ايجاد خانه - موزه جلال و سيمين بالاخره پس از كشوقوسهاي فراوان به سرانجام رسيد اما به نظر ميرسد اين مكان اگر قرار باشد در حد يك موزه معمولي باشد از رونق چنداني برخوردار نخواهد بود و احتمالاً ميتوان با تمهيداتي به رونق بخشيدن آن كمك كرد.
جلال آلاحمد خود اهل پاتوق بود، خانه او بايد پاتوقي باشد براي كساني كه دغدغه ادبيات دارند و ميخواهند درباره آن سخن بگويند و تأثير بگذارند. نميتوان شكلگيري انجمن نويسندهها را در اين خانه ناديده گرفت. اين خانه بايد مركزي براي فعاليت صنفي نويسندگان باشد. جلال و سيمين صرفاً اثر ادبي توليد نكردهاند بلكه اثر آنها گزارشي از فعاليتهاي سياسي و اجتماعي زمان خودشان میباشد كه از اين جهت قابل توجه است. بايد مركزي باشد كه دغدغه آنها در اينجا بيان شود.
معاون برنامهريزي شركت توسعه فضاي فرهنگي شهرداري تهران در گفت و گو با «جوان» در پاسخ به اين سؤال كه خانه- موزه جلال و سيمين چقدر امكان توسعه براي ميزباني از برنامههاي فرهنگي و ادبي را دارد، ميگويد: پاتوق شدن خانه- موزه جلال و سيمين منافاتي با پاتوق فرهنگي شدن ندارد اما مسئله اين است كه اساساً بناي مورد نظر 220 متر بيشتر نيست و بخش عمده وسایل اين خانه- موزه به طور طبيعي به بقایاي زندگي اين دو نويسنده ادبيات كشورمان اختصاص دارد.
هادي مظفري با بيان اينكه خانه جلال و سيمين ارزش متفاوتي نسبت به برخي خانه- موزههاي ديگر دارد، توضيح داد: اهميت خانه جلال از اين جهت داراي تمايز است كه وي تك تك آجرها، در و پنجرهها و حتي نقشه خانه را خود طراحي و ايجاد و از زمان ساخت چند دهه به همراه مرحوم سيمين دانشور در اين خانه زندگي كرده است.
جلال با دست خود سنگهاي اين خانه را تراشيده است، حتي در نامههايي كه به سيمين نوشته از جراحت دست خود و مشكلاتي كه پيش آمده گفته است؛ خانهاي كه تنها دو اتاق، يك حال و يك آشپزخانه دارد.
به گفته اين مسئول شهري همه تلاش ما اين بوده كه اين
خانه- موزه فقط به صورت خانه مرمت نشود بلكه سعي كرديم با نهايت ظرافت و با كمترين مداخله در تغيير ساختمان و چينش اسباب اين مرمت را انجام دهيم. سعي كرديم با جمعآوري آثار اين دو عزيز روح و جاني را كه در اين خانه بوده به آن بازگردانيم و آن را بازآفريني كنيم و اميدواريم اين حس را به بازديدكنندگان اين خانه منتقل كنيم. اين خانه محل حشر و نشر اصحاب علم و ادب بوده است.
وي با بيان اينكه براي پاتوق فرهنگي به طور قطع چند اتاق بيشتر يا يك سالن اجتماعات يا جلسات نياز است، ميگويد: توسعه اينچنينی زماني ميسر است كه منجر به تخريب هويت اثر نشود و هويت آن حفظ شود. حضور نويسندگان و اهالي فرهنگ و ادبيات و فكر ميتواند به رونق خانه كمك كند، البته مراسم هايي كه به لحاظ تعداد حاضران محدود باشد، مثلاً نشست ادبي يا جشن امضا يا مراسمي از اين دست با توجه به محدوديت مكان احتمالاً بتواند در اين مكان انجام شود.
به گزارش «جوان» رونق خانه- موزه دو نويسنده و مؤلف مؤثر و جريانساز در ادبيات مدرن بسيار مهم است، آن هم خانهاي كه با تفكر و نظارت جلال آلاحمد و با درآمد نويسندگياي كه داشت، ساخته شده است. اهميت اين خانه- موزه در آن نيست كه در زمره معماري ايراني به شمار ميرود بلكه به خاطر اين است كه اين خانه نويسندگان و شاعران بسياري به خود ديده و محل گردآمدن اهل علم و ادب بوده است. خانه جلال و سيمين از دو منظر قابل توجه است؛ يكي به لحاظ معماري خانه و دومي رويدادهايي كه در آن وجود داشته است؛ رويدادهاي اين خانه ارزش دوچنداني به بناي اين خانه ميداده است. كاركردي كه اين خانه داشت مستقل از كالبد بنا به عنوان ميراث ناملموس واجد ارزش است. چيدمان و اثاثيه منزل به طور كامل حفظ شدهاند. اين موضوع باعث بازيابي ارزش معنوي اين خانه شده است. مرحوم جلال در سالهاي حيات خود در اين خانه يك كتابخانه و فضاي پاتوقمانندي را ايجاد كرده بود كه اين ماهيت ظاهراً حفظ شده و روح حاكم بر خانه با حس و حال گذشته احيا شده است.
