باز جای شکرش باقی است که در این ورزش عریض و طویل با برخی فدراسیونهای عریض و طویلترش یکی پیدا شد که بگوید فساد داریم. همینجا لازم است تشکر کنیم از جناب علینژاد، معاون ورزش قهرمانی وزارت ورزش بابت قبول این موضوع، آن هم بعد از چند سال که هرچه فریاد زدیم و از فساد گفتیم، متهم به این شدیم که یکسونگر هستیم و چشم روی موفقیتها بستهایم.
امروز مهدی علینژاد میگوید: «فساد حتی کم هم باشد، زیاد است.» این در حالی است که برخی ما را بابت به کار بردن کلمه فساد مورد حمله قرار میدادند و میگفتند نگویید فساد بگویید تخلف!
ما تخلف داریم، اما فساد نه. امروز بالاخره یکی پیدا شد که تلویحاً قبول کند در ورزش و بهخصوص در یک رشته خاص با فساد روبهرو هستیم، هرچند که میگوید کم، اما خودش هم خوب میداند که افتضاح زیادی این فساد اینقدر بالا گرفته که دیگر تقریباً جز با تغییر بنیادی و اساسی در ورزش کشور نمیتوان جلوی آن را گرفت. کار اینقدر خراب شده که حالا خود آقایان هم معترفند که فساد در ورزش ریشه دوانده، هرچند که هنوز آن را کم و ناچیز میپندارند.
جای خوشحالی دارد که آقایان به فساد اعتراف کردند، اما سؤال اینجاست که چرا برای مبارزه با این فساد از نهادی دیگر توقع دارند! علینژاد میگوید: «ما وظیفه داریم سمت سالمسازی برویم، به همین خاطر وقتی احساس کردیم اتفاقات مشکوکی در حال رخ دادن است از وزارت اطلاعات خواستیم که به این موضوعات رسیدگی کند.»
اصلاً منکر همکاری و هماهنگی بین نهادها و دستاندرکاران مربوط برای مبارزه با فساد نیستیم، اما وقتی از یک نهاد یا وزارتخانه بهصورت مشخص نام برده میشود که مثلاً به موضوع فساد در ورزش رسیدگی کند، آن وقت ناخودآگاه اینگونه برداشت میشود که قرار است این نهاد وارد کارزار شود و از صفر تا صد هم پاسخگو باشد. به این ترتیب آقایان نوعی فرار رو به جلو را طراحی و از همین حالا هم حتماً پاسخهای خود را آماده کردهاند که ما مثلاً از وزارت اطلاعات خواسته بودیم به موضوع فساد در ورزش ورود کند، حالا اگر اتفاقی نیفتاده باید این وزارتخانه پاسخگو باشد.
بدون رودربایستی باید عنوان کنیم که فساد در ورزش کم نیست که جناب علینژاد بخواهد این کم را زیاد ببیند. فساد در ورزش زیاد است و امروز تنها بخشی از آن چهره نمایان کرده است. پس برای مبارزه با این فساد زیاد باید کمر همت بست که این کار با شعار، حرف و استفاده از همان مدیران فاسد به انجام نخواهد رسید. نکته مهمتر اینکه خود وزارت ورزش است که باید جلودار مبارزه با این فساد باشد، نه اینکه بقیه را برای این مبارزه جلو بیندازد و عنوان کند «احساس کردیم اتفاقات مشکوکی در حال رخ دادن است». واقعاً خسته نباشید؛ فساد تا ریشه ورزش رسوخ کرده، تازه شما احساس کردید! حتماً هم بعداً میخواهید با دستاوردهای احتمالی دیگران بهبه و چهچه سر دهید و آن را به نام خود بزنید.
جالب اینکه آقایان همین امروز برای فرار از پاسخگویی در خصوص یکی از ننگآورترین قراردادهای تاریخ ورزش ایران دائماً در حال گفتگو و صحبت از فساد و مبارزه با آن هستند بدون اینکه به روی مبارکشان بیاورند که این افتضاح تاریخی حاصل مدیریت فاسد حاکم بر ورزش کشور بوده است. روی همین اصل است که باید به این روش مبارزه با حضور این آقایان از همین ابتدا شک کرد. مبارزهای که نه تنها حاصلی برای ورزش کشور به دنبال ندارد که میدان را برای تاخت و تاز مدیران فاسد فعلی ورزش کشور مهیاتر میکند.
