
بعد ازحوادثى که پشت بند انتخابات ۲۲ خرداد به بهانه تقلب در انتخابات رخ داد و افراط پیشگان از هر اقدام و سخنى براى تخریب وجهه داخلى و بین المللى نظام جمهورى اسلامى فروگذار نکردند، نخبگان و صاحب نظران بى طرف سیاسى، دلسوزانه به میرحسین موسوى سفارش کردند به جاى هیاهو، جنجال و تحریک احساسات عمومى به ارائه مستندات و مدارک خود در مورد مدعایش (تقلب در انتخابات) به مراجع قانونى اقدام کند اما این نشد و آن شد که همه شاهدش بودیم.
در این شرایط، به یکباره خبرى منتشر شد با این عنوان: «میرحسین با جبهه سیاسى مى آید» و چند روز بعد خبرى انتشار یافت با این تیتر که «جبهه سیاسى میرحسین موسوى شکل گرفت». در ادبیات سیاسى سال هاى اخیر، واژه«جبهه» به شکل و شمایلى پررنگ از بعد از دوم خرداد ۷۶ و انتخاب سید محمد خاتمى به عنوان هفتمین رئیس جمهورى شنیده شد: «جبهه دوم خرداد.»
اکنون بعد از ۱۲ سال، اصلاح طلبان دومین جبهه سیاسى خود را با نام «راه سبز امید» و با محوریت میرحسین موسوى درحال شکل دادن هستند. جبهه سیاسى اما راه سبز امید یک تفاوت اساسى با جبهه دوم خرداد دارد و آن مبناى تولدشان است؛ چرا که اگر دلیل تولد جبهه دوم خرداد، پیروزى اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهورى بود، این بار مبناى شکل گیرى دومین جبهه آنها (راه سبز امید) شکست در انتخابات ریاست جمهورى دهم است. تشکیل این جبهه سیاسى از سوى میرحسین موسوى، ابهامات و پرسش هاى گوناگونى را در ذهن نخبگان و فضاى سیاسى کشور به وجود آورده که در این مقال، مهم ترین این ابهامات و پرسش ها واکاوى مى شود. نخست آنکه؛ هدف خودآگاه یا ناخودآگاه میرحسین موسوى و اطرافیانش از تشکیل این جبهه سیاسى چیست؟
هدف آنها یا محدود در ساختار و چارچوب هاى قانونى نظام جمهورى اسلامى است و یا خارج از این چارچوب ها. اگر هدف یا اهداف آنها در دایره قانونى و مصالح نظام تعریف شده یا مى شود پس اقدام به تشکیل جبهه سیاسى باید براساس مجوز قانونى و رعایت اصول قانون اساسى در باب ولایت فقیه و منافع ملى صورت گیرد و این نیازمند آن است که میرحسین موسوى دیدگاهش را در خصوص ولایت فقیه، شفاف کرده و صراحتاً موضعش را در این باره اعلام کند.
موسوى پاسخ دهد که نظام و قانون را قبول دارد یا نه؟
ولى اسماعیلى عضو کمیسیون امنیت ملى و عضو شوراى مرکزى فراکسیون اصولگرایان در مجلس شوراى اسلامى در این خصوص طى مصاحبه اى با خبرنگار «جوان» گفت: «هر گروه یا فردى که مى خواهد در داخل کشور فعالیت سیاسى کند قبل از هر چیز باید اصل نظام و ولایت فقیه را قبول داشته باشد و از ساختارشکنى بپرهیزد.» اسماعیلى افزود: «احزاب و گروه ها یا تابلودار هستند یا بى تابلو. احزاب تابلودار احزابى هستند که اساسنامه و مرامنامه دارند، رئیس آن مشخص است و از وزارت کشور مجوز فعالیت دارند اما احزاب بى تابلو به احزابى گفته مى شود که فعالیتشان در حد محافل خصوصى پذیرفته شده است اما حق برگزارى راهپیمایى و میتینگ را ندارند.»
