
قصه که لو رفت دیگر کشش و جذابیتی برای ادامه وجود ندارد مگر آنکه بهخاطرگذران اوقات بعد از افطار تسلیم جعبه جادویی شویم. گاهی احساس میشد که انگار کارگردان و نویسندهای وجود ندارد و همانند کلافی است که در یک مسیر مشخص رها شده تا به ظاهر گرههای آن باز شود در صورتی که اصلا ًگرهی وجود ندارد ! انتظار از افخمی بیش از این بود بهخصوص در انتخاب بازیگر میتوانست افراد مناسب تری را انتخاب کند نه مثل حمید گودرزی که در این سی شب کوچکترین انعطافی در بازیهایش دیده نشد و انگار با عجله آمده بود تا نقشی را آبکی بازی کند و برود! سریال «عبور از پاییز» هر چند از ریتم کند و کش دار و خسته کنندهای برخوردار بود اما وقتی به عمق آن تعمق میکردی مشخص بود با تلاش کارگردان و تهیه کننده و سایر عوامل هم مضمون و محتوای پسندیدهای داشت و هم از ساختار و کارگردانی نسبتاً خوبی برخوردار بود.
هر چند جامعه با چنین پدیده گستردهای روبهرو نیست اما میتوانست برخی رفتارها و کردارهای غلط خود را در داستان این سریال بیابد و با آن مقایسه کند. تلویزیون با صحنه تئاتر بسیار متفاوت است هرچند شاهد پخش تله تئاترهایی از تلویزیون هستیم اما ساختار آن قابل مقایسه با یک تئاتر معمولی نیست بنابراین اگر «عبوراز پاییز» از این ساختار پرهیز میکرد و به ساختار یک سریال تلویزیونی نزدیک میشد دیگر تماشاگر احساس نمیکرد میتواند وسط پخش سریال به خود انتراکت داده و لحظاتی به شبکههای دیگر مراجعه کند و اگر برگردد اتفاقی نمیافتد. سریال متفاوت امسال «نردبام آسمان» کار امیر حسین لطیفی بود که بهجای پرداختن به برخی مضامین معناگرای ماه رمضان به سرنوشت تاریخی یکی از مفاخر میپرداخت اما تماشاگر میتوانست در مسیر زندگی غیاثالدین با مفاخر ایرانیان و رفتارهای غلط و ناپسند مدعیان و دینداران و حکومتیان در مقابل او آشنا شده و در مسیر داستان نیز از معنویت درونی سریال نیز حظ و لذت ببرد. رمز موفقیت این سریال در گام اول هوشمندی و زیرکی امیر حسین لطیفی بود که معمولاً در همه آثارش این تیزبینیها وجود دارد. او با انتخاب قالبی جذاب و ریتمی تقریباً تند ونوآوریهایی در گویش، ادبیات، قصه و انتخاب بازیگرانی متفاوت اما دلنشین و جذاب توانست امتیازات مثبتی را بهدست آورد و گام دوم موفقیت این سریال استفاده از شخصیتهایی همچون دکتر ولایتی بهعنوان کارشناس و خبره د ر این امور و جسارت و شهامت تهیه کننده در نظارت و کنترل و مدیریت بر تولید این اثر تا حصول نتیجه مثبت بود. دیدن آثار تاریخی حوصله میخواهد و مخاطبان خاص خودش را دارد اما نردبام آسمان نشان داد میتوان سریالهای تاریخی را بهگونهای ساخت که تماشاگر علاقهمندش از میانه راه از او جدا نشود و بر مخاطبینش نیز افزوده شود. پخش اینگونه سریالها بهصورت فشرده و مفید در یک تایم سی روزه به نظرم گام موفق و مثبتی بود. شاید این تنها سریال تاریخی بود که تماشاگر آن را در میانه راه رها نکرد و به سرنوشتش توجه داشت.