غلامحسین حیدری - مشاور وزیر آموزش و پرورش
وزارت آموزش و پرورش با جمعیتی بیش از 14 میلیون دانشآموز نسل جوان و بیش از یك میلیون و سیصد هزار معلم،مجموعه عظیمی است كه با هیچ وزارتخانهای قابل مقایسه نیست چرا كه آینده انقلاب در دست آموزش و پرورش است لذا نمیتوان برای این وزارتخانه همانند سایر وزارتخانهها برنامهریزی كرد.
با مطالعه دقیق كشورهای گوناگون به این نتیجه میرسیم كه اگر قرار است طرحی در دنیا برای آینده یك كشور در نظر گرفته شود، آموزش و پرورش نقطه آغازین آن است چرا كه تنها میتوان از طریق این وزارتخانه عظیم و سرنوشت ساز، مسائل و مشكلات موجود را حل كرد. بنابراین میبایست برای آموزش و پرورش یك جایگاه خاص و ویژه را تعریف كنیم.
در دوران ریاست جمهوری شهید رجایی، ایشان خدمت حضرت امام(ره) رفتند و فرمودند: «اگر كسی را برای نخست وزیری پیدا كردید من مستقیماً به وزارت آموزش و پرورش برمیگردم. البته نه برای وزارت بلكه برای مدیر یك مدرسه! چرا كه مدرسه ارزش عمر صرف كردن را دارد.» بنابراین میبینیم كه از نظر شهید رجایی اهمیت جایگاه مدیر یك مدرسه كمتر از نخستوزیری نیست.
در همان ابتدای انقلاب قرار بود شهید مطهری و حتی مدتی مقام معظم رهبری مسؤولیت وزارت آموزش و پرورش را بر عهده بگیرند كه این مسأله بیانگر اهمیت جایگاه تعلیم و تربیت و آموزش و پرورش در كشور است، بنابراین به نظر میرسد باید به سراغ وزیری برویم كه ویژگیهای شهید مطهری را داشته باشد از جمله:
اول: اشراف كامل به تعلیم و تربیت اسلامی داشته باشد.
دوم: اشراف كامل به تعلیم و تربیت استعماری داشته باشد و بتواند تفاوت تعلیم و تربیت اسلامی و استعماری را به خوبی تشیخص دهد.
سوم: به مسائل كلان آموزش و پرورش اشراف كامل داشته باشد.
چهارم: مورد تأیید رئیس جمهور و مجلس باشد.
پنجم: در حدی از مقام علمی،معنوی و مدیریتی باشد كه نظرات او مورد قبول مجلس و دولت باشد.
حال اگر فردی در قالب این كلیات قرار بگیرد دیگر بحث جنسیت مطرح نیست چرا كه اصل آن است كه وزیر پیشنهادی ویژگیهای ذكر شده را داشته باشد تا بتواند این بار فوق العاده سنگین و خطیر را به سلامت به مقصد برساند.
البته اگر این شخص از درون خود مجموعه آموزش و پرورش معرفی و انتخاب شود بسیار بهتر و پسندیدهتر است چرا كه این وزارتخانه همانند بدن انسان، یا عضو غیر خودش را نمیپذیرد و یا دیر میپذیرد.
