سروسامان دادن به خانههای ورزش روستایی و همچنین قانونمند کردن جشنوارهها و بردن جشنوارههای بومی محلی و عشایری به دل طبیعت و فضای خاص خودشان و همچنین ارتباط و تعامل خوب با رسانهها از جمله هدف گذاریهایی است که در تفکر امیری خراسانی دیده میشود.
در همین حال سامان بخشیدن به برخی رشتههایی که نماد اصالت و فرهنگ و سنتهای ایرانیان است و البته میتواند به کمک ورزش قهرمانی بیاید را هم مد نظر داشته مثل ورزش سنتی و بومی محلی چوخه که البته خاستگاه اصلی آن در خراسان بزرگ است و اگر هم در برخی استانها مثل تهران و البرز و سمنان بعضا مسابقاتی برگزار میشود بازهم ریشههای آن به خراسان بزرگ بر میگردد.
در باب ورزش چوخه بنظر میرسد افرادی که دنبال منافعی خاص با با دایره فکری کوته بینانه هستند چنان این رشته را به انزوا برده اند که از تشکیل یک جلسه مشترک با حضور آقای امیری خراسانی و متولیان فدراسیون جهانی چوخه به تکاپو افتاده و چنان دستپاچه شده اند که اصل نشست رییس فدراسیون روستایی عشایری با دبیرکل جهانی چوخه را زیر سوال برده اند.
قضیه از این قرار است که آقای دکتر موذن جامی سال ۲۰۱۱ در جریان بازیهای سنتی جهان در برزیل با مستنداتی که ارائه میکند پیشنهاد تشکیل فدراسیون جهانی چوخه را به فدراسیون جهانی بازیهای بومی محلی ارائه میکند و همانجا با حضور ۲۱ کشور جهان رای گیری صورت میگیرد و موذن جامی مشاور وقت رییس جمهور به عنوان رییس جهانی با رای اعضا انتخاب میشود.
دکتر موذن جامی با ارتباطات خود ردیف بودجه برای فدراسیون جهانی تعریف میکند و، اما این بودجه را با فدراسیون جهانی زورخانه در یک ردیف میاورند و بماند که یکی دو سال بودجه کلی به یک فدراسیون جهانی میرود و دو سال هم فدراسیون روستایی (در دوره قبل) موفق به دریافت بودجه یک میلیاردی میشود و جالب اینکه سر خود چوخه بی کلاه میماند! هرگز این بودجه برای چوخه نیامده است.
محمدرضا ابراهیم آبادی دبیرکل جهانی چوخه و قهرمانان چوخه در خراسان میگوید: مجوز فدراسیون جهانی به تایید وزارت ورزش رسیده است و از سازمان ثبت شرکتها هم مجوز گرفتیم و از آنجا که نمیخواستیم فدراسیون جهانی چوخه مثل فدراسیون جهانی زورخانه وارد مجادله و اختلاف با تشکیلات داخلی شود خیلی تلاش کردیم که از طریق تعامل با فدراسیون کشتی و سپس فدراسیون روستایی هردو به دنبال یک هدف باشیم، ولی در زمان ریاست آقای جعفری امکان تعامل نبود تا اینکه دکتر امیری خراسانی با روی باز پذیرفتند و وارد مذاکره شدیم.
محمدرضا مدبر (ابراهیم آبادی) میگوید: هفته قبل رفتیم و با آقای امیری خراسانی نشستی مشترک را برگزار کردیم و مسئول انجمن چوخه فدراسیون هم در جلسه بودند. خیلی هم استقبال شد و مقرر شد نشستی مشترک در فدراسیون روستایی و عشایری با حضور آقایان حاج محمدرضا طالقانی و دکتر موذن و سایر اعضای هیات رییسه فدراسیون جهانی و دکتر امیری خراسانی برگزار کنیم تا به یک نقطه مشترک برسیم.
وی گفت: نمیدانم چه اتفاقی افتاده که دو روز بعد از آن جلسه مسول چوخه فدراسیون با پخش مطالبی غیر واقع به دنبال تفرقه افتاده حال آنکه واقعا شخص رییس فدراسیون آقای امیری خراسانی استقبال خوبی از نشست مشترک داشتند.
وی گفت: هدف ما معرفی ورزش چوخه به جهانیان است، ولی تا زمانیکه در داخل دنبال تفرقه و سهم خواهی هستیم ره بجایی نمیبریم همانطور که زوزخانه با وجودی که فدراسیون داخلی هم دارد هرگز به هدف خود نزدیک هم نشده آنهم با هزینهها و بودجههای خوبی که دارند.
دکتر مدبر (ابراهیم آبادی) گفت: با این کارها بین چوخه کاران خراسان هم رخنه و اختلاف میافتد و از آقای امیری خراسانی استدعا دارم که به این موضوع ورود کنند تا این حرکات به اصل چوخه لطمه وارد نکند. اینکه یک نفر با ندانم کاری اصل فدراسیون جهانی را انکار کند نشان از کوتاه فکری دارد در حالیکه تمامی مسئولین رده بالای مملکت از گسترش بازیهای بومی محلی مثل چوخه در سراسر جهان استقبال میکنند، بیایند و همه این زحمات را انکار کنند بیانگر اهداف دیگری است. ما تا به امروز از خودمان هزینه کرده ایم و هیچ سهم خواهی هم نداریم، چون هدف احیای چوخه و گسترش آن به دیگر کشورهاست. وگرنه چوخه خراسان و در حقیقت چوخه ایران قرنهاست که بدون تشکیلات و رییس و فدراسیون و... به صورت مردمی به زیبایی تمام برگزار میشود و حال با این نوع نگاههای کوته بینانه همان ناب بودن چوخه لطمه میخورد، ولی یقین دارم چوخه که اصالت و ریشه در باورها و سنتهای مردم دیار خراسان بزرگ دارد با این بادها به خود نمیلرزد و آنها که ریشه ندارند را از سر راه بر میدارد.
وی در پایان گفت: در هر حال من شخصا به رسانهها هم گفتم که دیدگاه مثبت آقای امیری خراسانی میتواند کمک بزرگی به تقویت چوخه در داخل و گسترش و جهانی شدن آن داشته باشد و بازهم به تدبیر و ریاست فدراسیون امید زیادی دارم.