زهره الهیان عضو کمیسیون امنیت ملى و عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس هشتم نیز در این رابطه ضمن گفت وگو با خبرنگار سیاسى «جوان» گفت: «قبل از هر چیزى، آقاى موسوى باید پاسخ بدهد که نظام و قانون اساسى را قبول دارد یا نه؟هر چند به نظر مى رسد پاسخ به این سؤال روشن است و تجربیات چند ماه اخیر بعد از انتخابات نشان مى دهد که ایشان چارچوب هاى کلى نظام را قبول ندارند.» ولى اسماعیلى هم بر این باور است که تشکیلات موسوى مجوز ندارد و چون موسوى و یارانش نشان داده اند ساختار نظام را قبول ندارند پس انجام فعالیت سیاسى آنها در درون نظام بى معناست. اکنون این نکته مبهم نیاز به شفاف شدن دارد که میرحسین موسوى که همواره در طول ایام تبلیغات انتخاباتى مدعى دفاع و پیروى از قانون بود چگونه است که تصمیم به راه اندازى و تشکیل یک جبهه سیاسى گرفته که مجوز ندارد و غیرقانونى است؟
تشکیلات میرحسین راه به جایى نمى برد
پرسش مهم دیگرى که در خصوص تشکیلات غیرقانونى «راه سبز امید» مطرح مى شود این است که با وجود افکار و عقاید متضادى که در درون این جبهه سیاسى وجود دارد و در دایره این تشکیلات سیاسى از ملى مذهبى ها گرفته تا چپ هاى سنتى حضور دارند آیا تداوم مى یابد یا همچون جبهه دوم خرداد از هم فرو مى پاشد؟
ولى اسماعیلى معتقد است: «جبهه سیاسى میرحسین موسوى راه به جایى نمى برد چرا که مصداق ضدین است. یک مجموعه در صورتى پا مى گیرد و حیاتش ادامه مى یابد که اعضایش به حداقل ها باور داشته باشند اما اطرافیان آقاى موسوى نشان داده اند که حداقل ها را رعایت نمى کنند.» الهیان هم در این خصوص و در پاسخ به پرسش خبرنگار سیاسى «جوان» گفت: «از سال ها پیش در مصاحبه ها و تحلیل ها به اصلاح طلبان توصیه مى شد اگر بناست که جبهه دوم خرداد ماندگار باشد باید استراتژى کلان خودش را تبیین کند اما این اتفاق نیفتاد و در نتیجه این جبهه از میانه راه دچار گسست شد و از هم پاشید و افراد زیادى از این جبهه به خارج از کشور پناه برده و با دشمنان نظام به همکارى پرداختند. جبهه سیاسى میرحسین موسوى هم به نظر مى رسد با شروعى که داشته، افراد از نظر فکرى متضادى که در آن حضور دارند، عدم شفافیت و عدم تبیین استراتژى کلان از هم مى پاشد و راه به جایى نمى برد.»
کابینه دوم احمدى نژاد، هماهنگ تر از کابینه اول
عضو کمیسیون امنیت ملى مجلس گفت: کابینه انتخابى شباهت زیادى با کابینه سابق دولت احمدى نژاد دارد با این تفاوت که رئیس جمهور سعى کرده افراد هماهنگ ترى را براى کابینه خود انتخاب کند.
حشمت الله فلاحت پیشه، نماینده مردم اسلام آباد غرب در گفت وگو با فارس ضمن بیان مطلب فوق خاطر نشان کرد: مسائل شکلى و محتوایى شکل گرفته در فضاى مجلس براى راى اعتماد بى تاثیر نیست؛ یکى بحث عدم رایزنى رئیس جمهور با نمایندگان به خصوص کمیسیون هاى تخصصى و فراکسیون هاى سیاسى است که باعث شده عملاً ارتباط وزراى پیشنهادى با بدنه مجلس شکل بگیرد نه با فراکسیون شناسنامه دار و تخصصى، بنابراین این نوع جدیدى از تعامل میان دولت و مجلس است که باید دید چه مقدار نتیجه مى دهد. عضو کمیسیون امنیت ملى مجلس تصریح کرد: مساله دیگر یک مساله صورى است و آن اینکه رئیس جمهور اسامى وزراى پیشنهادى را در رسانه ملى اعلام کرد در شرایطى که مجلس داراى شان و جایگاه بالایى است.