در هفته دفاع مقدس، نویسندگان سرشناس حوزه ادبیات مقاومت، نسبت به گونه ادبی دفاع مقدس نظراتی آسیبشناسانه ارائه دادند.
هفته دفاع مقدس، فرصت مغتنمی است تا در عرصه فرهنگوادب، به کارنامه تولیدات ادبی و راه پیش روی حوزه ادبیات مقاومت نگاهی آسیب شناسانه کرد. در این روزها نویسندگان سرشناس دفاع مقدس، در اظهارنظرهای مختلف، نگاه آسیب شناسانهای به ادبیات دفاع مقدس داشتهاند.
محمدرضا بایرامی، برنده جایزه جلال آل احمد میگوید: به نظرم بعضیها سعی میکنند جنگ را نه درست بلکه درشت از نوع چاق بنویسند در حالی که اهداف پشت آن برای کارشناسان این امر آشکار است. بایرامی میافزاید: در حقیقت در این موقعیت، به جای آنکه دغدغه آنان، دغدغه حقیقت و درستی باشد، دغدغه درشتی است؛ درشتی که میتوان از کنار آن امتیاز گرفت. خب مسئولان فرهنگی ما هم یا این موضوع را متوجه نمیشوند یا به روی خود نمیآورند، بنابراین کتابهای درشتی نوشته میشود که پر از اغراق است. اهل این کار این موضوع را میفهمند و میدانند که چنین خاطراتی نمیتواند سند درستی باشد و گویی که خاطرهنویس، اهداف دیگری را دنبال میکند، با همه چیز بازی میشود و یک کاسبی در این میان صورت میگیرد. کامران پارسینژاد، دیگر نویسنده دفاع مقدس معتقد است باید از نویسندگان جوان در حوزه دفاع مقدس حمایت کرد، این نویسنده، میافزاید: لازمه این کار این است که نگرش جهانی در حوزه ادبیات دفاع مقدس به وجود آید، این جریان نمیتواند خودجوش باشد، ما با توجه به فرهنگ و باورها در دفاع مقدس داستان مینویسیم، برای نمونه نویسندگان ما تاثیرگذاری عاشورا در جنگ را نشان میدهند، اما این موضوع برای کشورهای دیگر مفهوم نیست، بنابراین طرز نگارش داستان تغییر میکند، بسیاری از کشورهای دنیا از جمله کشورهای اطراف، چون ترکیه و سوریه علاقهمندی بسیاری برای آگاهی از دفاع مقدس ما دارند که ما در حوزه داستان دستمان خالی است. اکبر صحرایی، نویسنده طنزپرداز دفاع مقدس، از خروج نویسندگان این ژانر انتقاد میکند و میگوید: در زمانهای که توجه به دفاع مقدس اندک میشود، نویسندههای این حوزه نیز دیگر دست به قلم نمیبرند و زمینههای آموزش ایجاد نمیشود، کما اینکه ما در سالهای اخیر هم آموزش ندادهایم. این نویسنده میافزاید: بیشتر نویسندگان از ادبیات دفاع مقدس خارج و وارد حوزههای اجتماعی شدهاند؛ حوزههایی که هم ناشر بیشتر دارد و هم مخاطب بیشتر.
