اثری که هم اینک در معرفی آن سخن میرود، بازخوانی زمانه و کارنامه عارف انقلابی، شهید آیتالله سید اسدالله مدنی دهخوارقانی، امامجمعه فقید شهر تبریز را وجهه همت خویش قرار داده است. این پژوهش، توسط رضا بسطامی و داود قاسمپور انجام شده و مرکز اسناد انقلاب اسلامی، به نشر آن همت گمارده است. ناشر در دیباچه خویش بر این تحقیق، در اهمیت موضوع آن چنین آورده است:
«انقلاب اسلامی ایران، به عنوان آخرین انقلاب قرن بیستم، در تاریخ سیاسی جهان معرفی شده است. بیشک مهمترین خصیصه این انقلاب که آن را از سایر انقلابها متمایز میکند، وجه ایدئولوژیک آن است؛ چراکه برخلاف انقلابهای بزرگی، چون انقلاب کبیر فرانسه و انقلاب اکتبر روسیه که بر ایدئولوژیهای کاملاً اومانیستی لیبرالـ دموکراسی و مارکسیسم مبتنی بودند، انقلاب ایران از مشرب ایدئولوژیک فرابشری (الهی) برخوردار بوده است. در شکلگیری، تکوین و پیروزی انقلاب اسلامی، قشرها و طبقات بسیاری از جامعه ایران حضور داشتند، بنابراین وجه متکثر (پلورالیتیک) انقلاب ایران نیز از دیگر تفاوتهاست. در انقلاب اسلامی ایران، همه قشرها و طبقات اجتماعی حضور چشمگیر داشتهاند، بنابراین تئوریسینهای انقلاب در جهان، نتوانستهاند عناوینی مثل: بورژوازی، کارگری یا دهقانی را برای این انقلاب به کار برند. واضح است که همه انقلابها، بر اساس دورهای درازمدت و بر اثر عوامل و زمینههایی ظهور یافته و در ادامه عواملی تسریعکننده، این واکنش اجتماعی را تشدید میکنند و سرانجام با اسقاط رژیمهای دیکتاتوری و بر هم زدن وضع موجود، دوره جدیدی را بنیان مینهد. جامعه ایران در بستر تاریخی خویش و در قبل از انقلاب اسلامی، سوابق مبارزاتی دیگری چون: نهضت مشروطهخواهی و جنبش ملی شدن نفت را تجربه کرده است، لکن ضمن ارج نهادن به همه مردان و زنانی که برای آرمانهای بلندی، چون آزادی و استقلال این سرزمین، رنجهایی عمیق را بر خود هموار کردند، تا چراغی فراروی آینده باشند، باید گفت: متأسفانه به دلایلی چند، از جمله فقدان یک رهبری واحد و قاطع، از نیل به همه آرمانهای جامعه ایرانی ناکام بودند، اما انقلاب اسلامی متفاوت با گذشته و با کولهباری از تجربیات حرکتهای پیشین، تحت رهبری بزرگمردی، چون حضرت امام خمینی، به پیش رفت و به پیروزی رسید.
امامخمینی (ره) از بطن جامعه ایران و از میانه طبقه ذینفوذ روحانی قامت برافراشت، رهبری انقلاب را به دست گرفت و با خردورزی و درایت وافر، کشتی انقلاب را در مبارزهای طولانی و پرتلاطم، به ساحل پیروزی رساند. بدیهی است که امامخمینی در نیل به این مهم، از همراهی و همکاری یاران مقاومی، چون خود بهرهمند بود که از میان آنها میتوان به شخصیتهایی چون: آیتالله مطهری، آیتالله بهشتی، آیتالله مدنی، آیتالله صدوقی، آیتالله اشرفیاصفهانی، آیتالله دستغیب، آیتالله قاضیطباطبایی و... اشاره نمود. کتاب حاضر زندگی و مبارزات یکی از شاگردان امام خمینی (ره) و رهروان خط سرخ علوی را وجه همت خود قرار داده که وی را به درستی میتوان از جمله تابندهترین آذرهای انقلاب اسلامی ایران لقب داد. او از خطه آذربایجان برخاست و در طول حیات سیاسیـ مذهبی خویش، لحظهای از مبارزه برکنار نماند. چه آن زمانی که به عنوان خطیبی توانا، برای ادامه حرکت انقلابی، هیجانات لازم را به وجود میآورد و چه آن زمانی که لباس رزم بر تن کرد تا در جبهه نبرد با دشمن متجاوز، الگویی برای رزمندگان جوان باشد و سرانجام در محراب خونین نمازجمعه تبریز، پاداش مجاهدتهایش را گرفت. شهید آیتالله مدنی از خیل شاگردان وفادار حضرت آیتالله امام خمینی (ره) بود که نویسندگان کتاب، ایشان را به درستی سیدالعلما نامیدهاند.»
