سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: دیندار در ادامه افزود: این خجالتآور است که جشنواره جهانی فیلم فجر در پی اثبات وجود امنیت در خیابانهای تهران باشد. مگر ما یک کشور شورشی هستیم که بخواهیم به دیگران ثابت کنیم در کشورمان امنیت وجود دارد؟ وقتی نماینده مجلس ما این حرف را بزند، دیگر از دیگران چه انتظاری باید داشت؟
وی خاطر نشان کرد: وقتی کل سیستم سینمایی ما فاقد استراتژی باشد، جشنوارههای ما نیز استراتژی نخواهند داشت. ما اکنون در شرایط تحریم و فشار بینالمللی هستیم. در طول سالهای اخیر چند فیلم با محوریت نمایش مظلومیت مردم ایران در وضعیت تحریم ساخته شده است؟ وزارت ارشاد، سازمان سینمایی و بنیاد فارابی چقدر دغدغه پرداختن به موضوعاتی از این دست را داشتهاند؟ باید از آنها پرسیده شود که صرف هزینه برای حضور مهمانان خارجی در جشنواره جهانی فیلم فجر در طول سالهای گذشته چه نتیجه و دستاوردی برای ما به همراه داشته است؟ مهمانهای خارجیای که برای شرکت در جشنواره به تهران آمدهاند (مطابق عرف دیگر جشنوارههای مشابه خارجی) در طول چند ماه اخیر کدام بیانیه را در راستای محکومیت تحریمهای ظالمانه و تأمین مصالح ملی ما صادر کردهاند؟ آنها میتوانستند بیانیهای خطاب به دولتهای جورپیشه غربی و امریکایی صادر کنند و حداقل با تحریمهای ظالمانه (ضد انسانی حوزه دارو و حتی تجهیزات فرهنگی و هنری) علیه مردم ایران مخالفت کنند. این انتظار زیادی نیست چراکه پیش از این در جشنوارههای خارجی اتفاقاتی از این دست رخ داده است.
این مستندساز در ادامه با انتقاد از عدم موفقیت جشنواره جهانی فیلم فجر در تحقق اهداف دیپلماسی عمومی مورد ادعای مسئولان جشنواره گفت: دستاندرکاران جشنواره جهانی فیلم فجر باید در بعد بینالمللی فیلمها و فیلمسازانی را به جشنواره دعوت کنند که ماهیت و روحیهای استعمارستیز و افشاگرانه داشته باشند، اما چنین سیاستی هم در دستور کار مدیران جشنواره قرار نداشته است. با توجه به اینکه کشورمان سالهاست تحت شدیدترین تحریمهای ظالمانه و ضد انسانی قرار گرفته است، انتظار میرود جریان فرهنگ و سینمای کشور ما نیز با مظلومیت مردممان همراستا باشد. وظیفه جشنواره جهانی این است که مظلومیت و حقانیت مردم ایران را در ابعاد بینالمللی مطرح کند.
