روزشمار جام جهانی قطر در حالی یکشنبه شب گذشته رونمایی شد که هرچه به زمان آغاز اولین جام جهانی در منطقه خاورمیانه نزدیک میشویم ابعاد تازهتری از چگونگی رسیدن این میزبانی به قطریها و برخی اقدامات خارج از مسائل حقوق بشری از سوی میزبان در روند آمادهسازی خود فاش میشود.
انتخاب قطر به عنوان میزبان جام جهانی ۲۰۲۲ از همان ابتدا هم با شک و تردیدهای زیادی روبهرو بود. بسیاری نقش لابیهای پشت پرده در این انتخاب را بسیار پررنگ میدانستند و برخی حتی پا را فراتر گذاشتند و حرف از رشوه و خریدن آرا به میان آوردند. اتفاقهایی که حالا و در فاصله یک سال مانده تا این رویداد بزرگ، شنیدن آنها از زبان مسئولان وقت فیفا جالب توجه است. به عنوان مثال میتوان به حرفهای سپ بلاتر اشاره کرد که از نقش پررنگ میشل پلاتینی نایبرئیس وقت فیفا و سارکوزی رئیسجمهور سابق فرانسه در اعطای میزبانی به قطر اینگونه میگوید: «دادن میزبانی جام جهانی به قطر به لحاظ اجتماعی و اقلیمی اشتباه بزرگی بود. سارکوزی رئیسجمهور سابق فرانسه و پلاتینی در دادن این میزبانی به قطر نقش داشتند. من فکر میکردم که قطر با توجه به اینکه کشور کوچکی است و گرمای هوا در آن بالاست نمیتواند به میزبانی دست پیدا کند. تصور من این بود که امریکا یا روسیه میزبان خواهند شد، اما دخالت رئیسجمهور فرانسه همه چیز را تغییر داد. نمیتوانم منکر رد و بدل شدن پول در این میان شوم، چون این میزبانی ارتباط مستقیمی با خرید باشگاه پاریسنژرمن توسط صندوق سرمایهگذاری قطر داشت.»
به اظهارات بلاتر باید مسئله جاسوسی قطر از فیفا و نوع به کارگیری کارگران خارجی را هم اضافه کرد. تحقیقات شبکه خبری آسوشیتدپرس نشان داده قطر با استخدام یکی از افسران سابق سیا به نام کوین چاکر که به عنوان کارآگاه خصوصی فعالیت میکرد تلاش داشته از پیشنهادهای سایر رقبا و شرایط مقامات کلیدی فیفا در سال ۲۰۱۰ مطلع شود.
این اقدامات با حضور فردی در لباس عکاس خبری انجام شده که سعی میکرد از دیگر پیشنهادهای مطرح شده برای میزبانی مطلع شود. فردی نیز در شبکه اجتماعی فیسبوک به عنوان زنی جذاب حضور داشته تا بتواند به هدف نزدیک شود و اطلاعاتی را از او به دست آورد. تحقیقات درباره چاکر و سایر مقامات این کشور حاشیه خلیج فارس نشان میدهد که تماس تلفنی حداقل با یکی از مقامات ارشد فیفا پیش از رأیگیری در سال ۲۰۱۰ صورت گرفته است. آسوشیتدپرس همچنین مدعی شده که بررسی مدارک داخلی یکی از شرکتهای چاکر نشان میدهد او به مقامات قطری وعده داده بود که میتواند به آنها در حفظ تسلط بر جمعیت قابل توجه کارگران خارجی کمک کند. قطر کشوری با جمعیت ۸/۲ میلیون نفری است که تنها ۳۰۰ هزار نفر از آنها شهروند این کشور هستند. آنها برای ساختن ورزشگاهها و دیگر زیرساختهای مورد نیاز برای این تورنمنت تا حد زیادی به کارگران خارجی تکیه داشتند.
در چنین اوضاعی شنیدن خبر مرگ ۶ هزار و ۷۵۰ نفر از کارگرانی که در قطر و پروژههای مربوط به جام جهانی فعالیت داشتند چندان عجیب به نظر نمیرسد. کارگرانی از کشورهای هند، پاکستان، نپال، بنگلادش و سریلانکا بودند که طی ۱۰ سال گذشته در قطر و پروژههای ساختمانی و عمرانی این کشور جان باختهاند. جالب اینکه قطریها به شدت این موضوع را تکذیب میکنند، اما نوع کسب میزبانی و تلاشی که آنها برای موجه نشان دادن چهره خود دارند حقیقت دیگری را بازگو میکند، حقیقتی به نام جام جهانی زشت و خونین ۲۰۲۲ قطر.
