سرویس جوان آنلاین: اعلام خبر فوت علامه محمدرضا حکیمی موجی از تأسف را در میان کاربران شبکههای اجتماعی برانگیخت. کاربران از فوت این علامه گرانقدر و اسلامشناس عدالتخواه ابراز تأسف کرده و در توئیتهایی ضمن اشاره به آثار و اندیشههای ایشان فقدان این علامه برجسته را تسلیت گفتند. کاربران همچنین پیام رهبر انقلاب در پی تسلیت ایشان را پیامی بیبدیل دانستند که به صفات برجستهای در خصوص این عالم اشاره دارد. در ادامه بخشهایی از واکنشهای کاربران آمده است.
علی ایزدی:
خدا علامه محمدرضا حکیمی را بیامرزد... انسان عالمی بود و روزگاری با کتب ایشان مأنوس بودم و هنوز هم بعضی اوقات به کتب ایشان نگاه میکنم و فکر میکنم بر آنچه نوشتهاند. رحمت خداوند بر ایشان، که در این ماه و این شب عزیز به دیدار معشوق شتافتند.
احمد نادری:
رحلت فیلسوف عدالت و مرد الهی، علامه محمدرضا حکیمی را تسلیت میگویم. از نوجوانیام با ایدههای این مرد بزرگ در مورد عدالت اجتماعی آشنا هستم و یکی از چراغهای راه من در فلسفه اجتماعی جمعگرا بوده است. خداوند روح ایشان را قرین رحمت نماید.
سیدعلی موسوی:
علامه محمدرضا حکیمی را با خواندن کتاب «عاشورا، مظلومیتی مضاعف» شناختم و شرح عدالت را در آن کتاب یافتم، آنجا که میگفت عاشورا، پرچم اجرای عدالت است که بر قله خورشید نصب شده است. «درههای فقر» و «قلههای ثروت»
فرشاد مهدیپور:
نکات رهبر انقلاب در پیام تسلیت «رفیق دیرین» شان، استاد محمدرضا حکیمی: عالم و متفکر برجسته؛ دانشمندی جامع؛ ادیبی چیرهدست؛ اندیشهورزی نوآور؛ اسلامشناسی عدالتخواه؛ فارغ از آرایهها و پیرایههای مادی؛ در خدمت معارف والای قرآن و سنّت؛ ذخیرهای از توکل و تعبد و غنای نفس در دل و جان.
محمود مرتضوی:
عالم ربّانی، متأله قرآنی، محدث صمدانی، عدالتخواه و فقرستیز روحانی، علامه محمدرضا حکیمی به دیار باقی شتافت. خدایش با سیدالشهدا علیهالسلام محشور کناد.
امید مهدینژاد:
عید غدیر به لطف یکی از دوستان رسیدم محضر علامه، با یه ظرف شیربرنج- که خیلی دوست داشتند- و یه شعر آیینی. بنا بود یه نوبت دیگه هم بریم پیششون، اینبار با شعر طنز، بلکه به ستیهنده پیر لبخندی هدیه کنیم، از پس اونهمه رنج و درد. دریغ که اولین دیدار آخرین دیدار بود.
محمد حقی:
مرحوم محمدرضا حکیمی همیشه از جامعه قرآنی سخن میگفت؛ جامعهای که در آن، محرومان عزیزند و ثروتاندوزان، خوار. خردمندان بر کارند و نابخردان، برکنار. حکومتی که فرزانگان را قدر میداند و بر صدر مینشاند، نه آنکه به تعبیر امیر مؤمنان (ع)، جاهلان را تکریم کند و عالمان را خاموش.
