردان: رسول صدرعاملی؛ «پلو خورش» نوشته هوشنگ مرادیکرمانی، ارائه شده توسط علیرضا سبطاحمدی تهیهکننده، فیلمنامهنویس: ابراهیم فروزش، کارگردان: ابراهیم فروزش؛ «شطرنج با ماشین قیامت» نوشته حبیب احمدزاده، ارائه شده توسط حبیب احمدزاده تهیهکننده، فیلمنامهنویس: حبیب احمدزاده و «دشتبان» نوشته احمد دهقان، ارائه شده توسط منوچهر شاهسواری تهیهکننده، فیلمنامهنویس: محمدرضا گوهری، کارگردان: مازیار میری مورد تأیید قرار گرفت. حالا بنیاد فارابی اعلام کرده که این آثار مجدد مورد بررسی قرار میگیرد و میتوان احتمال داد آثار دیگری جایگزین این لیست یا آثار تازهای به این لیست اضافه شود.
فارابی و سینمای ملی
اینکه در دوره جدید دقیقاً قرار است از چه مضامینی برای اقتباس سینمایی حمایت شود، در هالهای از ابهام است، اما از آنجا که بنیاد سینمایی فارابی اخیراً اعلام کردهبود میخواهد از تولید فیلمهایی با موضوع دفاع مقدس حمایت کند تا حدودی جنس حمایتها را قابلحدس میکند، اما از آنجا که مراکز دیگری، چون سازمان اوج و بنیاد روایت نیز چنین وظیفهای برای خود تعریف کردهاند، این سؤال پیش میآید که اساساً حمایت از ژانرهای مختلف در سینمای ایران قرار است از سوی چه نهادی پشتیبانی شود. به نظر میرسد باید منتظر ماند تا لیست آثار حمایتی بنیاد فارابی منتشر شود تا بتوان درباره نوع رویکرد مضمونی آثار این مرکز به نحو دقیقتری نظر داد. از آنجا که سینمای ایران از بحران تنوع ژانر رنج میبرد باید امیدوار بود بنیاد فارابی از مضامین و ژانرهای مغفولی که در آنها خانواده و اجتماع دیده میشوند و نیز آثاری که بتوانند دایره وسیعتری از جامعه را به خود جذب کنند، غفلت نکرده و مورد حمایت قرار دهد. امروز کودکان و نوجوانان در سینمای ایران قشری فراموششده محسوب میشوند. تقریباً فیلمی که مناسب خانواده باشد، تولید نمیشود. گویی صرفاً سینمای ایران مجردها را به رسمیت میشناسد و برای این قشر آن هم نه در سنین نوجوانی، بلکه در سنین بالا فیلم میسازد. جنبه فرهنگی سینمای ایران امروز دچار ضعف و زوال است و انتظار میرود جنس حمایتها از سینمایی که بتواند فرهنگساز باشد، دستکم در یک سال آینده خود را نشان بدهد.
