کسی بهدرستی نمــیداند در فدراسیون فوتبال چه خبر است. حتی خود فدراسیوننشینها هم نمیدانند که دقیقاً اوضاع چگونه است. این را میتوان به راحتی از اظهارات ضد و نقیض و پروندهسازیهای چند وقت گذشته به خوبی متوجه شد. آخرین مورد آنهم جلسه پنجشنبه گذشته بود که اصلاً به رسمیت نرسید تا نه چیزی تأیید شود و نه چیزی امضا تا اوضاع فوتبال همچنان برپاشنه بیدر و پیکری و حاشیه بچرخد!
راستی چگونه میتوان از هیئت رئیسهای که یک عضو آن به جرم فساد مالی در زندان است و دو عضو دیگرش از ابتدا بهصورت غیرقانونی در آن حضور داشتند و بقیه هم فعلاً به فکر توییت زدن علیه یکدیگر هستند، توقع داشت که فوتبال را از این مخمصه نجات دهند؟ بیهوده نیست که در اوج تهدیدهای فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا میرشاد ماجدی با خونسردی تمام میگوید که جواب نامه آنها را دادهایم و مشکلی پیش نمیآید. تا یادمان میآید و سابقه تاریخی نشان میدهد، هر بار در فوتبالمان اینگونه جواب داده شده با یک بحران روبهرو شدهایم و کاری هم نتوانستهایم انجام دهیم. حالا و با این تفاسیر باید منتظر چه پیامدی باشیم، فقط باید صبر کرد و دید. اما آنچه که مشخص است نوع برخورد آقایان با اینهمه حاشیه و جار وجنجال حکایت از آن دارد که باید منتظر یک بحران جدی و یک طوفان سخت برای فوتبال باشیم، طوفانی که معلوم نیست با مدیریت آقایان فوتبال کشور بتواند سر سالم از آن بیرون بیاورد.
هیئت رئیسه قانونی یا غیرقانونی
نکته جالب توجه در خصوص هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال این است که از ۱۱عضو قانونی هیئت رئیسه، فقط هشت نفر میتوانند بهصورت قانونی در جلسات شرکت کنند! تازه اگر از جمع این هشتنفر هم کسی کاری نداشته باشد یا اینکه سرگرم رفع و رجوع تخلفات دیگر خود نباشد! اینگونه است که جلسات هیئت رئیسه از رسمیت میافتد، اما سئوال اصلی اینجاست که با توجه به اتفاقات افتاده و تغییرات صورت گرفته اصلاً هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال وجاهت قانونی دارد یا خیر؟ سؤالی که حسن کامرانیفرد عضو هیئت رئیسه اینگونه به آن پاسخ میدهد: «خبر از رسمیت افتادن هیئت رئیسه نادرست است. ما در چارچوب قانونی کار خودمان را دنبال میکنیم به دنبال حفظ آرامش فوتبال هستیم.»
نقطه نظر مشترک
این روزها آقایان هیئت رئیسه بیشتر از آنکه به فکر حل معضلات باشند درگیر افشا شدن میزان پاداشهای دریافتی شان در ازای صعود تیم ملی به جام جهانی هستند. موضوعی که باعث شده برای اولین بار بعد از برکناری عزیزیخادم همصدایشان کند و همه از غیراخلاقی بودن این افشاگری صحبت کنند.
مثلاً میرشاد ماجدی، سرپرست فدراسیون فوتبال که میگوید: «بنده هم برای این افشاگریها صد درصد متأسف هستم، اما اتفاقی است که افتاده و باید آن را جمع کنیم.» یا مهرداد سراجی عضو هیئت رئیسه که یدطولایی در توییت زدن علیه بقیه همکاران خود در هیئت رئیسه دارد که میگوید: «افشای این مسائل در رسانهها کار غیراخلاقی بودهاست، نباید اتفاق میافتاد و باید این رویه اصلاح شود. ما در جریان آن بخش از پرداختهایی که خارج از چارچوب بوده است، نبودیم و آنهایی که در چارچوب بوده مسلماً مصوبه هیئت رئیسه را داشته و همه افراد مربوطه این حق جلسات، حقوق و پاداشها را دریافت کردند و کار خلاف قانون نبوده است.»
تدارک بیتدارک
در میان این همه حاشیه طبیعی است که نباید توقع داشت، حرفی از تیم ملی زدهشود کاری در جهت آمادگی تیم برای حضور در جام جهانی قطر صورت گیرد. جالب اینکه آقایان هم صراحتاً عنوان میکنند که فعلاً هیچ خبری از برگزاری بازی تدارکاتی نیست، حالا چه با تیمهای مطرح و چه با تیمهای دم دستی و دسته چندم فوتبال جهان!
سرپرست فدراسیون فوتبال خیلی راحت آب پاکی را روی دست همه میریزد و میگوید: «به هیچ وجه نمیتوانیم با تیمهای اروپایی بازی کنیم، به خاطر اینکه همزمان در مسابقات اروپایی هستند و تعداد تیمهایی که میتوانیم با آنها بازی کنیم بسیار کم است. همین باعث میشود انتخابهایمان کم شود، اما تمام سعی خود را میکنیم بهترین تدارکات را داشته باشیم. بازی با نیوزلند را در دستور کار داریم و با یکی، دو تیم دیگر هم مشغول رایزنی هستیم، اما با برزیل و آرژانتین هیچ صحبتی نداشتیم.
خیال راحت.
اما مهمترین مسئله این روزهای فوتبال حساسیت فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا به اتفاقات رخ داده در چند ماه اخیر است. حساسیتی که باعث شده تا نامهای مشترک به فدراسیون فوتبال ارسال کنند و در خصوص تغییرات و برخی مسائل دیگر از جمله بحث حضور بانوان در ورزشگاهها توضیح بخواهند و پیشنهاد تشکیل کار گروه هم بدهند. با اینحال آقایان فدراسیوننشین در این خصوص هم با خونسردی تمام جواب میدهند. ماجدی میگوید: «نامه فیفا ارسال شده است و جواب آن را دادیم. انشاءالله موردی نخواهد بود. این نامه درباره مسائلی که بیرون آمده و خواستار تشکیل یککارگروه برای حضور بانوان در ورزشگاه بود. همچنین در آن از شفافیت انتخابات در زمان سرپرستی تشکر شده است.».
اما سراجی به گونهایی دیگر پاسخ میدهد. او مدعی است که اصلاً در جریان این نامه نیست و برای توجیه این بیاطلاعی میگوید: «به هر حال یک تقسیمکاری صورت گرفتهاست. من در جریان نامه هستم و پاسخ آنهم ارسال شده است، ولی در حوزه تخصص من نبوده است.»
