یک کارشناس سینمایی میگوید، سینمای ایران از نحوه اعمال مدیریت سنتی حاکم بر این عرصه رنج میبرد بهنحویکه آرامآرام سینمای ایران در فضای داخلی خود تبدیل به جزیرهای جدا افتاده از فضای کلی جهانی شده است.
«سیدمحمد حسینی» کارشناس و مشاور امور سینمایی بنیاد فرهنگی روایت فتح درباره اهمیت سینما در ساختار اجتماعی و فرهنگی جامعه به فارس میگوید: این موضوع سؤال بسیار خوبی است چراکه هنوز مسئله ذهنی بسیاری از مخاطبان و مردم عادی جامعه است. راستی چرا سینما تا این اندازه کانون توجه است؟ اساساً مگر سینما با این جغرافیای محدود مالی چه ویژگیای دارد که آن را در چنین جایگاه بالایی از درجه اهمیت قرار میدهد و همواره کانون توجهات رسانهای قرار میگیرد؟ متأسفانه سینما در نگاه بخش عمدهای از مسئولان کشور اصولاً امری ناظر بر حوزه سرگرمی و اوقات فراغت است و اصطلاحاً زینت المجالس آثار فرهنگی بهحساب میآید، اما این موضوع در میان کشورهای صاحب سینما کاملاً متفاوت است. وی در ادامه اظهار میدارد: باید سینما را موتور محرک و پیشرانهای انگیزشی برای پیشرفت کلی کشور در خدمت منافع ملی قلمداد کرد، از این منظر سینما یکی از محرکهای بسیار مهم اجتماعی است که میتواند در پیشانی مسائل فرهنگی دروازه آینده را به روی مخاطبانش باز کند و در یک همزیستی مطلوب میان عناصر خیال و واقعیت زمینه رشد هر چه سریعتر و اعتماد و انگیزه به پیشرفت و ترقی را در جامعه ایجاد نماید.
مشاور امور سینمایی بنیاد فرهنگی روایت فتح با اشاره به اینکه معتقدم سینمای ایران از دو عارضه قدیمی و مزمن در حوزه مدیریت رنج میبرد، میافزاید: نخستین عارضه عدم تمرکز در مدیریت و هدایت کلی سینماست که در سالهای اخیر اتفاقاً با قدرت گرفتن نهادهای موازی مدیریتی و عملگرا که خارج از حوزه مدیریتی دولت هستند، این مشکل حادتر شده است. دومین عارضهای که مدیریت سینمای ایران در سالهای اخیر با آن مواجه بوده، نحوه اعمال مدیریت سنتی حاکم بر این عرصه است، بهنحویکه آرامآرام سینمای ایران در فضای داخلی خود تبدیل به جزیرهای جداافتاده از فضای کلی جهانی شده است تا آنجا که شاید بتوان گفت خصوصیترین و خاصترین و شاید یکی از کوچکترین اکرانهای سینمایی برای کشورهای صاحبت سبک و دارای کلاس سینمایی را ایران دارد. وی همچنین درباره راهکار حل این معضلات تصریح میکند: شاید بتوان راهکار را در یک کلمه خلاصه کرد و آن هم قانون است. قانونمداری در حوزه منظومه مدیریتی سینما و اعمال دقیق قانون مصوب میتواند زمینه برونرفت ما از مشکلات عدیدهای باشد که سالهاست جان سینمای ایران را رنجور کرده است.
