سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاين: جشنواره فیلم فجر، کارکرد متفاوتی در میان جشنوارههایی هنری و فرهنگی کشورمان دارد، حتی کارکردهای ساختاری متفاوتی با سایر جشنوارههایی دارد که در دنیا برگزار میشود. از دهه شصت شمسی با آغاز فعالیت این رویداد، همواره جشنواره فیلم فجر در تصمیم سازی و راهبرد سینمای ایران، تعیین کننده خواهد بود. جشنواره فیلم فجر مولد بسیاری از سیاست گذاریهای کلان فرهنگی در حوزه تولید آثار متنوع است. با این تفاسیر انتخاب آثار سینمایی در جشنواره، از نحوه داوری آثار، اهمیت بیشتری دارد. چون تجمیع آثار منتخب سینمایی در این رویداد، به الگوسازی ساختاری وراهبردی در سینمای ملی منجر خواهد شد.
بسیاری از مشکلات محتوایی و ساختاری در سینمای امروز ایران به این دلیل است که نقش تعیین کنندگی جشنواره در انتخاب آثار و مسیرسازی در گام دوم این رویداد کمرنگ شده است. البته هیات انتخاب فعلی جشنواره، با تنوع انتخاب در گزینش فیلم اولیها گام قابل تاملی برداشته و انتظار میرود، این نحوه انتخاب در بخش مسابقه ملی، بروز آشکاری داشته باشد.
یکی از معضلات سینمای کنونی، آثار کمدی است که با اعتراضات گسترده رسانهها با گرایشات سیاسی متنوع مواجه میشود. از سوی دیگر بخش اعظمی از آثار تولید شده سینما که گیشه بسیار گرمی دارد، در ژانر کمدی ساخته میشود. دو گونه خاص در سینما در محور اصلی تولیدات قرار دارد، گونه اجتماعی و آثار کمدی.
در جشنواره فیلم فجر، آثار کمدی به شکل عجیبی مورد انتخاب و قضاوت قرار نمیگیرد و عمدتا با سختگیری هیاتهای انتخاب طی سالیان متوالی مواجه میشود. جشنواره اغلب با آثار کمدی، چالش ممیزی دارد. اغلب لحظات و فرازهای مهم آثار کمدی در سینمای ایران با متلکهای سیاسی و شوخیهای نازل جنسی توام است. کمتر اثر کمدی را میتوان یافت که ساختاری نوین را در حوزه سینمای کمدی تعریف کند و به عنوان الگو سرمشقی برای این گونه خاص به صورت تعیین کننده باشد.
در سالهای اخیر، اهالی رسانه، همزمان با هیات انتخاب جشنواره به تماشای آثار در دفاتر سینمایی مینشینند، تا در این شیوه بسیار موثر، مشارکتی غیررسمی و موازی با هیات انتخاب داشته باشند واغلب رسانههای موثر و تعیین کننده، از محتوای آثار حاضر در فجر آگاهی دارند. در خیل آثار با کیفیت تولید شده که در درگاه انتخاب قرار دارد، فیلم «سگ بند» (مهران احمدی) میتواند یکی از الگوهای شاخص برای سینمای کمدی در جشنواره فیلم فجر باشد.
کمدی بسیار غنی و خوش ریتمی که بدون افت کیفیت در ارائه محتوا، با پیامهای بشدت تاثیر گذار، عاری از شوخیهای جنسی و سیاسی است و مزیت قابل توجه فیلم اتکا بر یک درام کامل است که تا سکانس پایانی از قصه گویی دست برنمیدارد. در حالیکه اغلب آثار کمدی ساخته شده در سالهای اخیر فاقد درام هستند و از ساختاری قصهگو تبعیت نمیکنند. این اثر با چنین شاخصههایی میتواند در جشنواره سی و هشتم فجر، به عنوان کمدی طراز حضور داشته باشد و الگویی مناسب برای ساخت فیلمهای کمدی در سینمای ایران باشد.
سگبند بی وقفه تماشاگر را مشعوف خواهد کرد و در فضای افسرده و ابزورد کنونی، ریتم جشنواره فیلم فجر با چنین اثری شتاب بیشتری پیدا خواهد کرد. حمایت از دومین اثر این فیلمساز توانمند، ضمن تعیین قواعد جدیدی برای احیای کمدیهای عاری از آتراکسیون، میتواند موج محبوب کمدیهای دهه شصت و هفتاد را احیا کند، ضمن اینکه مخاطبان مردمی جشنواره، از هفت تا هفتاد ساله با خیالی آسوده میتوانند به تماشای این فیلم بنشینند.
با حمایت آثاری از این دست توسط هیات انتخاب در جشنواره فجر، سایر مولفان سینمای کمدی، ضمن ترغیب برای حضور اثرشان در جشنواره با الگوی ارائه شده، موج کمدیهای سلامت را دوباره احیا میکنند و از سوی دیگر سگبند دستاویزی برای مدیران سینمایی است تا با توجه به چنین اثری، جشنواره را از ساختاری یکسویه با تمرکز صرف، بروی آثار اجتماعی دور نگاه دارند.
بابا جقدر مطلب میرین واسه ممدحسین قاسمی؟؟ و ابیار؟؟؟ 
